G1238 — διάδημα (diadēma)
Grecki rzeczownik rodzaju nijakiego διάδημα (diadēma) — numer Stronga G1238 — występuje w Nowym Testamencie 3 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „diademów”, „diademy”.
Definicja słownikowa
Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju nijakiego:
- a diadem
- a blue band marked with white which Persian kings used to bind on the turban or tiara
- the kingly ornament for the head, the crown
Definicja Stronga (ang.)
From a compound of G1223 and G1210; a " diadem" (as bound about the head): - crown. Compare G4735.
Jak polska interlinia oddaje G1238
- „diademów” — 2 wystąpienia
- „diademy” — 1 wystąpienie
Gdzie występuje G1238
- Objawienie Jana 12:3 — I ukazał się drugi cud na niebie, a oto smok wielki rydzy, mając siedm głów i rogów dziesięć, a na głowach jego siedm koron;
- Objawienie Jana 13:1 — I widziałem bestyję występującą z morza, mającą siedm głów i rogów dziesięć; a na rogach jej było dziesięć koron, a na głowach jej imię bluźnierstwa.
- Objawienie Jana 19:12 — A oczy jego były jako płomień ognia, a na głowie jego wiele koron; i miał imię napisane, którego nikt nie zna, tylko on sam.
Hasła pokrewne
Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.