Księga Kaznodziei 9

Księga Kaznodziei, rozdział 9 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (18 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Kaznodziei 9 — Biblia Gdańska

1 Zaprawdęm to wszystko uważał w sercu swem, abym to wszystko objaśnił, że sprawiedliwi i mądrzy z sprawami swemi są w rękach Bożych, a iż ani miłości, ani nienawiści nie zna człowiek ze wszystkich rzeczy, które są przed obliczem jego.

2 Wszystko się dzieje jednakowo wszystkim; jednoż przychodzi na sprawiedliwego i niezbożnego, na dobrego i na czystego i nieczystego, na ofiarującego i na tego, który nie ofiaruje; na dobrego, i na grzesznego, na przysięgającego, i na tego, co się przysięgi boi.

3 A toć jest najgorsza między wszystkiem, co się dzieje pod słońcem, iż jednoż przychodzi na wszystkich; a owszem, że serce synów ludzkich pełne jest złego, a iż głupstwo trzyma się serca ich za żywota ich, a potem idą do umarłych.

4 Albowiem ktokolwiek się towarzyszy ze wszystkimi żywymi, ma nadzieję, (Gdyż i pies żywy lepszy jest, niż lew zdechły;)

5 Boć ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczem nie wiedzą, i nie mają więcej żadnej zapłaty, gdyż w zapamiętanie przyszła pamiątka ich.

6 Owszem i miłość ich, i zazdrość ich i nienawiść ich już zginęła, a nie mają więcej działu na wieki we wszystkiem, co się dzieje pod słońcem.

7 Idźże tedy, jedz z radością chleb twój, a pij z dobrą myślą wino twoje; albowiem już wdzięczne są Bogu sprawy twoje.

8 Na każdy czas niech będą szaty twoje białe, a olejku na głowie twojej niech się nie przebiera.

9 Zażywaj żywota z żoną, którąś umiłował, po wszystkie dni żywota marności twojej, któreć dał Bóg pod słońcem po wszystkie dni marności twojej; boć ten jest dział twój w żywocie twoim i w pracy twojej, którą podejmujesz pod słońcem.

10 Wszystko, co przedsięweźmie ręka twoja do czynienia, czyń według możności twojej, albowiem niemasz żadnej pracy, ani myśli, ani umiejętności, ani mądrości w grobie, do którego ty idziesz.

11 Potem obróciwszy się ujrzałem pod słońcem, że bieg nie jest w mocy prędkich, ani wojna w mocy mężnych, ani żywność w mocy mądrych, ani bogactwo w mocy roztropnych, ani łaska w mocy pomyślnych; ale czas i trafunek wszystko przynosi.

12 Bo człowiek nie wie czasu swego; ale jako ryby, które bywają łowione siecią szkodliwą, i jako ptaki łapane bywają sidłem; tak ułowieni bywają synowie ludzcy we zły czas, gdy na nie nagle przypada.

13 Nadto widziałem i tę mądrość pod słońcem, która jest wielka u mnie:

14 Miasto małe, a w niem ludzi mało, przeciw któremu przyciągnął król możny, i obległ je, i usypał przeciwko niemu wały wielkie;

15 I znalazł się w niem mąż ubogi mądry, który wybawił miasto ono mądrością swoją; choć nikt nie wspomniał na onego męża ubogiego.

16 Przetożem ja rzekł: Lepsza jest mądrość, niżeli moc, aczkolwiek mądrość onego ubogiego była wzgardzona, i słów jego nie słuchali.

17 Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.

18 Lepsza jest mądrość niż oręże wojenne; ale jeden grzesznik psuje wiele dobrego.

Komentarz do rozdziału: Księga Kaznodziei 9

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Kaznodziei 9:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Bo ci co żyją” — Nawet najmniej inteligentni.

„O niczym nie wiedzą” — W przeciwieństwie do nauki spirytystów.

„W zapamiętanie” — Pospolicie bywa zapomniana.

Epifania i Bazylea:

„w zapamiętanie” — w zapomnienie. (TP 1984, s. 117)

Księga Kaznodziei 9:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Już zginęła” — Są w stanie zupełnej nieświadomości.

„Nie mają działu” — Żadnego zainteresowania.

„Na wieki” — Olam, znaczy długi, nieokreślony czas.

Epifania i Bazylea:

„działu” — udziału. (TP 1984)

„na wieki” — [hebr. olam]; długi, nieokreślony okres. (TP 1984) TP (TP 1984)

Księga Kaznodziei 9:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Według możności” — Salomon w tych słowach pokazuje, że brak naturalnej mądrości, umiejętności, wyrozumienia, rady i mocy sprowadza śmierć; to samo można zastosować w znaczeniu duchowym.

„Żadnej pracy” — Dobrej lub złej, chwalenia lub przeklinania. "Umarli nie będą chwalili Pana, ani kto z tych co zstępują do miejsca milczenia". Ps.115:17. Świat w ogólności będzie wzbudzony takim, jaki poszedł do grobu.

„Ani myśli” — Planowanie o dobrym lub myślenie o złym.

„Ani umiejętności” — Złej lub dobrej. "Będąli zacni synowie jego, tego on nie wie; jeśli wzgardzeni, on nie baczy". Ij.14:21.

„W grobie” — Szeol, śmierć. Jeżeli Bóg "Chce aby wszyscy ludzie byli zbawieni i do znajomości prawdy przyszli". (tym.2:4) przeto ci co umarli w nieświadomości, muszą otrzymać znajomość po wyjściu z grobów.

„Do którego” — ty=> Dusza, istota obdarzona czuciem.

„Idziesz” — Bez względu czy był za życia dobrym lub złym.

Epifania i Bazylea:

„Wszystko co przedsięweźmie ręka twoja do czynienie, czyń według możności twojej” — tak długo, jak jesteś w posiadaniu twoich sił, wykonuj sposobności twojej służby, bo śmierć pozbawi cię tego, a będąc w stanie śmierci, nie będziesz mógł wykonywać nic w tym, lub owym kierunku. (TP 1931, s. 2)

„ani mądrości” — nie istnieje żadna mądrość - taktowne i pełne nadziei użycie prawdziwej wiedzy w przynoszeniu dobrych rezultatów. (TP 1984, s. 55)

Literatura o rozdziale Księga Kaznodziei 9

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Kaznodziei

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.