H7586 — שׁאוּל (shâ'ûl)

Hebrajski imię męskie שׁאוּל (shâ'ûl) — numer Stronga H7586 — występuje w Starym Testamencie 406 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Saul”, „Saula”, „A Saul”, „Saulowi”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — imię męskie:

• Saul or Shaul = " desired"
• a Benjamite, son of Kish, and the 1st king of Israel
• an early king of Edom and a successor of Samlah
• a son of Simeon
• a Levite, son of Uzziah

Definicja Stronga (ang.)

Passive participle of H7592; asked ; Shaul, the name of an Edomite and two Israelites: - Saul, Shaul.

Jak polska interlinia oddaje H7586

• „Saul” — 112 wystąpień
• „Saula” — 75 wystąpień
• „A Saul” — 63 wystąpienia
• „Saulowi” — 17 wystąpień
• „do Saul” — 10 wystąpień
• „że Saul” — 10 wystąpień
• „z Saul” — 8 wystąpień
• „A gdy Saul” — 7 wystąpień
• „do Saula” — 7 wystąpień
• „i Saul” — 5 wystąpień
• „od Saula” — 5 wystąpień
• „przed Saulem” — 5 wystąpień

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H7586

• 1 Księga Mojżeszowa 36:37 — I umarł Samla, a królował miasto niego Saul, z Rechobot u rzeki.
• 1 Księga Mojżeszowa 36:38 — I umarł Saul , a królował miasto niego Balanan, syn Achborów.
• 1 Księga Mojżeszowa 46:10 — A synowie Symeonowi: Jemuel, i Jamyn, i Achod, i Jachyn, i Sochar, i Saul, syn niewiasty Chananejskiej.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:15 — A synowie Symeonowi: Jamuel i Jamyn, i Ahod, i Jachyn, i Sochar, i Saul, syn niewiasty Chananejskiej. Teć są rodzaje Symeonowe.
• 4 Księga Mojżeszowa 26:13 — Saul, od którego dom Saulitów.
• 1 Księga Samuela 9:2 — Ten miał syna imieniem Saula, młodzieńca urodziwego, a nie było nikogo z synów Izraelskich urodziwszego nadeń; głową był wyższy nad wszystek inny lud.
• 1 Księga Samuela 9:3 — A zginęły były oślice Cysowi, ojcu Saulowemu. I rzekł Cys do Saula, syna swego: Weźmij teraz z sobą jednego z sług, a wstawszy idź, i szukaj oślic.
• 1 Księga Samuela 9:5 — A przyszedłszy do ziemi Suf, rzekł Saul do sługi swego, który był z nim: Pójdź, a wróćmy się, by snać zaniechwaszy ojciec mój oślic, nie frasował się o nas,
• 1 Księga Samuela 9:7 — Tedy odpowiedział Saul słudze swemu: Więc pójdziemy; ale cóż przyniesiemy onemu mężowi? Bo chleba nie stało w sumkach naszych, a podarku niemasz, którybyśmy przynieśli mężowi Bożemu; cóż mamy?
• 1 Księga Samuela 9:8 — Tedy sługa znowu odpowiedział Saulowi, i rzekł: Otom znalazł u siebie czwartą część sykla srebrnego, którą damy mężowi Bożemu, aby nam oznajmił drogę naszą.
• 1 Księga Samuela 9:10 — Tedy rzekł Saul do sługi swego: Dobre jest słowo twoje; chodź, pójdźmy, i szli do miasta, w którem był mąż Boży.
• 1 Księga Samuela 9:15 — A Pan objawił był Samuelowi dzień przedtem, niźli Saul przyszedł, mówiąc:
• 1 Księga Samuela 9:17 — A gdy Samuel wejrzał na Saula, rzekł mu Pan. Otóż mąż, o którymemci powiedział; tenci będzie panował nad ludem moim.
• 1 Księga Samuela 9:18 — A tak przystąpił Saul do Samuela w pośrodku bramy, i rzekł: Proszę powiedz mi, gdzie tu jest dom widzącego?
• 1 Księga Samuela 9:19 — I odpowiedział Samuel, Saulowi, mówiąc: Jam jest widzący. Wstąp przedemną na górę, a będziecie dziś jedli ze mną; potem cię odprawię rano, a cokolwiek jest w sercu twem, oznajmię tobie.
• 1 Księga Samuela 9:21 — A odpowiadając Saul, rzekł: Izalim ja nie syn Jemini z najmniejszego pokolenia Izraelskiego? a dom mój azaż nie najpodlejszy między wszystkiemi domy pokolenia Benjaminowego? Przeczżeś tedy mówił do mnie takowe słowa?
• 1 Księga Samuela 9:22 — A tak wziąwszy Samuel Saula i sługę jego, wywiódł je na salę, i dał im miejsce przedniejsze między wezwanymi, których było około trzydziestu mężów.
• 1 Księga Samuela 9:24 — A gdy przyniósł kucharz łopatkę, i to, co było na niej, położył Samuel przed Saula, i rzekł: Oto, co zostało, weźmij przed się, a jedz; bo na ten czas schowano to dla ciebie, gdym rzekł: Wezwałem ludu. I jadł Saul z Samuelem dnia onego.
• 1 Księga Samuela 9:25 — A gdy zstąpili z góry do miasta, rozmawiał z Saulem na dachu.
• 1 Księga Samuela 9:26 — Potem wstali bardzo rano. I stało się, gdy się poczęło rozedniewać, zawołał Samuel Saula na dach, mówiąc: Wstań, a odprawię cię; wstawszy tedy Saul, wyszli obaj z domu, on i Samuel.
• 1 Księga Samuela 9:27 — A gdy schodzili ku końcowi miasta, rzekł Samuel do Saula: Rzecz słudze, aby szedł przed nami, i szedł; a ty pozostań trochę, żeć opowiem słowo Boże.
• 1 Księga Samuela 10:11 — Stało się tedy, że wszyscy, którzy go przedtem znali, ujrzeli, a oto, z prorokami prorokował; i mówili wszyscy jeden do drugiego: Cóż się stało synowi Cysowemu? Izali też Saul między prorokami?
• 1 Księga Samuela 10:12 — I odpowiedział mąż niektóry stamtąd, i rzekł: I któż jest ojcem ich? przetoż weszło to w przypowieść: Izali i Saul między prorokami?
• 1 Księga Samuela 10:14 — Potem rzekł stryj Saula do niego, i do sługi jego: Gdzieżeście chodzili? I odpowiedział: Szukać oślic; a widząc, żeśmy ich nie mogli znaleść, poszliśmy do Samuela.
• 1 Księga Samuela 10:15 — I rzekł stryj Saula: Powiedz mi proszę, co wam powiedział Samuel.
• 1 Księga Samuela 10:16 — I odpowiedział Saul stryjowi swemu: Oznajmił nam za pewne, iż znaleziono oślice; ale o sprawie królestwa, o którem mu Samuel powiedział, nie oznajmił mu.
• 1 Księga Samuela 10:21 — Potem kazał przystąpić pokoleniu Benjaminowemu według domów jego, i padł los na dom Metry, a trafił na Saula, syna Cysowego; i szukano go, ale go nie znaleziono.
• 1 Księga Samuela 10:26 — Także i Saul szedł do domu swego do Gabaa, i szły za nim wojska, których Bóg serca dotknął.
• 1 Księga Samuela 11:4 — I przyszli posłowie do Gabaa Saulowego, a powiedzieli te słowa, gdzie słyszał lud; i podniósł wszystek lud głos swój, a płakał.
• 1 Księga Samuela 11:5 — A oto, Saul szedł za wołami z pola, i rzekł Saul: Cóż się stało ludowi, iż płacze? I powiedzieli mu wszystkie słowa mężów z Jabes.
• 1 Księga Samuela 11:6 — Tedy zstąpił Duch Boży na Saula, gdy usłyszał słowa te, i zapalił się gniew jego bardzo.
• 1 Księga Samuela 11:7 — A wziąwszy parę wołów, rozrąbał je na sztuki, i rozesłał po wszystkich granicach Izraelskich przez też posły, mówiąc: Ktokolwiek nie wynijdzie za Saulem i za Samuelem, tak się stanie wołom jego. I padł strach Pański na lud, i wyszli jako mąż jeden .
• 1 Księga Samuela 11:11 — Nazajutrz tedy rozszykował Saul lud na trzy hufy; i wtargnął w pośrodek obozu przed świtaniem; i bił Ammonity, aż się dzień ogrzał; a którzy pozostali, rozpierzchnęli się, tak, iż nie zostało z nich i dwóch pospołu.
• 1 Księga Samuela 11:12 — I rzekł lud do Samuela: Któż jest ten, co mówił: Saulże będzie królował nad nami? Wydajcie męże te, abyśmy je pobili.
• 1 Księga Samuela 11:13 — I rzekł Saul: Nie będzie nikt zabity dnia tego; bo dziś Pan uczynił wybawienie w Izraelu.
• 1 Księga Samuela 11:15 — Szedł tedy wszystek lud do Galgal, i postanowili tam Saula królem przed Panem w Galgal, tamże sprawowali ofiary spokojne przed Panem. I weselił się tam Saul, i wszyscy mężowie Izraelscy bardzo.
• 1 Księga Samuela 13:1 — Saul tedy pierwszego roku królowania swego (bo tylko dwa lata królował nad Izraelem,)
• 1 Księga Samuela 13:2 — Wybrał sobie trzy tysiące z Izraela; i byli przy Saulu dwa tysiące w Machmas, i na górze Betel, a tysiąc był z Jonatanem w Gabaa Benjamin, a ostatek ludu rozpuścił, każdego do przybytku swego.
• 1 Księga Samuela 13:3 — Tedy Jonatan pobił straż Filistyńską, która była w Gabaa, i usłyszeli Filistynowie. Zatem Saul zatrąbił w trąbę po wszystkiej ziemi, mówiąc: Niech usłyszą Hebrejczycy.
• 1 Księga Samuela 13:4 — A tak usłyszał wszystek Izrael, że powiadano: Pobił Saul straż Filistyńską, dla czego też obrzydłym był Izrael między Filistyny. I zwołano lud za Saulem do Galgal.
• 1 Księga Samuela 13:7 — Niektórzy też Hebrejczykowie przeprawili się za Jordan, do ziemi Gad i Galaad; ale Saul jeszcze pozostał był w Galgal, a wszystek lud potrwożony szedł za nim.
• 1 Księga Samuela 13:9 — Tedy rzekł Saul: Przynieście do mnie ofiarę całopalenia, i ofiary spokojne; tamże ofiarował całopalenie.
• 1 Księga Samuela 13:10 — A gdy dokończył ofiary całopalenia, oto Samuel przyszedł, i wyszedł Saul przeciwko niemu, żeby go przywitał.
• 1 Księga Samuela 13:11 — I rzekł Samuel: Cóżeś uczynił? Odpowiedział Saul: Iżem widział, że się rozchodzi lud odemnie, a tyś nie przyszedł na czas naznaczony, Filistynowie się też zebrali do Machmas,
• 1 Księga Samuela 13:13 — I rzekł Samuel do Saula; Głupieś uczynił, nie zachowałeś przykazania Pana Boga twego, któreć rozkazał; albowiem terazby był utwierdził Pan królestwo twoje nad Izraelem aż na wieki.
• 1 Księga Samuela 13:15 — Wstawszy tedy Samuel, poszedł z Galgal do Gabaa w Benjamin, i policzył Saul lud, którego się znalazło przy nim około sześciu set mężów.
• 1 Księga Samuela 13:16 — Przetoż Saul, i Jonatan, syn jego, i lud, który się znalazł przy nim, zostali w Gabaa w Benjamin, a Filistynowie leżeli obozem w Machmas.
• 1 Księga Samuela 13:22 — I było pod czas wojny, że się nie znajdował miecz, ani oszczep w ręku wszystkiego ludu, który był z Saulem, i z Jonatanem; tylko się znajdował u Saula i Jonatana, syna jego.
• 1 Księga Samuela 14:1 — I stało się dnia niektórego, że rzekł Jonatan, syn Saula, do sługi, który nosił broń jego: Pójdź, przejdziemy do straży Filistyńskiej, która jest na onej stronie; a ojcu swemu o tem nie oznajmił.
• 1 Księga Samuela 14:2 — Ale Saul został był przy pagórku pod jabłonią granatową, która była w Migron, i lud, który był z nim, około sześciu set mężów.

Pokazano 50 z 406 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H7586 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H7592

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.