Księga Micheasza 5

Księga Micheasza, rozdział 5 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (15 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Micheasza 5 — Biblia Gdańska

1 Zbierzże się teraz w hufy, o walecznico! oblęż nas; niech laską biją w lice sędziego Izraelskiego.

2 Ale ty, Betlehemie Efrata! acześ najmniejszy między tysiącami Judzkimi, z ciebie mi jednak wyjdzie ten, który będzie panującym w Izraelu, a wyjścia jego są z dawna, ode dni wiecznych.

3 Przetoż choć ich wyda w rozproszenie aż do czasu, któregoby rodząca porodziła, wszakże ostatek braci jego nawrócą się z synami Izraelskimi.

4 I stanie się a paść ich będzie w sile Pańskiej, i w sławie imienia Pana, Boga swego; i będą mieszkać, bo już wielmożnym będzie aż do granic ziemi.

5 I będzie taki pokój, że gdy Assyryjczyk wtargnie w ziemię naszę, i gdy podepcze pałace nasze, tedy wystawimy przeciw niemu siedmiu pasterzy, i ośmiu książąt z ludu.

6 Ci wypasą ziemię Assyryjską mieczem, i ziemię Nimrodową w granicach ich; a tak wyrwie nas Assyryjczykowi, gdy przyciągnie do ziemi naszej, i gdy będzie deptał granicę nasze.

7 Przetoż ostatki Jakóbowe w pośrodku wielu narodów będą jako rosa od Pana, jako ciche deszcze skrapiające trawę, których się nie spodziewa od człowieka, ani ich czeka od synów ludzkich.

8 Będą też ostatki Jakóbowe między poganami w pośrodku wielu narodów jako lew między zwierzętami leśnemi, a jako szczenię lwie między trzodą owiec, które gdy idzie, a depcze i łapie, niemasz nikogo, ktoby wydarł.

9 Wywyższy się ręka twoja nad nieprzyjaciołmi twoimi, a wszyscy przeciwnicy twoi wykorzenieni będą.

10 I stanie się dnia onego, mówi Pan, że wytracę konie twoje z pośrodku ciebie, a wozy twoje popsuję,

11 I wygubię miasta ziemi twojej, a poburzę wszystkie twierdze twoje.

12 Wygubię też gusła z ciebie, a wieszczków nie będzie w tobie.

13 Wygubię też ryte bałwany twoje i obrazy twoje z pośrodku ciebie, a nie będziesz się więcej kłaniał robocie rąk twoich.

14 Wykorzenię i gaje twoje z pośrodku ciebie, a wygładzę nieprzyjaciół twoich.

15 A tak w gniewie i w zapalczywości wykonam pomstę nad narodami, które nie były posłuszne.

Komentarz do rozdziału: Księga Micheasza 5

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Micheasza 5:1

Paruzja (C.T. Russell):

Micheasza 5:1-4 - patrz Echa pielgrzyma str. 166

Księga Micheasza 5:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Ale ty Betlehemie” — To proroctwo jak wiele innych wskazuje, że Biblia jest Boskim objawieniem.

„Ten, który” — Był przepowiedziany.

„Ode dni wiecznych” — Jego przyjście jako Mesjasza było zamierzone w planie Bożym.

Źródła: zob też Echa pielgrzyma str. 166

Epifania i Bazylea:

...Trynitarze przywiązują dużą wagę do proroctwa o urodzeniu i miejscu urodzenia Jezusa, podanych przez Micheasza 5:2, twierdząc, iż naucza ono ich doktryny. Werset ten brzmi: "Ale ty, Betlehemie Efrata! acześ najmniejszy między tysiącami Judzkimi, z ciebie mi jednak wyjdzie ten, który będzie panującym w Izraelu, a wyjścia jego są z dawna, ode dni wiecznych".

Trynitarze twierdzą: ponieważ Jehowa jest "od wieku aż na wieki" (Ps. 90:2), od przeszłej wieczności do przyszłej i przez przyszłą wieczność, a o Jezusie w proroctwie Micheasza 5:2 mówi się, iż jest "ode dni wiecznych", wobec tego był On współwieczny z Ojcem. Jednak oni albo nie znają tego faktu, albo starają się go ignorować, iż hebrajskie słowo olam przetłumaczone jako "wiecznych" w Micheasza 5:2 znaczy "jakiś długi niesprecyzowany okres", który oczywiście nie musi trwać wiecznie. Rotherham (w swoim appendixe do Nowego Testamentu) mówi, "myślą źródłową słowa olam jest ukryte trwanie". Jest ono podobne do aion, odpowiedniego słowa greckiego w Nowym Testamencie; Rotherham przedstawia jego znaczenie, "trwanie ciągnące się nieokreślenie". Pokazuje on, iż w Biblii może się ono odnosić do jakiegoś wieku (okresu) i tłumaczy je "trwający przez wiek". Ostatni fragment Micheasza 5:2 przekłada "od dni w czasach przeszłego wieku". Young tłumaczy go "od dni starożytności". Leeser i RSV mówią "od najdawniejszych dni". - SB 1986. 63

Księga Micheasza 5:3

Paruzja (C.T. Russell):

Micheasza 5:1-4 - patrz Echa pielgrzyma str. 166

Księga Micheasza 5:4

Paruzja (C.T. Russell):

Micheasza 5:1-4 - patrz Echa pielgrzyma str. 166

Epifania i Bazylea:

„I stanie” — Jezus. (TP 1970, s. 3)

„a paść ich” — Swoje stadko. (TP 1970, s. 3)

„będzie w sile PAŃSKIEJ” — Jehowy. (TP 1970, s. 3)

Źródła: zob. też E1. 520

Księga Micheasza 5:5

Epifania i Bazylea:

„gdy Asyryjczyk” — wyobraża tych co krzywdzą lud Boży. (TP 1949, s. 43)

„wtargnie” — będzie niszczył. (TP 1949, s. 43)

„w ziemię naszę” — Prawdę i jej Ducha. (TP 1949, s. 43)

„pałace nasze” — główne doktryny. (TP 1949, s. 43)

„tedy wystawimy przeciw niemy siedmiu pasterzy” — W siedmiu okresach W.Ew. lud Boży wystawił przeciw tym niszczycielom siedmiu aniołów (siedmiu składowych posłańców nazwanych w tym wierszu siedmioma pasterzami). (TP 1949, s. 43) „siedmiu pasterzy" wskazujących na 49 członków gwiezdnych stanowiących siedem aniołów siedmiu kościołów. (TP 1979, s. 76)

„ośmiu książąt z ludu” — z których jeden przewodził w każdym z sześciu okresów Kościoła, a dwóch przewodniczyło w okresie siódmym: (TP 1949, s. 43) 1/ Ap. Paweł, (TP 1949, s. 43) 2/ Ap. Jan, (TP 1949, s. 43) 3/ Ariusz, (TP 1949, s. 43) 4/ Klaudiusz z Turynu, (TP 1949, s. 43) 5/ Marsyliusz, (TP 1949, s. 43) 6/ Wessell, (TP 1949, s. 43) 7/ Russell i Johnson. (TP 1949, s. 43) ósmy książę - br. J. (TP 1951, s. 46) Apostoł Jan był wybrany jeszcze przed zesłaniem Ducha Św. nie tylko na stanowisko Apostoła, ale także by był książęciem epoki smyrneńskiej... Św. Jan przed i w czasie epoki smyrneńskiej był Apostołem i nigdy nie był drugorzędnym prorokiem, a jako Apostoł nie miał drugorzędnego proroka za pomocnika, choć wszyscy z drugorzędnych proroków Smyrny mogą być uważani za taką klasę... Księciem gwiazdy Filadelfijskiej był Wessel. (TP 1958, s. 135,136) książę to główny wódz. (TP 1961, s. 107)

Księga Micheasza 5:6

Epifania i Bazylea:

„ci wypasą” — stawią opór i spustoszą. (TP 1949, s. 43)

„ziemię” — nauki i ducha. (TP 1949, s. 43)

„Asyryjską” — tych łupieżców ludu Bożego (przesiewaczy). (TP 1949, s. 43)

„w granicach ich” — szczególnie ich najgłówniejsze błędy. (TP 1949, s. 43)

Literatura o rozdziale Księga Micheasza 5

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Micheasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.