List do Kolosan 2

List do Kolosan, rozdział 2 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (23 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Kolosan 2 — Biblia Gdańska

1 Albowiem chcę, abyście wiedzieli jako wielką trudność mam o was i o tych, którzy są w Laodycei i którzykolwiek nie widzieli oblicza mego w ciele;

2 Aby pocieszone były serca ich, będąc spojone miłością, a to ku wszelkiemu bogactwu zupełnego i pewnego wyrozumienia, ku poznaniu tajemnicy Boga i Ojca, i Chrystusa,

3 W którym skryte są wszystkie skarby mądrości i umiejętności.

4 A toć mówię, aby was nikt fałszywemi dowodami nie oszukał przez wystawną mowę.

5 Bo aczkolwiek nie jestem obecny ciałem, ale duchem jestem z wami, radując się i widząc porządek wasz i utwierdzenie wiary waszej w Chrystusa;

6 Przetoż jakoście przyjęli Pana Jezusa Chrystusa, tak w nim chodźcie,

7 Będąc wkorzenieni i wybudowani na nim, i utwierdzeni w wierze, jakoście się nauczyli, obfitując w niej z dziękowaniem.

8 Patrzcież, żeby was kto sobie w korzyść nie obrócił przez filozofiję i przez próżne oszukanie, ucząc według ustawy ludzkiej, według żywiołów świata, a nie według Chrystusa,

9 Gdyż w nim mieszka wszystka zupełność bóstwa cieleśnie.

10 I jesteście w nim dopełnieni, który jest głową wszelkiego księstwa i zwierzchności,

11 W którym i obrzezani jesteście obrzezką nie ręką uczynioną, to jest, zewlekłszy ciało wszystkich grzechów ciała przez obrzezkę Chrystusową.

12 Pogrzebieni z nim będąc w chrzcie; w którymeście też społem z nim wzbudzeni przez wiarę, którą sprawuje Bóg, który go wzbudził od umarłych.

13 I was, gdyście byli umarłymi w grzechach i nieobrzezce ciała waszego, wespół z nim ożywił, odpuściwszy wam wszystkie grzechy.

14 Zmazawszy on, który był przeciwko nam, cyrograf w ustawach zależący, który nam był przeciwny, zniósł go z pośrodku, przybiwszy go do krzyża;

15 I złupiwszy księstwa i mocy, wiódł je na podziw, jawnie tryumfując z nich sam przez się.

16 Niechajże was tedy nikt nie sądzi dla pokarmu, albo dla napoju; albo z strony święta, albo nowiu miesiąca, albo sabatów,

17 Które są cieniem rzeczy przyszłych, ale prawdą jest ciało Chrystusowe.

18 Niechaj was nikt wygranego zakładu nie osądza, który się dobrowolnie w pokorę i w służbę Aniołów, których nie widział, wdaje, próżno się nadymając z umysłu ciała swego.

19 A nie trzymając się głowy Chrystusa, z którego wszystko ciało przez stawy i związania posiłek biorąc i wespół spojone będąc, rośnie wzrostem Bożym.

20 Jeźliście tedy umarli z Chrystusem żywiołom świata tego, przeczże się, jakobyście jeszcze żyli światu, ustawami bawicie?

21 Mówią niektórzy: Nie dotykaj się, ani kosztuj, ani ruszaj;

22 Co wszystko kazi się samem używaniem, według przykazań i nauk ludzkich;

23 Które mają kształt mądrości w nabożeństwie dobrowolnie obranem i w pokorze, i w niefolgowaniu ciału; wszakże nie mają żadnej wagi, tylko do nasycenia ciała służą.

Komentarz do rozdziału: List do Kolosan 2

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Kolosan 2:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Skryte są” — Dla wszystkich z wyjątkiem prawdziwie poświęconych.

„Wszystkie skarby” — "Błogosławieństwo Pańskie ubogaca", Przyp.10:22.

„Mądrości” — "Który nam stał się mądrością od Boga", 1 Kor.1:30.

List do Kolosan 2:6

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 9 MAJA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 9 MAJA

List do Kolosan 2:7

Paruzja (C.T. Russell):

Zobacz w.6 - MANNA

Epifania i Bazylea:

Zobacz w.6 - MANNA

List do Kolosan 2:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Przez filozofię” — W owym czasie filozofia Greków była pochłanianą przez cały ówczesny świat.

List do Kolosan 2:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Bóstwa” — Greckie słowo "theotos" znaczy bóstwo.

Epifania i Bazylea:

„w nim mieszka wszystka zupełność Bóstwa” — On przedstawia nam zupełność wszelkiego Boskiego zarządzenia dla naszego wiecznego dobra. (TP 1935, s. 10) "Bóstwo" nie jest dobrym tłumaczeniem; powinno być "Boskość". Ten werser zapewnia nas, iż w Chrystusie jako w Zastępcy Boga znajduje się wyobrażenie charakteru Boga, Jego natury, honoru, mocy i urzędowego autorytetu. Lecz porównanie tego tekstu z Kol. 1:18, 19 dowodzi, że to ma miejsce od zmartwychwstania Jezusa i stanowi nagrodę za Jego wierność Bogu aż do śmierci. (TP 1986, s. 86)

List do Kolosan 2:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Dopełnieni” — Jego doskonałość dopełnia za nasze niedoskonałości.

„Jest głową” — Wszystkiego za wyjątkiem Ojca. "Jawne jest iż oprócz Tego, który Mu poddał wszystkie rzeczy", 1 Kor.15:27. "Głową Chrystusową jest Bóg", 1 Kor.11:3.

List do Kolosan 2:11

Epifania i Bazylea:

„obrzezani jesteście ... przez obrzeskę Chrystusową” — obrzezanie jest typem poświęcenia. Obrzezka ciała przedstawia w typie obie strony poświęcenia: (TP 1985, s. 104) A\. umieranie dla siebie i świata w akcie kładzenia ciała na śmierć w czasie pełnienia ofiarniczej służby wśród wypróbowujących doświadczeń; (TP 1985, s. 104) 1. odcięcie napletka - pozbycie się własnej woli, oraz woli świata; (TP 1985, s. 104) 2. krwawienie - śmierć ludzkiego ciała, jaka dokonuje się ofiarniczo; (TP 1985, s. 104) B\. nowe stworzenie powstające ze stanu umarłych samolubnych oraz światowych uczuć i cech charakterystycznych do odpowiadającego im stanu niebiańskich uczuć i cech charakterystycznych. (TP 1985, s. 104) 3. leczenie - dochodzenie do stanu Boskiego serca, umysłu i woli. (TP 1985, s. 104) 4. wyzdrowienie - dojście do całkowitego zdrowia Boskiego. (harmonii z Bogiem - mój dopisek). (TP 1985, s. 104) Jesteśmy obrzezani obrzezką nie uczyniona rękami, czyli nie jest tu mowa a fizycznym obrzezaniu. Lecz jest to zewleczenie ciała wszystkich grzechów przez obrzezkę Chrystusową. To zewleczenie jest dokonywane przez ofiarę w naszym poddawaniu się pod obrzezkę Chrystusową, czyli w naszym poświęceniu się aż do śmierci, przyjmowaniu woli Bożej za wolę naszą, czyniąc wszystko zgodnie z Jego wolą. Wtedy będziemy umarłymi Szatanowi, światu i ciału, a żywymi Bogu. To uczyni nas również umarłymi Zakonowi Mojżeszowemu, jeśli pochodzilibyśmy z narodu hebrajskiego. (TP 1962, s. 117)

List do Kolosan 2:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Wzbudził Go” — Chrystus nie mógł wzbudzić samego siebie.

Epifania i Bazylea:

(zobacz Rz.6:3-5.)

„Pogrzebieni z nim będąc w chrzcie” — chrzcie śmierci - nie z wody. (TP 1985, s. 104) Tu nie jest mowa o symbolicznym chrzcie, ale o chrzcie literalnym, chrzcie, który czyni nas umarłymi dla siebie i świata, a przez to członkami Chrystusowymi, który uczynił braci w Żniwie Wieku Żydowskiego członkami Chrystusa na ile byli wierni, a także ich współpracowników. 49 członków gwiezdnych wraz ze swymi specjalnymi pomocnikami i tymi, którzy uważali ich za swych nauczycieli, podobnie starali się zdobyć jak najwięcej ludzi do tego chrztu w Chrystusie. (TP 1962, s. 117)

„w którymeście” — w tym chrzcie. (TP 1985, s. 104)

„też” — dodatkowo do śmierci ludzkiej natury. (TP 1985, s. 104)

„społem z nim wzbudzeni” — przechodząc ten sam proces zmartwychwstania przebiegający w umyśle sercu i woli, jaki przechodził On. (TP 1985, s. 104) W chrzcie tym jesteśmy wzbudzeni wraz z Chrystusem. (TP 1962, s. 117)

„przez wiarę, którą sprawuje Bóg” — dzięki wierności Boga wypracowującego w nas Jego cztery wielkie przymioty. (TP 1985, s. 104) przez wiarę, którą sprawuje Bóg, przez naszą wiarę w dzieło Boże, że On sprawia w nas to, iż pragniemy i działamy według Jego upodobania. (TP 1962, s. 117)

„który go wzbudził od umarłych” — ten Bóg wprowadził to samo zmartwychwstanie do nowego Boskiego umysłu, serca i woli Chrystusa w miejsce umarłego ludzkiego umysłu, serca i woli należących do ludzkiej natury Jezusa. (TP 1985, s. 104)

Źródła: 62'117; 85'104;

List do Kolosan 2:13

Paruzja (C.T. Russell):

„I was” — Pogan też.

Epifania i Bazylea:

„wespół z nim ożywił” — Z nim jesteśmy wzbudzeni z martwych; i tak żyjemy w Chrystusie, my, którzy byliśmy martwi w grzechach naszych i w nieobrzezce ciała naszego, Bóg wzbudził nas wraz z Nim, przebaczając nam nasze grzechy. (TP 1962)

List do Kolosan 2:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Cyrograf” — Prawo Zakonu.

„Przeciwny” — Wierzącym Izraelitom.

„Zniósł go” — "Boście nie pod Zakonem, ale pod łaską", Rzym.6:14.

„Do krzyża” — Zupełnie zakończył co się dotyczyło Jego (Jezusa) i wszystkich Żydów, którzy przystępowali do Boga przez Jezusa.

Epifania i Bazylea:

„Zmazawszy on... cyrograf” — Przymierze Zakonu skończyło się dla tych wszystkich Żydów, którzy przyszli do Chrystusa. Oczywiście Przymierze Zakonu nigdy nie dotyczyło pogan, czyli tych, którzy nie byli Żydami i dlatego nie można mówić o jego początku lub zakończeniu, gdy chodzi o pogan. Przymierze to w Wieku Ewangelii było w procesie kończenia się dla tych, ma się rozumieć Żydów, którzy nie przyjęli Chrystusa, lecz nie jest jeszcze całkowicie zakończone. Typ instytucyjny, do którego należy Przymierze Zakonu musi posiadać swą siłę obowiązkową dla poddanych sobie aż do czasu, gdy jego pozafigura wejdzie w życie. Tak więc niektóre zarysy Przymierza Zakonu przeminęły dla Żydów, którzy nie przyszli do Chrystusa: jego kapłani, ofiary, świątynia, cykle jubileuszowe, jubileusze, Dzień Pojednania, Baranek Wielkanocny itd. Stało się tak dlatego, że gdy pozafigura wchodzi w życie to figura przemija. Istnieją jednak zarysy Zakonu, które nie były jeszcze wypełnione, a więc obowiązują do dzisiaj tych Żydów, którzy nie przyszli do Chrystusa, jak np: obrzezanie (Gal. 5:3), dziesięcioro przykazań łącznie z dniem Sabatu, czyste i nieczyste pożywienie itd. (TP 1963, s. 11)

List do Kolosan 2:15

Paruzja (C.T. Russell):

„I mocy” — Zdjąwszy z pierwotnego prawa i jego władzy (przepisów) wszelką niejasność.

„Jawnie” — W swoim życiu przez posłuszeństwo im.

„Z nich” — W swoim posłuszeństwie aż do śmierci krzyżowej.

List do Kolosan 2:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Niechajże tedy” — Ponieważ Chrystus uczynił wolnymi tak Żydów, jak i pogan.

Epifania i Bazylea:

„Niechajże was tedy nikt nie sądzi” — [krino]; poucza, iż obowiązują was przepisy Mojżeszowe. (TP 1961, s. 51) ...„Niechaj was tedy nikt nie sądzi [krino – nie poucza was, że obowiązują was przepisy Mojżeszowe] dla pokarmu, albo dla napoju; albo z powodu święta, albo nowiu miesiąca, albo sabatów, które są cieniem [dobrych] rzeczy przyszłych”. - E17. 184 (TP 1961)

List do Kolosan 2:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Które są” — Szczególnie Namiot Zgromadzenia na puszczy.

„Cieniem” — Zamierzone by służyły za typ.

„Przyszłych rzeczy” — Duchowe prawdy należące do wieku ewangelii.

„Ciało Chrystusowe” — Pozafigura, która to wyobrażała, należące do Pomazańca Głowy i Ciała.

Epifania i Bazylea:

...„Niechaj was tedy nikt nie sądzi [krino – nie poucza was, że obowiązują was przepisy Mojżeszowe] dla pokarmu, albo dla napoju; albo z powodu święta, albo nowiu miesiąca, albo sabatów, które są cieniem [dobrych] rzeczy przyszłych”. - E17. 184

List do Kolosan 2:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Niechaj nikt” — Jako niektórzy pokorni słudzy Ewangelii czynią.

„Dobrowolnie w pokorę” — Zapominając siebie zupełnie.

„W służbę” — Przez używanie takich tytułów jak: wielebny, doktor teologii, itp.

„Aniołów” — Posłańców, przedstawicieli.

Epifania i Bazylea:

„którzy się dobrowolnie w pokorę” — dobrowolna pokora - służalczość wobec zwierzchników. (TP 1982, s. 6) dobrowolnie czyli swawolnie. (TP 1949, s. 9)

„w służbę” — chwalenie. (TP 1949, s. 9)

„Aniołów” — posłańców. (TP 1949, s. 9) jest tu podane szczególne ostrzeżenie przed służalczością i czczeniem aniołów (aggelos, posłanników). (TP 1990, s. 12)

List do Kolosan 2:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie trzymają się głowy” — Której ustawiczna pomoc jest niezbędnie potrzebną, abyśmy mogli uczynić nasze powołanie i wybór pewnym. Wielu jednak uważa siebie za niezbędnie potrzebnych do wykonania wielkiego planu wieków, w swej znikomej wartości przywłaszczając sobie Jego miejsce w kościele lub oddając hołd tym, co to czynią.

Epifania i Bazylea:

„A nie trzymając się głowy Chrystusa” — Każdy kościół jest kierownikiem swoich własnych spraw, lecz to nie znaczy, że nie ma trzymać się Głowy... (TP 1960, s. 22) Glos większości nie zawsze jest wyrażeniem umysłu Chrystusowego. (TP 1960, s. 22)

List do Kolosan 2:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Jeśliście” — Nawróceni z pogan.

„Umarliście” — Wy, święci, liczycie się umarłymi w ciele, ale żywymi w duchu. Wasza wola jest umarłą.

List do Kolosan 2:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Co kazi się” — Niszczeją ludzkie przykazania i przepisy.

Literatura o rozdziale List do Kolosan 2

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Kolosan

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.