List do Kolosan 1

List do Kolosan, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (29 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Kolosan 1 — Biblia Gdańska

1 Paweł, Apostoł Jezusa Chrystusa przez wolę Bożą, i Tymoteusz brat,

2 Tym, którzy są w Kolosiech, świętym i wiernym braciom w Chrystusie Jezusie. Łaska wam i pokój niech będzie od Boga, Ojca naszego, i od Pana Jezusa Chrystusa.

3 Dziękujemy Bogu i Ojcu Pana naszego Jezusa Chrystusa, zawsze modląc się za was,

4 Usłyszawszy o wierze waszej w Chrystusie Jezusie i miłości przeciwko wszystkim świętym,

5 Dla nadziei onej wam odłożonej w niebiesiech, o którejście przedtem słyszeli przez słowo prawdy, to jest Ewangielii,

6 Która przyszła do was jako i na wszystek świat, i przynosi owoc, jako i u was, od onego dnia, któregoście usłyszeli i poznali łaskę Bożą w prawdzie.

7 Jakoście się też nauczyli od Epafry, miłego spółsługi naszego, który jest wiernym sługą Chrystusowym dla was;

8 Który też oznajmił nam miłość waszę w duchu.

9 Dlatego i my od onego dnia, któregośmy to usłyszeli, nie przestajemy się za was modlić i prosić, abyście byli napełnieni znajomością woli jego we wszelkiej mądrości i w wyrozumieniu duchownem.

10 Abyście chodzili przystojnie przed Panem ku wszelkiemu jego upodobaniu, w każdym uczynku dobrym owoc przynosząc i rosnąc w znajomości Bożej,

11 Wszelką mocą umocnieni będąc według chwalebnej mocy jego, ku wszelkiej cierpliwości i nieskwapliwości z radością,

12 Dziękując Ojcu, który nas godnymi uczynił, abyśmy byli uczestnikami dziedzictwa świętych w światłości;

13 Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do królestwa Syna swego miłego,

14 W którym mamy odkupienie przez krew jego, to jest odpuszczenie grzechów;

15 Który jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodny wszystkich rzeczy stworzonych.

16 Albowiem przezeń stworzone są wszystkie rzeczy, które są na niebie i na ziemi, widzialne i niewidzialne, bądź trony, bądź państwa, bądź księstwa, bądź zwierzchności, wszystko przezeń i dla niego stworzone jest.

17 A on jest przed wszystkimi i wszystko w nim stoi.

18 On też jest głową ciała, to jest kościoła, który jest początkiem i pierworodnym z umarłych, aby on między wszystkimi przodkował;

19 Ponieważ się upodobało Ojcu, aby w nim wszystka zupełność mieszkała.

20 I żeby przezeń z sobą pojednał wszystko, uczyniwszy pokój przez krew krzyża jego; przezeń, mówię, tak to, co jest na ziemi, jako i to, co jest na niebiesiech.

21 I was, którzyście niekiedy byli oddaleni i nieprzyjaciele umysłem w złośliwych uczynkach, teraz też pojednał.

22 Ciałem własnem swojem przez śmierć, aby was wystawił świętemi i niepokalanemi, i bez nagany przed obliczem swojem;

23 Jeźli tylko trwacie w wierze ugruntowani i utwierdzeni, a nie poruszeni od nadziei Ewangielii, którąście słyszeli, która jest kazana wszelkiemu stworzeniu, które jest pod niebem, której ja Paweł stałem się sługą;

24 Który się teraz raduję w doległościach moich dla was i dopełniam ostatków ucisków Chrystusowych na ciele mojem za ciało jego, które jest kościół.

25 Któregom się ja stał sługą według daru Bożego, który mi jest dany dla was, abym wypełnił słowo Boże,

26 To jest, tajemnicę onę, która była zakryta od wieków i od rodzajów, ale teraz objawiona jest świętym jego.

27 Którym chciał Bóg oznajmić, jakie jest bogactwo tej tajemnicy chwalebnej między poganami, która jest Chrystus między wami, nadzieja ona chwały;

28 Którego my opowiadamy, napominając każdego człowieka i ucząc każdego człowieka we wszelkiej mądrości, abyśmy wystawili każdego człowieka doskonałym w Chrystusie Jezusie;

29 W czem też pracuję, bojując według skutecznej mocy jego, która we mnie dzieło swoje potężnie sprawuje.

Komentarz do rozdziału: List do Kolosan 1

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Kolosan 1:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Znajomością” — 2 Moj. 30:23,24 przedstawiają różne objawy ducha świętego. Mirra najczystsza jest symbolem mądrości, znajomości, umiejętności i postępowania. Ilość mirry (500 łutów) była równa z ilością cynamonu i tatarskiego ziela razem, przez co ma się rozumieć, że Pan Bóg przy namaszczeniu duchem świętym daje mądrość odpowiednią do naszej umiejętności. Wonny cynamon jest symbolem wyrozumienia, które posiadamy z umiejętności otrzymanej od Boga. Ziele tatarskie jest symbolem umiejętności otrzymanej ze Słowa Bożego. Ilość cynamonu i ziela tatarskiego (250 łutów) była równa, co pokazuje, że Bóg przez ducha świętego daje wyrozumienie wszelkiej umiejętności, którą możemy osiągnąć ze Słowa Bożego. Kasja przedstawia symbol kosztownego dzieła rady i siły. Pan Bóg nie daje umiejętności każdemu z wyjątkiem pewnego celu. On utwierdza niektórych wiarę przez danie im ku temu wyrozumienia i wtedy daje takim mądrość, aby wiedzieli, co Pan Bóg od nich wymaga i czego się spodziewa, a w końcu ich błogosławi, dając im rady i zdolność niezbędna do wykonywania pracy w wypełnianiu Boskich zamiarów. Cokolwiek Pan Bóg od nas wymaga, to zupełne poświęcenie się na Jego służbę, a co będzie nam potrzeba, On nas w to zaopatrzy, np. w pojęcie, znajomość, mądrość, możność wykonywania i radę. Więcej niż to, Pan Bóg nie może nam dać. Oliwa z drzew oliwnych jest obrazem światła przez ducha świętego.

„Mądrości” — "Który nam stał się mądrością od Boga", 1 Kor. 1:30.

„Duchowym” — Greckie słowo "pneumatikos", połączenie z twoim nowym duchowym stosunkiem do Boga i Jego planu.

List do Kolosan 1:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Chodzili przystojnie” — A z powodu że Wielkie Grono nie postępowało godnie, przeto nie otrzyma wielkiej nagrody.

List do Kolosan 1:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Godnymi” — Przez ochotne i dobrowolne znoszenie trudności dla Boga, Jego Słowa i Jego ludu.

List do Kolosan 1:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Przeniósł” — Jako wynik utraty niektórych ziemskich rzeczy.

„Do Królestwa” — W jego zarodku. "Który przywołuje te rzeczy, których nie masz, jakoby były", Rzym. 4:17.

Epifania i Bazylea:

„Który nas wyrwał z mocy ciemności, i przeniósł do Królestwa Syna swego miłego” — Apostoł miał na myśli zarodkowe Królestwo. Przez cały W.Ew. Bóg wyzwalał klasę Chrystusową przez Swego Syna z mocy ciemności, z systemu Antychrysta, z systemu szatana itd. (TP 1961, s. 69)

List do Kolosan 1:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Odkupienie” — Greckie słowo "apolutrosis" - wyzwolenie.

„Krew Jego” — Oddanie życia przez Chrystusa zapłaciło za nas okup.

„Odpuszczenie” — Dlatego, że zapłacił i zadowolił sprawiedliwość.

„Grzechów” — Z przyczyny potępienia.

Epifania i Bazylea:

„W którym mamy odkupienie” — [apolytrosis - wybawienie]; wybawienie od Boskiego przekleństwa i gniewu -- usprawiedliwienie. (TP 1955, s. 2)

List do Kolosan 1:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Pierworodny” — Dosłownie: "pierwszy zrodzony". Wzbudzenie córki Jaira nie było zmartwychwstaniem, ani inne wzbudzenia od umarłych, o których wspomina Pismo Święte. "Początek stworzenia Bożego", Obj. 3:15. "Ja Go też za pierworodnego wystawię i za wyższego nad królami ziemi", Psalm 89:28.

„Wszystkie rzeczy” — Wszystkiego stworzenia.

Epifania i Bazylea:

„Który jest obrazem Boga” — Pan nasz, w czasie osiągnięcia wieku pełnej dojrzałości, tj. 30 roku życia był we wszystkich Swoich organach fizycznych, umysłowych, artystycznych, moralnych i religijnych doskonały jako istota ludzka. Podobnie jak Ojciec był doskonały, ponieważ był obrazem i podobieństwem Boga, tak jak Adam w swej doskonałości. (TP 1959, s. 81)

Źródła: zob też E2. 49

List do Kolosan 1:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Stworzone są” — "Wszystko przez nie się stało", Jan 1:8.

Epifania i Bazylea:

„bądź trony...” — Pismo Św. daje istotom duchowym różne nazwy, jak np.: cherubiny, serafiny, księstwa, trony, zwierzchności, mocarstwa i aniołowie, które zdają się wskazywać na siedem różnych natur pomiędzy istotami niebieskimi, będącymi wyrażeniem rozlicznej twórczej mądrości Bożej. Jeżeli w tych nazwach nie są objęte różnice w naturze, to z całą pewnością wskazują one na różnice w rangach lub porządku, jaki istnieje między tymi istotami.-TP 60, 50 ...u Kol.1:16: „Albowiem przezeń [nie hypo, lecz dia] stworzone są wszystkie rzeczy, które są na niebie [świat duchowy] i na ziemi, widzialne [dla ludzkiego oka, a więc ogólnie rzecz biorąc rzeczy ziemskie] i niewidzialne [dla ludzkiego oka, a wiec ogólnie rzecz biorąc rzeczy niebiańskie], bądź trony, bądź państwa, bądź księstwa, bądź zwierzchności, wszystko przezeń i dla niego stworzone jest”. Wyrażenia „trony”, „państwa”, „księstwa” i „zwierzchności” oznaczają cztery rangi, a być może cztery różne natury stworzonych istot duchowych. - E2, 72. ...Gdy Bóg mówi, że wszystkie rzeczy zostały stworzone dla Logosa (Kol.1:16), chodzi o to, że zostały one stworzone po to, by On się nimi opiekował. - E2, 78.

List do Kolosan 1:17

Epifania i Bazylea:

...Gdy powiada (Kol.1:17), że wszystko stoi, trwa w Logosie, znowu uczy, że Logos jest opatrznościowym narzędziem Boga. Realizował On tę opatrzność przez zachowywanie wszechświata, jaki stworzył, oraz przez kierowanie nim w celu urzeczywistnienia tego, do czego został powołany. - E2. 78.

List do Kolosan 1:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Głową ciała” — Chrystus Pan.

„Pierworodnym” — "Będąc pierwszym zmartwychwstania (przewodnikiem i pierwiastkiem)", Dzieje 26:23.

„Z umarłych” — Nikt nie może narodzić się z ducha aż przy zmartwychwstaniu.

„Przodował” — Aby otrzymał honor, iż pierwszy powstał od umarłych. Stał się Głową Nowego Stworzenia dlatego, iż zawsze wiernie przodował we wszystkim. Bóg "wszystko poddał pod nogi Jego (licząc w to i Kościół)", Żyd. 2:8.

Epifania i Bazylea:

„który jest początkiem” — W Biblii jest mowa o pięciu różnych początkach twórczego dzieła Bożego. (TP 1974, s. 83) 1/ Pierwszy z nich co do czasu (Jan 1:1, 2) jest początkiem, w którym zostało stworzone przed-ludzkie Słowo — Logos — jako pierwsze ze wszystkich stworzeń. (TP 1974, s. 83) 2/ Drugi z nich co do czasu (Przyp. 8:22) jest tym początkiem, w którym stworzone zostały różne zastępy istot duchowych, inne od przedludzkiego Słowa. (TP 1974, s. 83) 3/ Trzeci z nich co do czasu (1 Moj. 1:1) jest początkiem, w którym niebo i ziemia zostały stworzone — przed sześcioma dniami stworzenia, poświęconymi na uporządkowanie ziemi, aby przystosować ją jako miejsce pobytu dla zwierząt i człowieka. (TP 1974, s. 83) 4/ Czwarty z nich co do czasu (Kol. 1:18) oznacza 3 i 1/2 lat, w których Jezus podlegał stworzeniu jako Boska istota — pierwszy początek Wieku Ewangelii, od Jordanu do grobu otwartego w ogrodzie. (TP 1974, s. 83) 5/ A piąty z nich pod względem czasu (2 Tes. 2:13) jest okresem od Zielonych Świątek 33 r., aż do końca Żniwa Żydowskiego 69 r., w którym to czasie Bóg rozpoczął stwarzanie nowego stworzenia jako Kościół, Ciało Chrystusa (TP 1974, s. 83)

List do Kolosan 1:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Uczyniwszy pokój” — Ubłaganie, zadośćuczynienie tak za pośrednią, jak i bezpośrednią winę wynikłą z nieposłuszeństwa jednego człowieka.

„Krew krzyża Jego” — Oddanie życia przez Chrystusa zapłaciło za nas okup.

„Na ziemi” — Ziemscy przestępcy.

„Na niebiesiech” — Duchowi przestępcy, upadli aniołowie. Niektórzy z nich, gdy otrzymają zupełną sposobność, będą mogli powrócić do harmonii z Bogiem. "Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi", Mat.28:18.

Epifania i Bazylea:

„I żeby przezeń” — Chrystusa. (TP 1981, s. 28)

„z sobą” — Bogiem, to jest w celu uczynienia wszystkich rzeczy na niebie i ziemi przyjemnymi Bogu. Niewątpliwie wyrażenie, pojednać kogoś z Bogiem, jak to stosuje Pismo Święte, oznacza uczynienie Boga zadowolonym z niego, to jest charakteryzuje to pierwszy zarys pojednania, jak to może być widziane z równoległych ustępów: Rzym. 5:10; 2 Kor. 5:19,20; Ef. 2:16. To nie znaczy, jak twierdzą uniwersaliści, czynienia człowieka i aniołów zadowolonymi z Boga, co stanowi drugi zarys pojednania. (TP 1981, s. 28)

„pojednał” — słowo pojednanie nasuwa myśl, że dwie osoby, lub partie nie zgadzają się jedna z drugą; i ono oznacza, że obie są przyprowadzone do zadowolenia, zgody, jedna z drugą (do pojednania). Bóg nie jest zadowolony z grzesznika z powodu jego grzechu, a grzesznik nie jest zadowolony z Boga z powodu Jego sprawiedliwości i karania za grzechy. Bóg, jako źródło przebłagania, czyli pojednania, zarządził na każdy krok jego wypracowania: (TP 1938, s. 77) 1/ przez uczynienie Swego Syna Ciałem, (TP 1938, s. 77) 2/ przez umożliwienie Mu ofiarować się na śmierć, (TP 1938, s. 77) 3/ przez wzbudzenie Go z umarłych, (TP 1938, s. 77) 4/ przez zlecenie Mu, aby przypisał tymczasowo za usprawiedliwionych, a dożywotnio za Kościół, Swoją zasługę, ażeby zadowolić Boga z nimi podczas W.Ew., (TP 1938, s. 77) 5/ przez uczynienie usprawiedliwionych zadowolonymi ze sprawiedliwości Boskiej i Kościół zadowolony z Jego sprawiedliwości i świętości, (TP 1938, s. 77) 6/ przez zlecenie Mu przypisania Swej zasługi za świat, ażeby zadowolić Boga z nich, (TP 1938, s. 77) 7/ przez uczynienie posłusznych z świata zadowolonymi z Boga. (TP 1938, s. 77)

„uczyniwszy pokój przez krew krzyża jego” — po dostarczeniu przez Swoją śmierć okupu jako podstawy uczynienia ubłagania. Nie zapominajmy, że gdy okup został złożony na Kalwarii na krzyżu, ubłaganie, zadośćuczynienie sprawiedliwości, nie było tam uczynione, lecz jest dokonywane w niebie, w antytypowej Świątnicy Najświętszej (Żyd. 9:24,23; 2:17). (TP 1981, s. 28)

„i to co jest na niebiesiech” — Zasługa krwi Jezusowej pokrywa tę część grzechów upadłych aniołów, które były wynikiem nieprawości Adamowej w rodzaju ludzkim i zgodnie z tym, Bóg daje im sposobność pojednania przez Jezusa. (TP 1960, s. 57) ...gdyż czytamy w Kol. 1:20: "I żeby przezeń z sobą pojednał wszystko, uczyniwszy pokój przez krew krzyża jego, przezeń, mówię, tak to co jest na ziemi [istoty ludzkie], jak i to co jest na niebiesiech [upadli aniołowie]". TP 61, 35.

Źródła: TP 38'77; 60'57; 81'28;

List do Kolosan 1:21

Epifania i Bazylea:

„pojednał” — (zobacz w.20). (TP 1938, s. 77) dojść do pojednania z Bogiem oznacza to samo co przyjście do pokoju z Bogiem. Pokój jest spoczynkiem serca i umysłu, stanem spokoju albo ciszy. On jest wolny od zaburzeń i podniecenia, bowiem jest to stan ciszy i wytchnienia. Pokój udzielony nam przez Boga jest tym spoczynkiem serca i umysłu, który wynika z przyciągnięcia nas do Niego przez Chrystusa, a także z naszej świadomości, że jesteśmy w zgodzie z Nim i Jego zarządzeniami. (TP 1960, s. 2) 1/ W pierwszym wypadku, pokój powstaje jako wynik świadomości, że nasze grzechy są nam przebaczone przez zasługę Chrystusową, co daje nam POKÓJ z BOGIEM. To następuje najpierw w naszym stanie tymczasowego usprawiedliwienia. (TP 1960, s. 2) 2/ W drugim wypadku, pokój powstaje ze świadomości, że jesteśmy w zgodzie z dobrą wolą Bożą, przez co otrzymujemy POKÓJ BOŻY. To następuje w naszym stanie poświęcenia, albo uświęcenia, wtedy gdy całkowicie wyrzekamy się własnej woli i woli świata, a przyjmujemy w zupełności wolę Bożą, będąc z niej całkowicie zadowoleni. (TP 1960, s. 2)

List do Kolosan 1:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Przez śmierć” — Pojednanie z punktu Bożego jest zupełne odkąd Chrystus przez śmierć swoją uczynił zadośćuczynienie. Grzeszny stan jeszcze nie został odjęty od człowieka.

„Niepokalanymi” — Dla otrzymujących łaskę Bożą nie jest właściwe mówić o sobie, iż są "nędznymi grzesznikami".

„Bez nagany” — Z przyczyny duchowego podobieństwa Chrystusowego.

List do Kolosan 1:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Nadziei Ewangelii” — A nie to, co ludzie na jej miejsce uczynili.

„Jest kazana” — Otworzona została dla wszystkich.

„Stworzeniu” — Nie ograniczona wyłącznie dla Żydów.

List do Kolosan 1:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Raduję się” — "Pragnę czynić wolę Twoją, o Boże", Psalm 40:8.

„W dolegliwościach” — "Współdziedzicami Chrystusowymi jeśli tylko z Nim cierpimy", Rzym.8:17.

„Dla was” — Cierpienia Chrystusa, zaparcie siebie i kary, które ponosił, nie były za Jego grzechy, lecz za grzechy innych. Podobnie dzieje się z członkami Jego ciała.

„Dopełniam” — Jako członek mistycznego ciała Chrystusowego.

„Ostatków” — Podobnie jak działo się z kozłem Pańskim w ofiarach namiotu zgromadzenia. Z tego punktu zapatrywania pierwsze przyjście Chrystusa w ciele było stopniowe i trwało przeszło dziewiętnaście stuleci.

„Ucisków” — "Wiedząc iż się takowe cierpienia wykonują nad braterstwem waszym", 1 Piotra 5:9. "Świadcząc pierw o utrapieniach, które miały przyjść na Chrystusa i o wielkiej zatem chwale", 1 Piotra 1:11.

„Chrystusowych” — "Umarli z Chrystusem", Rzym.6:8. "Będąc przypodobani śmierci Jego", Filip.3:10. "Pogrzebieniśmy tedy z Nim przez chrzest w śmierć", Rzym.6:4. "Albowiem jednym chlebem ... wiele nas jest", 1 Kor.10:17.

„Na ciele moim” — "Zawsze umartwienie Pana Jezusa na ciele nosimy", 2 Kor.4:10.

„Za ciało Jego” — Aby tak, jak i Głowa było uczynione doskonałe jako duchowa istota przez cierpienia w ciele jako ofiara za grzech. Miarę naszej miłości dla Boga wskaże miłość dla współczłonków ciała Chrystusowego. "I myśmy powinni kłaść duszę za braci", 1 Jana 3:16.

„Jest kościół” — "Albowiem mąż jest głową żony, jako i Chrystus jest Głową Kościoła (Bożego)", Efez.5:23.

List do Kolosan 1:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Tajemnicę” — Że "jak ciało jedno jest, a członków ma wiele ... tak i Chrystus", 1 Kor.12:12. Że Chrystus miał mieć ciało, czyli współdziedziców wybranych spomiędzy ludzi według ich charakteru i wierności. Że wtóra obecność Chrystusa stanowi nie tylko Chrystusa Jezusa jako Głowy, lecz także Kościoła Ciała Jego.

„Zakryta od wieków” — Ta niejasność sama w sobie była częścią planu Bożego, jak jest pokazane w przybytku nakryciem "świątnicy" i "świątnicy najświętszej" przez nieprzezroczyste skóry.

„Od rodzajów” — Greckie słowo "genea", naród żyjący w owym czasie, jak w wyrażeniu: "nie przeminie ten rodzaj", itd.

„Świętym Jego” — Aż do tej pory jedynie święci mogą wyrozumieć.

Epifania i Bazylea:

„tajemnicę onę” — Jezus i Kościół jako namaszczeni przez Boga byli tajemnicą zakrytą od wieków i rodzajów. (TP 1960, s. 17)

„ale teraz” — podczas W.Ew. (TP 1960, s. 17) Tą tajemnicą jest że Chrystus nie jest jedną osobą, lecz grupą osób.- E1. 474 (TP 1960)

List do Kolosan 1:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Chrystus między wami” — Wyraz "Chrystus" znaczy "Pomazaniec". "To pomazanie, któreście wzięli od Niego zostaje w was", 1 Jana 2:27. "A Ten, który nas utwierdza z wami w Chrystusie i który nas pomazał (duchem świętym i mocą), Bóg jest", 1 Kor.1:21.

„Nadzieja chwały” — "Do czego was powołał przez ewangelię (którą głosimy) ku dostąpieniu chwały Pana naszego Jezusa Chrystusa", 2 Tes.2:14.

Źródła: MANNA - 17 WRZEŚNIA

Epifania i Bazylea:

„tej tajemnicy” — Jezus i Kościół jako namaszczeni przez Boga byli tajemnicą zakrytą od wieków i rodzajów. (TP 1960, s. 17)

„Chrystus między wami” — oznacza nowe serce i umysł, które zaczynają swe istnienie wraz z poświęceniem się chrześcijanina Panu. (TP 1985, s. 28) Wszyscy ludzie posiadają człowieka zewnętrznego, ale jedynie spłodzone z Ducha dzieci Boże posiadają człowieka wewnętrznego. Ów wewnętrzny człowiek jest niebiańskim usposobieniem, które zaczęło się rozwijać w nowej woli przy poświęceniu, i składa się z duchowych władz i duchowego usposobienia rozwijającego się przez ćwiczenie tych duchowych władz. (TP 1985, s. 28) To wyrażenie oznacza podobieństwo charakteru do charakteru Chrystusa. (TP 1961, s. 125)

Źródła: MANNA - 17 WRZEŚNIA

Literatura o rozdziale List do Kolosan 1

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Kolosan

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.