Księga Amosa 9

Księga Amosa, rozdział 9 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (15 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Amosa 9 — Biblia Gdańska

1 Widziałem Pana stojącego na ołtarzu, który rzekł: Uderz w gałkę, aż zadrżą podwoje, a rozetnij je wszystkie od wierzchu ich, a ostatek mieczem pobiję; żaden z nich nie uciecze, i nie będzie z nich nikt, coby tego uszedł.

2 Choćby się zakopali w ziemię, i stamtądby ich ręka moja wzięła; choćby wstąpili aż do nieba, i stamtądby ich stargnął.

3 A choćby się skryli na wierzchu Karmelu, wyszpieguję i wezmę ich stamtąd; a choćby się skryli przed oczyma mojemi na dnie morskiem, przykażę wężowi, aby ich i stamtąd wykąsał;

4 A choćby poszli w niewolę przed nieprzyjaciółmi swymi, i tam przykażę mieczowi, aby ich pomordował; obrócę zaiste przeciwko nim oko swe na złe, a nie na dobre.

5 Bo panujący Pan zastępów, gdy się dotknie ziemi, rozpływa się, a płaczą wszyscy mieszkający na niej, i wzbiera wszystka jako rzeka, a zatopiona bywa jako rzeką Egipską.

6 Który na niebiesiech zbudował pałace swoje, a zastęp swój na ziemi uszykował; który może zawołać wody morskie, a wylać je na oblicze ziemi; Pan jest imię jego.

7 Izali nie jesteście podobni synom Murzyńskim przedemną, o synowie Izraelscy? mówi Pan; izalim Izraela nie wywiódł z ziemi Egipskiej jako Filistyńczyków z Kaftor, i Syryjczyków z Kir?

8 Oto oczy panującego Pana przeciwko temu królestwu grzeszącemu, abym je wygładził z oblicza ziemi; wszakże nie wygładzę do szczętu domu Jakóbowemu, mówi Pan.

9 Bom oto Ja rozkazał, a rozmiecę między wszystkie narody dom Izraelski jako miotana bywa pszenica na przetaku, tak, iż nie przepadnie i kamyk na ziemię.

10 Wszyscy grzesznicy z ludu mojego od miecza pomrą, którzy mówią: Nie przybliży się do nas, ani nas zachwyci to złe.

11 Dnia onego wystawię upadły przybytek Dawidowy, a zagrodzę rozerwanie jego, i obaliny jego naprawię, a pobuduję go, jako za dni dawnych;

12 Aby posiedli ostatki Edomczyków i wszystkie narody nad którymi wzywano imienia mojego, mówi Pan, który to czyni.

13 Oto dni idą, mówi Pan, że oracz żeńcę zajmie, a ten, co tłoczy winne jagody, rozsiewającego nasienie; a góry moszczem kropić będą, a wszystkie pagórki się rozpłyną.

14 I nawrócę zaś z więzienia lud mój Izraelski, i pobudują miasta spustoszone, a mieszkać w nich będą; sądzić też będą winnice, i wino z nich pić będą; sadów też naszczepią, i owoc ich jeść będą.

15 A tak ich wszczepię w ziemi ich, że nie będą więcej wykorzenieni z ziemi swojej, którąm im dał, mówi Pan, Bóg twój.

Komentarz do rozdziału: Księga Amosa 9

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Amosa 9:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Choćby się” — Izrael jako naród.

„Zakopali w ziemię” — Szeol, grób a nie męki.

„Ręka moja” — Moja siła.

Księga Amosa 9:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Aby je wygładził” — Jako królestwo.

„Domu Jakubowego” — Naród Żydowski będzie zachowany jako odrębny od innych narodów.

Księga Amosa 9:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Dnia onego” — Na początku 1000-lecia.

„Wystawię” — Na stałe.

„Przybytek” — Panowanie, królowanie, dom.

„Dawidowy” — Potomstwu Dawida -- Chrystusowi.

„A obaliny” — Ruiny narodu Żydowskiego.

„A pobuduję” — "A tak wszystek Izrael będzie zbawiony". Rz.11:26.

Epifania i Bazylea:

„Dnia onego” — w 1000-leciu. (TP 1984, s. 122)

„wystawię” — wzniosę w królewskości. (TP 1959, s. 160)

„upadły” — w czasie zdetronizowania Sedekiasza w 607 r. pne; w tym to roku upadł królewski dom Dawida, tj. przestał panować. (TP 1959, s. 160)

„przybytek Dawidowy” — dom, rodzinę Dawida, w większym synu wielkiego Dawida -- Jezusie. (TP 1959, s. 160)

„i obaliny jego naprawię” — od czasu upadku królewskiego domu Dawida, Izrael jako królestwo był w ruinach; lecz to królestwo ma być odbudowane przy powrocie Pana, gdy będzie dane świadectwo w całym świecie tyczące wyboru Oblubienicy Chrystusowej. (TP 1959, s. 160)

„a pobuduję go” — Królestwo. (TP 1959, s. 160)

Księga Amosa 9:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Ostatki Edomczyków” — Chrześcijaństwo.

„Imienia mego” — Którzy szczerze pragną powrócić do harmonii z Bogiem, jako członkowie rodziny Chrystusa.

Epifania i Bazylea:

„aby posiedli ostatki Edomczyków” — ci z ludzi, którzy pozostaną. (TP 1989, s. 156)

„i” — nawet. (TP 1989, s. 156)

„wszystkie narody” — pogańskie. (TP 1989, s. 156)

„nad którymi wzywano” — wyciśnięto ślad. (TP 1989, s. 156)

„imienia mojego” — mojego charakteru. (TP 1989, s. 156)

Księga Amosa 9:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Oracz” — Wielki ucisk przygotuje świat do nowego posiewu nasienia w 1000-leciu. Podczas ucisku Pan przeprowadzi pług Prawdy we wszystkich kierunkach po całym świecie.

Epifania i Bazylea:

„Oto dni idą” — to stało się faktem wszędzie, skoro tylko całe Chrześcijaństwo zostało objęte Wojną Światową, co nastąpiło wiosną 1916 roku. (TP 1961, s. 89)

„oracz” — wojna światowa, rewolucja i anarchia z głodem i morem. (TP 1939, s. 79) przedstawia czas ucisku, który zaczął się wojną światową. (TP 1926, s. 75) wielki ucisk, który rozpoczął się wojną światową 29.07.1914 roku. (TP 1933, s. 26)

„żeńcę” — przedstawia Bożych sług w latach 1874-1914 zbierających lud Boży do Prawdy. (TP 1926, s. 75) obejmuje i pokłośnika. (TP 1961, s. 89)

„zajmie” — uczyni koniec ich pracy. (TP 1961, s. 89) Oracz zajmujący literalnego żeńca powstrzyma go od żęcia tuż przed dogonieniem go i żadne żęcie nie będzie już możliwe potem, ponieważ pole stojące przed żeńcem będzie zorane. (TP 1970, s. 60)

„rozsiewającego nasienie” — tych którzy siali Słowo Boże dla wytworzenia większej liczby członków M.St. (TP 1961, s. 89) tłoczący winne jagody dogonił rozsiewającego nasienie (Małe Stadko jako strofujące świat dla grzechu, sprawiedliwości i sądu) wszędzie, skoro tylko całe Chrześcijaństwo zostało objęte Wojną Światową, a co stało się na wiosnę 1916 roku. (TP 1970, s. 60) oracz żeńcę zajmie - TP 93.79 tłoczący winne jagody... - TP 82.88

Źródła: TP 26'75; 33'26; 39'79; 61'89; 70'60;

Źródła: zob. Wysokie powołanie czy skończone... - TP 72.68

Księga Amosa 9:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Miasta spustoszałe” — W których poprzednio mieszkali.

Epifania i Bazylea:

„I nawrócę zaś z więzienia” — narodowego rozpadu. (TP 1984, s. 122)

Księga Amosa 9:15

Epifania i Bazylea:

„A tak ich wszczepię w ziemi ich” — w Tysiącleciu Bóg zaszczepi Izrael cielesny w ziemi Palestyny,-E17'350

„że nie będą więcej wykorzenieni z ziemi swojej, którą im dałem” — Bóg nigdy nikomu nie pozwoli usunąć ich z Ziemi Świętej, gdy przez okazanie wierności w Małym Okresie, i uzyskaniu w ten sposób życia wiecznego, przez wieki będą cieszyć się tymi błogosławieństwami,-E17'350

„mówi Pan, Bóg twój” — Jehowa, który nigdy nie kłamie i nie może krzywoprzysięgać, obiecał te rzeczy i zobowiązał się do nich przysięgą. Wypełni te rzeczy przez Swą gorliwość, mądrość, sprawiedliwość, miłość i moc. Dlatego możemy zawołać, by Bóg był uwielbiony na wieki wieczne!”.-E17'350

Literatura o rozdziale Księga Amosa 9

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Amosa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.