1 List do Tesaloniczan 4

1 List do Tesaloniczan, rozdział 4 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (18 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 List do Tesaloniczan 4 — Biblia Gdańska

1 A dalej mówiąc, bracia! prosimy was i napominamy przez Pana Jezusa, jakoście przyjęli od nas, jakobyście sobie mieli postępować i Bogu się podobać, ( ), abyście tem więcej obfitowali;

2 Gdyż wiecie, jakieśmy wam rozkazania dali przez Pana Jezusa.

3 Albowiem ta jest wola Boża, to jest poświęcenie wasze, żebyście się powściągali od wszeteczeństwa;

4 A żeby umiał każdy z was naczyniem swojem władać w świętobliwości i w uczciwości,

5 Nie w namiętności żądzy, jako i poganie, którzy nie znają Boga;

6 I aby nikt nie uciskał i nie oszukiwał w żadnej sprawie brata swego: bo Pan jest mścicielem tego wszystkiego, jakośmy wam przedtem powiadali i oświadczali.

7 Bo nas nie powołał Bóg ku nieczystości, ale ku poświęceniu.

8 A przetoż kto to odrzuca, nie odrzuca człowieka, ale Boga, który nam też dał Ducha swego Świętego.

9 A o miłości braterskiej nie potrzeba wam pisać; boście wy sami od Boga nauczeni, abyście miłowali jedni drugich.

10 Albowiem też to czynicie przeciwko wszystkim braciom, którzy są we wszystkiej Macedonii; ale was napominamy, bracia! iżbyście tem więcej obfitowali,

11 I pilnie się starali, abyście spokojnymi byli i rzeczy swoich pilnowali, i pracowali własnymi rękami swemi, jakośmy wam przykazali;

12 Abyście uczciwie chodzili przed obcymi, a w niczem abyście nie mieli niedostatku.

13 A nie chcę, bracia! abyście wiedzieć nie mieli o tych, którzy zasnęli, iżbyście się nie smucili, jako i drudzy, którzy nadziei nie mają.

14 Albowiem jeźli wierzymy, iż Jezus umarł i zmartwychwstał, tak Bóg i tych, którzy zasnęli w Jezusie, przywiedzie z nim.

15 Boć to wam powiadamy słowem Pańskiem, że my, którzy żywi pozostaniemy do przyjścia Pańskiego, nie uprzedzimy onych, którzy zasnęli.

16 Gdyż sam Pan z okrzykiem, a głosem archanielskim i z trąbą Bożą zstąpi z nieba, a pomarli w Chrystusie powstaną najpierwej.

17 Zatem my żywi, którzy pozostaniemy, wespół z nimi zachwyceni będziemy w obłokach naprzeciwko Panu na powietrze, a tak zawsze z Panem będziemy.

18 Przetoż pocieszajcie jedni drugich temi słowy.

Komentarz do rozdziału: 1 List do Tesaloniczan 4

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 List do Tesaloniczan 4:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Abyście obfitowali” — Ze zwiększeniem waszych zdolności.

Epifania i Bazylea:

„jakobyście sobie mieli postepować” — Postępowanie nasuwa myśl czynienia postępu w pewnym kierunku. Przeto postępowanie oznacza czyjeś prowadzenie się, a to obejmuje motywy, myśli, słowa i czyny. Ono może być dobre lub złe, zależnie od obranego kierunku. Zatem postępowanie chrześcijanina byłoby kierunkiem postępowania śladami Jezusa Chrystusa w codziennym czynieniu woli Bożej. (TP 1969, s. 2)

1 List do Tesaloniczan 4:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Poświęcenie wasze” — Zupełne oddanie się woli Bogu.

Źródła: MANNA - 5 LUTEGO

Epifania i Bazylea:

„poświęcenie wasze” — zupełne oddanie waszej woli Bogu. (TP 1964, s. 3)

Źródła: MANNA - 5 LUTEGO

1 List do Tesaloniczan 4:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Ku poświęceniu” — "Bądźcie świętymi iżem ja jest święty", 1 Piotra 1:16.

Epifania i Bazylea:

„ku poświęceniu” — ku świętobliwości. (TP 1959, s. 6)

1 List do Tesaloniczan 4:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Tym więcej” — W miłości i służbie jeden względem drugiego.

1 List do Tesaloniczan 4:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Spokojnymi byli” — Spokojne dążenia, a nie gorliwość niespokojną, dążącą do wielkich i bohaterskich czynów, lecz raczej spokojną wytrwałość w czynieniu dobrze.

„Swoich rzeczy” — "A żaden z was niechaj nie cierpi jako w cudzy urząd się wtrącający", 1 Piotra 4:15.

1 List do Tesaloniczan 4:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Niedostatku” — Ażeby nie polegać na dobroczynności innych.

1 List do Tesaloniczan 4:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Którzy zasnęli” — Śmierć jest stanem nieświadomości.

„Nadziei nie mają” — Podstawowej, że będzie wzbudzenie ludzi sprawiedliwych i niesprawiedliwych, wstecz aż do Adama.

1 List do Tesaloniczan 4:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Jezus umarł” — Za poświęconych Bogu na służbę.

„I tych” — Za cały rodzaj ludzki w Adamie.

„Którzy zasnęli” — Ale nie poszli do nieba.

„W Jezusie” — W tym znaczeniu, że nadzieja przebudzenia była w Nim. Imię Jezus znaczy: "Zbawiciel", i tylko przez Jezusa rodzaj ludzki, który zginął w Adamie, ma nadzieję wzbudzenia, mimo, że ludzkość temu nie wierzy.

„Przywiedzie” — Przez Chrystusa Bóg wzbudzi umarłych.

Epifania i Bazylea:

„którzy zasnęli w Jezusie” — jest to cały rodzaj ludzki. Ponieważ Jezus stał się okupem za wszystkich to oni śpią w Jezusie, zamiast być umarłymi w Adamie. Do "śpiących w Jezusie" włączone jest również M.St., W.G. i klasa M.G. (TP 1952, s. 90)

1 List do Tesaloniczan 4:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Do przyjścia” — Greckie słowo "parousia" znaczy: obecność, a nie przyjście.

„Nie uprzedzimy” — Nie będziemy pierwszymi.

„Onych” — Świętych.

„Którzy zasnęli” — Umarli święci bezwątpienia zostali wzbudzeni w 1878 roku.

Epifania i Bazylea:

„ROZWAŻENIE” — 1 Tes. 4:15 (TP 2017) 1 Tes. 4:15-17 jest klasycznym fragmentem cytowanym przez tych, którzy wierzą w zwolnienie od śmierci. Greckim słowem przetłumaczonym "przyjście" w w. 15 oraz u Mat. 24:37-39 jest paruzja, oznaczające obecność. Określa ono pierwszy, tajemniczy etap drugiego adwentu Jezusa, kiedy to świat nie wie o Jego drugim adwencie, zajmując się zwyczajnymi sprawami życiowymi. Poprzedza ona drugi etap obecności, Jego epiphaneia (Jasne świecenie, manifestację), czy też apokalupsis (odsłonięcie, objawienie), oraz trzeci etap, Jego basileia (Królestwo). (TP 2017) W 1 Tes. 4:15-17 czytamy: "...my, którzy żywi pozostaniemy do przyjścia Pańskiego, nie uprzedzimy [porównaj przekład ASY, Rotherhama itp.], onych, którzy zasnęli. Gdyż sam Pan ...zstąpi z nieba, a pomarli w Chrystusie powstaną najpierw. Zatem [potem, greckie epeita, które podobnie stosuje się do przyszłości w innych miejscach, np. w 1 Kor. 15:6,7,23,46; Gal. 1:18,21; 2:1; Żyd. 7:27; Jak. 3:17; 4:14] my żywi, którzy pozostaniemy, wespół z nim zachwyceni [w angielskich przekładach i BT - "porwani"] będziemy w obłokach naprzeciwko Panu na powietrze...". (TP 2017) Nic w tym wersecie oczywiście nie wskazuje, że święci żyjący w czasie wtórego przyjścia Pana umrą. Nic też nie naucza, że ich ludzkie ciała nie umrą. Ten ustęp nie podaje jakiej przemiany oni doznają przed połączeniem się z Panem; sama przemiana nie jest tutaj nawet wspomniana. Lecz ten sam Apostoł podaje gdzie indziej, że zmiana nastąpi, gdyż "ciało i krew" - ludzka natura, ludzkie ciała - nie mogą odziedziczyć królestwa Bożego (1 Kor. 15:50). Dlatego wszyscy święci zostaną przemienieni w istoty duchowe, niewidzialne dla ludzkich oczu, mogące przychodzić i odchodzić jak wiatr (Jan 3:8). - SB 2000. 67 (TP 2017)

1 List do Tesaloniczan 4:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Zstąpi z nieba” — "A gdy odejdę, przyjdę zasię".

„Z okrzykiem” — Greckie słowo "keleusma" oznacza: "okrzyk zachęty" dla wszystkich ludzi, by się przebudzili i poznali swoje prawa i przywileje.

„Z głosem” — Z władzą wykonawczą.

„Archanielskim” — Głównym Posłańcem - Chrystusem. "Aniołem Przymierza", Malachiasz 3:1.

„Z trąbą Bożą” — Siódma trąba, ostatnia trąba, cały wiek Tysiąclecia, figurowała trąbę Jubileuszową.

Epifania i Bazylea:

„z okrzykiem, z głosem archanielskim i z trąbą Bożą” — (literalnie, w okrzyku lub podczas okrzyku); (TP 1965, s. 44) W naszym zrozumieniu okrzyk i głos archanielski znaczą to samo co głosy wielkie z Obj. 11:15. Rozumiemy, że okrzyk odnosi się do pewnych ludzkich agitacji, dyskusji itd., przy Wtórym Przyjściu Pana, a głos archanielski przedstawia pewne proklamacje, rozkazy, nauki itd., jakie On daje przez Swe czynniki z własnego wyboru w czasie powrotu. Słyszymy teraz ten okrzyk w agitacjach i dyskusjach na temat socjologii, ekonomii politycznej, kapitału, pracy, praw obywatelskich itd. oraz ich stosunku do praw człowieka, ponieważ są one związane z zasadami sprawiedliwości między człowiekiem a człowiekiem. (TP 1965, s. 44) Głos archanielski odnosi się do proklamacji, rozkazów i poselstw, które Chrystus jako Główny Zwiastun Jehowy (Archanioł znaczy Główny Zwiastun) powróciwszy spowoduje aby zostały dane przez takie czynniki, jakie On wybierze. Oznaczają one ujęcie przez Niego w ręce spraw ziemi; Jego proklamacja, rozkazy i czynności wskażą na Niego jako działającego w tym czasie w odniesieniu do tych spraw. Te proklamacje, czynności i rozkazy, poruszą świat do obalenia królestwa Szatana przez wielki ucisk opisany u Dan. 12:1 i w Obj. 11:15-18 oraz do ustanowienia Królestwa Bożego. (TP 1965, s. 44) trąba reprezentuje poselstwo, a trąbienie reprezentuje ogłaszanie poselstwa. ... Siódma trąba (Obj.11:15) zaczęła trąbić w 1874 roku, a przestanie trąbić wtedy, gdy zostanie przywrócona doskonałość człowiekowi i ziemi. (TP 1934, s. 87)

„pomarli w Chrystusie” — śpiący święci. (1Kor.15:18). (TP 1985, s. 87) odnosi się tylko do wybranego Kościoła, którzy mają udział w pierwszym zmartwychwstaniu. (TP 1952, s. 91) "zmarli w Chrystusie" nie mogą być z W.G. lub M.G., albowiem oni nie są w Chrystusie, nie są członkami Jego Ciała, a więc członkami Pomazańca. (TP 1960, s. 44)

„powstaną najpierwej” — odnosi się do pierwszego Zmartwychwstania świętych, którzy zasnęli. (TP 1934, s. 87)

Źródła: zob też SB 2000. 67

1 List do Tesaloniczan 4:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Zachwyceni” — Wzięci, przemienieni przy śmierci.

„Wespół” — W ucisku i zamieszaniu.

„Na powietrze” — W duchowej władzy świata, która jest teraz pod władzą "księcia, który ma władzę na powietrzu", Efez.2:2.

„Z Panem będziemy” — "Którego (Bóg) postanowił dziedzicem wszystkich rzeczy", Żyd.1:2.

Epifania i Bazylea:

„zatem” — [gr. epeita]; potem. (TP 1928, s. 11,12) Potem - co z pewnością nie znaczy w następnej chwili. (TP 1965, s. 45)

„my żywi” — żyjący święci. (TP 1985, s. 86,87)

„którzy pozostaniemy” — w czasie po ich zmartwychwstaniu w Parousii, i niektórzy w Epifanii. (TP 1928, s. 11,12) którzy pozostaniemy, podczas tego samego okresu [współdziałając] z nimi [w dziele żniwa Pańskiego]. (TP 1965, s. 45)

„wespół” — [gr. hama], w tym samym okresie czasu. (TP 1985, s. 86,87)

„zachwyceni” — z ziemskich warunków. (TP 1985, s. 86,87) odnosi się do pierwszego Zmartwychwstania świętych, którzy żyją. (TP 1934, s. 87)

„w obłokach” — (przez chmury), uciski. (TP 1928, s. 11,12) Anarchiści będą okropnie prześladowali duchowego Izraela, jak to jest pokazane przez wzięcie Eliasza w wichrze i przez "gwałtowne porwanie przez obłok", ostatnich członków klasy Eliasza. Gwałtowne porwanie przez obłoki jest literalnym tłumaczeniem z greckiego "zachwyceni......... w obłokach". (TP 1933, s. 71)

„naprzeciwko Panu na powietrze” — obrazuje duchową władzę nad światem. (Ef.2:2). (TP 1985, s. 86,87) ...

Źródła: TP 28'11,12; 33'71; 34'87; 65'45; 85'86,87;

Źródła: zob też SB 2000. 67; E17. 231,232

1 List do Tesaloniczan 4:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Jak złodziej w nocy” — Wtóra obecność Chrystusa miała być cichą, spokojną i wielkie rzesze nie będą wiedzieć przez jakiś okres czasu, że w Jego obecności żyć będą, bo w czasie obecności Króla będzie czas nocy na świecie.

Epifania i Bazylea:

„on dzień” — w jego różnych czasach i okresach. (TP 1972, s. 7)

„jako złodziej” — Oznacza to, że sposób Jego powrotu ma być podobny przyjściu złodzieja. Gdy złodziej przychodzi włamać się do czyjegoś domu, to nie niesie on jasno świecącej lampy i nie dmie w trąbę, krzycząc do ludzi: Halo, ludzie! Obudźcie się! Przychodzę okraść wasze domy! Z pewnością nie! Dlatego nie czyni tego również nasz Pan, wracając jako złodziej w nocy. Złodziej w nocy przychodzi cicho, ukradkiem, ukrywając się w ciemnościach, posuwając się bezszelestnie z podkładkami wytłumiającymi obuwie lub bez butów, w pończochach, otwierając zamki wytrychem i otwierając drzwi lub okna ze spokojną zręcznością, a zatem ukrywając swą obecność przed niczego nie podejrzewającymi ofiarami. Nasz Pan przychodzi w podobny sposób, bez wiedzy świata. Ale tak jak obecność złodzieja w okradanym domu, przez pewne znaki może być rozpoznana przez jego wspólników, którzy mogą oczekiwać go w owym szczególnym domu, tak Pan obiecał, że po Jego powrocie fakt ten będzie znany wszystkim wiernym czuwającym świętym, przez pewne znaki i dowody (Mat. 24:3, 30 - 33). Proszę zauważyć jak w 1Tes. 5:1 - 6 Apostoł mówi nam, że świat nie będzie świadomy Pańskiego powrotu, ze względu na podobny złodziejskiemu sposób Jego przyjścia, ale Jego czekający i czuwający lud będzie tego faktu świadomy. Ma się rozumieć, gdyby świat mógł zobaczyć Jego powrót fizycznymi oczami, to byłby tego faktu świadomy. Tak więc, ludzka nieświadomość dowodzi, że ludzie nie ujrzą Go, zatem Jego wtóry adwent musi być niewidzialny dla fizycznego wzroku. (TP 1989, s. 94)

Literatura o rozdziale 1 List do Tesaloniczan 4

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 List do Tesaloniczan

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.