1 List do Tesaloniczan 2

1 List do Tesaloniczan, rozdział 2 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (20 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 List do Tesaloniczan 2 — Biblia Gdańska

1 Albowiem wy sami wiecie, bracia! że przyjście nasze do was nie było próżne;

2 Ale chociażeśmy i przedtem cierpieli, i zelżeni byli (jako wiecie) w mieście Filipach, wszakże bezpiecznieśmy sobie poczęli w Bogu naszym, w opowiadaniu u was Ewangielii Bożej z wielkim bojem,

3 Albowiem napominanie nasze nie było z oszukania, ani z nieczystości, ani z zdrady;

4 Ale jako nas Bóg sobie upodobał, żeby nam była zwierzona Ewangielija, tak mówimy, nie jako ludziom się podobając, ale Bogu, który sobie upodobywa serca nasze.

5 Albowiem nigdyśmy nie używali mowy pochlebnej, jako wiecie; aniśmy pod zasłoną czego łakomstwu dogadzali; Bóg jest świadkiem;

6 Aniśmy szukali od ludzi chwały, ani od was, ani od inszych, mogąc wam być ciężkimi, jako Apostołowie Chrystusowi;

7 Aleśmy byli skromnymi między wami, jako gdy mamka odchowuje dziatki swoje.

8 Tak wam życzliwymi będąc, gotowiśmy byli użyczyć wam nie tylko Ewangielii Bożej, ale też i dusz naszych, dlatego iżeście nam miłymi byli.

9 Albowiem pamiętajcie, bracia! pracę naszę i trudy, gdyż w nocy i we dnie robiąc, abyśmy żadnego z was nie obciążyli, kazaliśmy u was Ewangielię Bożą.

10 Wyście świadkami i Bóg, żeśmy świętobliwie i sprawiedliwie, i bez nagany żyli między wami, którzyście uwierzyli.

11 Jakoż wiecie, żeśmy każdego z was, jako ojciec dziatki swoje, napominali i cieszyli,

12 I oświadczali się, abyście chodzili godnie Bogu, który was powołał do swego królestwa i do chwały.

13 Przetoż i my dziękujemy Bogu bez przestanku, iż przyjąwszy słowo Boże, któreście słyszeli od nas, przyjęliście nie jako słowo ludzkie, ale (jako w prawdzie jest) jako słowo Boże, które też skuteczne jest w was, którzy wierzycie.

14 Albowiem wy, bracia! staliście się naśladowcami zborów Bożych, które są w żydowskiej ziemi, w Chrystusie Jezusie; boście i wy też cierpieli od ziomków waszych, jako i oni od Żydów.

15 Którzy i Pana Jezusa zabili, i swoich własnych proroków, i nas wygnali, a Bogu się nie podobają, i wszystkim ludziom są przeciwni,

16 Zabraniając nam, żebyśmy nie mówili poganom, żeby byli zbawieni, aby tak zawsze dopełniali grzechów swoich; albowiem przyszedł na nich gniew aż do końca.

17 Lecz my, bracia! będąc pozbawieni was na chwileczkę obliczem, nie sercem, tem pilniejśmy się starali oglądać oblicze wasze z wielką żądnością.

18 Dlategośmy chcieli przyjść do was (zwłaszcza ja Paweł) i raz, i drugi; ale nam przekaził szatan.

19 Albowiem któraż jest nadzieja nasza, albo radość, albo korona chluby? Izali nie wy przed oblicznością Pana naszego, Jezusa Chrystusa w przyjście jego?

20 Wy zaiste jesteście chwałą naszą i radością.

Komentarz do rozdziału: 1 List do Tesaloniczan 2

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 List do Tesaloniczan 2:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Byliśmy skromni” — Nie postępowaliśmy jako panujący nad dziedzictwem Pańskim.

1 List do Tesaloniczan 2:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Cieszyliśmy was” — A nie grozili lub nużyli.

1 List do Tesaloniczan 2:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Was powołał” — "A jako Ten, który was powołał Święty jest i wy bądźcie świętymi", 1 Piotra 1:16.

„Do swego królestwa” — Które jeszcze należy do przyszłości.

1 List do Tesaloniczan 2:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Wygnali nas” — Ponieważ nie mogli znieść świetności i jasności światła ewangelicznego, które przez nas świeciło.

1 List do Tesaloniczan 2:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Gniew Boży” — "Będzie wielki ucisk w tej ziemi i gniew Boży nad tym ludem", Łuk.21:23. "Któż wam pokazał, żebyście uciekali przed przyszłym gniewem?", Mat.3:7.

„Przyszedł na nich” — Na naród żydowski.

„Aż do końca” — Przy końcu wieku żydowskiego jako naród zostali zrujnowani.

1 List do Tesaloniczan 2:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Szatan przeszkodził” — Apostoł Paweł mocno wierzył w istnienie szatana jako istoty.

1 List do Tesaloniczan 2:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Przyjście Jego” — Greckie słowo "parousia" znaczy: obecność.

Epifania i Bazylea:

„Albowiem któraż jest nadzieja nasza, albo radość, albo korona chluby? Izali nie wy przed oblicznością Pana naszego, Jezusa Chrystusa w przyjście jego?” — Św. Paweł występując jako mówcze narzędzie wszystkich wiernych nauczycieli Ciała Chrystusowego podczas Wieku Ewangelii mówi tutaj, że ci, których oni pozyskują na członków Pańskich, będą ich nadzieją, radością i koroną chwały podczas Parousji naszego Pana. Ponieważ śpiący święci mieli być wzbudzeni od umarłych najpierw (1 Tes. 4:13—17), a ostatni z pozostałych świętych nie mieli otrzymać ich wyzwolenia aż „wespół z nimi zachwyceni będziemy w obłokach" ucisku w wielkim Czasie Ucisku i ponieważ wszyscy z tych wiernych nauczycieli — aby zdobyć powyżej wymieniony przywilej z wszystkimi, których oni pozyskali — muszą być z Panem, więc wynika z tego, że słowo Parousja w tym wierszu obejmuje nie tylko pierwszy, ale również drugi okres Wtórego Przyjścia naszego Pana, czyli Jego Epifanię lub Apokalipsę.

Literatura o rozdziale 1 List do Tesaloniczan 2

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 List do Tesaloniczan

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.