H5107 — נוּב (nûb)

Hebrajski czasownik נוּב (nûb) — numer Stronga H5107 — występuje w Starym Testamencie 3 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „wesoły”, „wyprowadza”, „wzrost”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to bear fruit
• (Qal) to bear fruit
• (Pilel) to make to flourish (figuratively)

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to germinate, that is, (figuratively) to (causatively make) flourish ; also (of words), to utter: - bring forth (fruit), make cheerful, increase.

Jak polska interlinia oddaje H5107

• „wesoły” — 1 wystąpienie
• „wyprowadza” — 1 wystąpienie
• „wzrost” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H5107

• Księga Psalmów 62:11 — Nie ufajcież w krzywdzie ani w drapiestwie, a nie będźcie marnymi; przybędzieli wam majętności, nie przykładajcież serca do nich.
• Przypowieści Salomona 10:31 — Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
• Księga Zachariasza 9:17 — Albowiem oto o jakie błogosławieństwo jego! i jako wielka ozdoba jego! Zboże młodzieńców, a moszcz panny mowne uczyni.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.