H2614 — חנק (chânaq)

Hebrajski czasownik חנק (chânaq) — numer Stronga H2614 — występuje w Starym Testamencie 2 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „i powieszony”, „i udusił”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to strangle, strangle oneself
• (Niphal) to strangle oneself
• (Piel) to strangle

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root (compare H2596); to be narrow ; by implication to throttle, or (reflexively) to choke oneself to death (by a rope): - hang self, strangle.

Jak polska interlinia oddaje H2614

• „i powieszony” — 1 wystąpienie
• „i udusił” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H2614

• 2 Księga Samuela 17:23 — Tedy Achitofel widząc, iż się nie stało podług rady jego, osiodłał osła, a wstawszy jechał do domu swego, do miasta swego, a rozprawiwszy dom swój, powiesił się, i umarł, a pogrzebion jest w grobie ojca swego.
• Księga Nahuma 2:12 — Lew, który dostatkiem chwytał lwiętom swoim i zaduszał dla lwic swoich, który napełniał łupem jaskinie swoje, a obłowem łożyska swoje.

Hasła pokrewne

• H2596

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.