List do Tytusa 2

List do Tytusa, rozdział 2 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (15 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Tytusa 2 — Biblia Gdańska

1 A ty mów co należy na zdrową naukę.

2 Starcy, aby byli trzeźwi, poważni, roztropni, zdrowi w wierze, w miłości, w cierpliwości.

3 Także i stare niewiasty niech chodzą w ubiorze przystojnym, jako przystoi świętym; niech nie będą potwarliwe, nie kochające się w wielu wina, poczciwych rzeczy nauczające;

4 Aby młodych pań rozumu uczyły, jakoby mężów swoich i dziatki miłować miały,

5 A były roztropne, czyste, domu pilne, dobrotliwe, mężom swym poddane, aby słowo Boże nie było bluźnione.

6 Młodzieńców także napominaj, aby byli trzeźwi;

7 We wszystkiem samego siebie wystawiając za wzór dobrych uczynków, mając w nauce całość, powagę,

8 Słowo zdrowe, nienaganione, aby ten, kto by się sprzeciwił, zawstydzić się musiał, nie mając nic, co by o was miał złego mówić.

9 Sług nauczaj, aby byli poddani panom swoim, we wszystkiem się im podobając, nie odmawiając,

10 W niczem nie oszukując, ale we wszystkiem wierność uprzejmą pokazując, aby naukę zbawiciela naszego, Boga, we wszystkiem zdobili.

11 Albowiem okazała się łaska Boża, zbawienna wszystkim ludziom,

12 Ćwicząca nas, abyśmy odrzekłszy się niepobożności i świeckich pożądliwości, trzeźwie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie,

13 Oczekując onej błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa;

14 Który dał samego siebie za nas, aby nas wykupił od wszelkiej nieprawości i oczyścił sobie samemu lud własny, gorliwie naśladujący dobrych uczynków.

15 To mów i napominaj, i strofuj ze wszelką powagą; żaden tobą niechaj nie gardzi.

Komentarz do rozdziału: List do Tytusa 2

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Tytusa 2:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Trzeźwi” — Poważni, nie lekkomyślni, nie błahymi rzeczami się zajmując, nie unoszącymi się.

„Zdrowi w wierze” — Zdrowa wiara jest bardzo ważną w kształtowaniu swojego prowadzenia się.

„W cierpliwości” — Greckie słowo "hupomone" znaczy: wesołe ustawiczne znoszenie. zobacz też R 2723;

List do Tytusa 2:2

Paruzja (C.T. Russell):

zobacz R 2723;

List do Tytusa 2:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako świętym” — Godne w postępowaniu.

„Nie swarliwy” — Nie kłótliwy, nie przekorny, nie siać niezgodę, itp.. zobacz też R 2723;

List do Tytusa 2:4

Paruzja (C.T. Russell):

zobacz R 2723;

List do Tytusa 2:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Roztropne” — Poważne, nie unoszące się.

„Czyste” — Skromne, schludne.

„Domu pilne” — Pracowite, gospodarne.

„Mężom poddane” — Uległe, aby nie próbowały przywłaszczyć sobie mężowskiego stanowiska. zobacz też R 2723;

List do Tytusa 2:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Trzeźwi” — Nie bezmyślni, nie porywczy, nie za wiele o sobie myślący lecz umiejący być powściągliwymi. zobacz też R 2723;

List do Tytusa 2:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Za wzór” — Nie dozwalaj, ażeby Boża nauka miała być zepsutą przez imaginację twoją lub innych.

„Całość” — Co jest przeciwne lekkomyślności.

„Powagę” — Greckie słowo "aptharsia" znaczy: nieskazitelność. zobacz też R 2723;

List do Tytusa 2:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Słowo zdrowe” — Które byłoby wprawdzie pomocne i mające wpływ wzmacniający. zobacz też R 2723;

List do Tytusa 2:9

Paruzja (C.T. Russell):

„We wszystkim” — Tak w małych, jak i w wielkich sprawach.

„Nie odmawiając” — Nie sprzeczać się ze swymi chlebodawcami względem ich sposobów, dróg i pracy. zobacz też R 2723;

List do Tytusa 2:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie oszukując” — Nie przywłaszczając sobie potajemnie rzeczy swoich chlebodawców.

„Wierność” — W sprawach swoich chlebodawców.

„Aby zdobili” — Przez swoje rozumne postępowanie.

„Boga Zbawiciela” — Autor Boskiego planu zbawienia.

„We wszystkim” — Pokazując, że to jest nauka miłości, radości, pokoju i ducha świętego. zobacz też R 2723;

List do Tytusa 2:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Albowiem” — Ten tekst powinno się czytać tak: "Ponieważ okazała się łaska Boża, która przyniosła zbawienie wszystkim ludziom".

„Łaska Boża” — Jego łaska oparta na zapłaconym przez Jezusa okupie.

„Przyniesie” — Co prowadzi do żywota.

„Wszystkim ludziom” — Tak żywym, jak i umarłym, zmartwychwstanie. zobacz też R 2723;

List do Tytusa 2:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Ćwicząc czas” — Że droga do pojednania się z Bogiem i otrzymania Jego łaski, jest drogą zaparcia samego siebie. zobacz też R 2723;

Epifania i Bazylea:

„Ćwicząca nas, abyśmy odrzekłszy się niepobożności i świeckich pożądliwości, trzeźwie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli” — Tutaj myślą zdaje się być, że Poselstwo Ewangelii, które jest wyrazem Boskiej łaski, jest jasno objawione jako czynnik zbawienny dla całego rodzaju ludzkiego i że jako jasne światło naucza ono szczególnie lud Boży prowadzić świętobliwe życie. (TP 1973, s. 14)

„tym świecie” — porządek rzeczy wśród ludzi od końca potopu do drugiego przybycia Chrystusa i ustanowienia Królestwa Bożego. (TP 1951, s. 41)

List do Tytusa 2:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Błogosławionej nadziei” — Zmartwychwstania. Tej nadziei nie może dać prawo prohibicyjne, ani głosowanie kobiet, lub prawo ochrony celnej, ani prawo socjalizmu, nacjonalizmu, anarchizmu, ogólna edukacja lub jakikolwiek inny ludzki plan.

„Wielkiego Boga” — Wielkiego Stworzyciela całego świata. zobacz też R 2723;

Epifania i Bazylea:

„Oczekując onej błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa” — W Biblii słowo chwała ma wśród innych znaczeń, znaczenie doskonałości charakteru. Przez chwałę Bożą należy więc rozumieć duchowy splendor Boskiego świętego charakteru mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy, tak jak objawia się w Prawdzie. (TP 1964, s. 5) Przez wyrażenie: „chwała wielkiego Boga i zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa” nie powinniśmy rozumieć — jak to niektórzy myślą — że jest to olśniewające naturalne światło, ale raczej jasność Ich doskonałych charakterów świetnie błyszczących w najwyższej mądrości, mocy, sprawiedliwości i miłości. Ustęp ten mówi, że święci spodziewają się dwóch rzeczy w związku z wtórym pobytem naszego Pana na ziemi: (TP 1973, s. 14,15) (1) zrealizowania ich nadziei zobaczenia, przebywania i stania się podobnym do Niego i (TP 1973, s. 14,15) (2) jasnego objawienia błyszczących charakterów Boga i Chrystusa Jezusa na całej ziemi, tak jak niebiosa są obecnie pełne Ich chwały. (TP 1973, s. 14,15) W tym więc ustępie jest mowa o objawieniu chwalebnych charakterów Boga i Jezusa Chrystusa przez Prawdę świecącą ze szczególną jasnością. (TP 1973, s. 14,15)

List do Tytusa 2:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Nas wykupił” — Greckie słowo "lutroo" znaczy: uwolnił, teraz i na przyszłość przez zapłacenie długu.

„Od wszelkiej nieprawości” — A nie jedynie z mocy grobu.

„Lud własny” — Odmienny od innych, posiadający szczególną miłość dla wszystkiego co dobre, szlachetne i sprawiedliwe. Nie ubiegający się o rzeczy ziemskie, a jest pełen wiary w Boga. "Ale wy jesteście rodzajem wybranym ... narodem świętym, ludem nabytym", 1 Piotra 2:9.

„Gorliwie” — Gotowi swoje życie kłaść w służbie Bożej. zobacz też R 2723;

Źródła: MANNA - 20 MAJA

Epifania i Bazylea:

„Lud własny” — Słowo własny znaczy tutaj lud odłączony, lud szczególny. Okupowa zasługa Jezusa — cena kupna — podczas Wieku Ewangelii była aktualnie przypisywana poświęconym członkom Kościoła Pierworodnych, spłodzonym z Ducha nowym stworzeniom i poczytalnie przypisywana oświeconym Duchem, lecz nie spłodzonym z Ducha poświęconym jednostkom podczas Żniwa, czyli końca Wieku. Wszystkie te poświęcone jednostki, zupełnie oddane Panu, są Jego własnym ludem. (TP 1983, s. 101)

Źródła: MANNA - 20 MAJA

List do Tytusa 2:15

Paruzja (C.T. Russell):

zobacz R 2723;

Literatura o rozdziale List do Tytusa 2

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Tytusa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.