H1461 — גּוּב (gûb)

Hebrajski czasownik גּוּב (gûb) — numer Stronga H1461 — występuje w Starym Testamencie 1 raz.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to dig
• (Qal) diggers, plowman (participle)

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to dig: - husbandman.

Gdzie występuje H1461

• 2 Księga Królewska 25:12 — Tylko z ubogich onej ziemi zostawił hetman żołnierski, aby byli winiarzami i oraczami.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.