MODLITWA POŚWIĘCONYCH

Wiersz Brzasku nr 92.

Panie nasz, języków ognia nie pragniemy Ani uzdrawiania tajemniczej mocy, Lecz sił do głoszenia Ewangelii chcemy, Balsamu na rany, które grzech w ludziach toczy. Natchnij nas, Panie, by blask Twej jasności Oświetlał cuda wszystkie owej karty, Gdzie jest ukryte źródło Twej mądrości, Tak bardzo potrzebnej młodszym i starszym. Pomóż nam, Panie, w zgłębianiu tematów świętych, Mówieniu o nich z miłością, językiem żarliwym, Jak wtedy, gdy słów Twych niepojętych Tłum zgromadzony słuchał w zachwycie prawdziwym. Udziel nam wiary, która głębiny wzburzone Pokona, jeżeli Twój głos ją poprowadzi, Oraz zapału, który gór szczyty wzniesione Zdobędzie, by wędrowca do domu zaprowadzić. Obdarz siłą, dobry Zbawco, i w mocy swojej Błogosławiony oświeć nasze serca, a my Przemienieni na jasne wyobrażenie Twoje, Będziemy nauczać, miłować i żyć, tak jak Ty.