NIE WIDZĘ, LECZ WIERZĘ

Wiersz Brzasku nr 66.

Ciężkie chmury wiszą nad moją drogą I nie widzę nic, o nie, Ale wierzę, że przez tę ciemność Bóg przeprowadzi mnie. Jak słodko trzymać moją rękę w Jego, Kiedy ciemność wszędzie panuje, Zamknąć przekrwione, zmęczone oczy I za nim iść, gdzie On pokieruje. A On przez wiele ciernistych ścieżek prowadzi Me zmęczone stopy. Zdążam więc po wielu ścieżkach cierpień i łez, Lecz słodki to znój, Ponieważ wiem, że Pan blisko mnie: Bóg mój, Przewodnik mój. Kiedy On mnie prowadzi, Idę zadowolony całkowicie I nie musi świecić oczom mym. Niepotrzebne mi światło, Bo gdy się opieram na Jego ramieniu, Nie mogę upaść.