CENA NAŚLADOWNICTWA

Wiersz Brzasku nr 31.

Łuk. 9: 23

Czy będziecie mymi uczniami? Rozważcie sami. Czy stać was ból znosić i próby, moimi iść śladami? Czy przyjemności chcecie rzucić, chwałę, sławę I dla imienia mego chwały żyć, dla mojej sprawy? Czy potraficie się odwrócić od uciech świata, jego mody? Jak pielgrzym, jak przechodzień żyć, ponosić szkody? W pogardzie mając skarby ziemi, żyć dla drugiego? Czy potraficie iść za bezdomnym, drogami jego? Czy potraficie w sercu swoim dla ludzi znaleźć przebaczenie? Czy potraficie bez protestu swe znosić pohańbienie? Czy potraficie prosić Boga, by pomógł temu przy pokucie, Kto cieszył się z upadków waszych, nie dawał od nich uciec? Gdy usłyszycie, że przyszedłem, czy każdy z was powstanie? Czy w waszych oczach wnet rozbłyśnie waszego serca granie? Czy potraficie wyjść naprzeciw, nie licząc się z kosztami, Mimo iż do Mnie przyjść możecie, miotani mórz falami? A gdy zawołam was, kochani, czy opuścicie znany Swój dom rodzinny, przyjaciół kochanych? Czy obietnicę pamiętając moją Jesteście gotowi od nich z dala na śmierć swoją? Tak, krzyż weźmiemy i z wiarą pójdziemy za Tobą. Będziemy znosić, Twoi uczniowie, Twą hańbę srogą. Błogosławiony Zbawco, odwagi nam daj, prosimy, Że obiecaną miarę łaski dasz, głęboko Ci wierzymy.