TO BYŁA OWCA

Wiersz Brzasku nr 301.

To owca, nie jagnię, zboczyła z drogi, W tej przypowieści Jezusa Pana, Dorosła owca zeszła z dobrej drogi, Dla stada przykra to zmiana. Dobry Pasterz, pośród ciemnej nocy, Po skałach chodził, owcy pilnie poszukiwał, A znalazłszy, potrzebnej udzielił pomocy I znowu owca wśród stada przebywa. Po cóż się troszczyć o owce przykładnie? Karmić paszą świeżą, poić czystą wodą? Po pierwsze, jeśli one pobłądzą, To i młode za sobą powiodą! Jagnięta bowiem często za owcami gnają, Gdziekolwiek te starsze się udają. A jeśli owce pobłądzą, to wkrótce I z jagniąt niektóre będą w błędzie, Więc nadal o owce troszczyć się trzeba, Dla ich dobra i jagniąt dobra to będzie, Bo jeśli one przepadną, straszną cenę zapłacić Przyjdzie wielu owcom w pierwszym rzędzie!