RADOWAĆ SIĘ BĘDĘ W PANU

Wiersz Brzasku nr 282.

Choć nie zakwitnie figowe drzewo, Chociaż nie będzie gron w winnicach, Choć i po stadzie znaku nie będzie I nie obrodzi na polach pszenica, W zbawieniu Bożym ja radość znajdę, Bo wiary mej strzeże Jego źrenica. Choć już odleciał gołąbek pokoju, Narody pijane upaść gotowe, Choć ziemia i morze wzdychają, Bo ciążą im trupy wciąż nowe, Ja mimo zgiełku tu trwającego, Odczuwam radość i podnoszę głowę. Chociaż widzenie zda się zacierać, Choć czas nie szczędzi niepewności, znojów, Choć wiara poddawana bolesnej jest próbie I musi się bronić wśród zaciętego boju, Jego łaska wystarczy za wszystko, A pieśń moja zachowa serce w pokoju! Także w śmierci będę Mu ufać, Choć serce zabierze złamane, Bo wiem, że miłością i mądrością Zaplanował me drogi nieznane, Więc ostatkiem tchu będę Go sławić I hołd Mu oddam, gdy powstanę.