KTOŚ TU, KTOŚ TAM

Wiersz Brzasku nr 209.

Wśród wszystkich, których w życiu spotykamy, Jedynie ktoś tu i ktoś tam Ceni te lepsze rzeczy, żyjąc wśród ludzi. Człowiek najmocniej dba o siebie i tym się chlubi, Że dla siebie śpiewa i dla siebie się trudzi. Z wyjątkiem kogoś tu i kogoś tam. Ziemia byłaby nieszczęsnym miejscem, Gdyby nie ktoś tu i ktoś tam Z sercem wypełnionym nie tylko sobą, W kim miłość do Boga jest jego ozdobą, Kto dziękczynne pienia niesie z sobą. A zdarza się ktoś taki to tu, to tam. I taka jest mądra wola Pana, Aby znaleźć tego kogoś tu i kogoś tam, Kto policzywszy ziemskie zyski, jak śmieci je traktuje, Krzyż swój chrześcijański codziennie podejmuje I żadnej straty poniesionej nie żałuje. Bóg znajduje kogoś takiego to tu, to tam. Nie szuka wielkich tłumów nasz Pan, Lecz jedynie kogoś tu i kogoś tam. Nie szuka On wielu, lecz drogie chce znaleźć kamienie, Tych którzy podejmą z Nim każde cierpienie, Zniosą dla Niego hańbę i wyrzeczenie, Lecz takich jest niewielu, ktoś tu i ktoś tam. O, cóż za wspaniałe dzieło Dla tych, którzy niosą, to tu, to tam Pomoc w podnoszeniu rodu ludzkiego Starając się o usunięcie śladów grzechu każdego, O uczynienie z ziemi miejsca doskonałego, O napełnienie wszystkiego chwałą i tu, i tam.