PEWNEGO SŁODKIEGO, RADOSNEGO DNIA

Wiersz Brzasku nr 198.

Pewnego dnia, radosnego, błogiego dnia Staniemy się tacy jak nasz błogosławiony Pan I ujrzymy Go, jakim jest. Wkrótce przestaniemy wytężać Nasze zmęczone oczy, Aby pochwycić, poza tym ziemskim Domem z ograniczającej nas gliny, Przebłysk niebiańskiej chwały, Promieniującej z Jego oblicza. Pewnego dnia, pięknego, błogiego dnia Jego miłosierna dłoń Otrze nasze łzy, Jego delikatny Głos przejmie dreszczem nasze dusze I pełni zachwytu Usłyszymy, jak Pan mówi: Dobrze, drogie serce, już dobrze, Moja radość jest twoją, Zdobyłeś koronę zwycięzcy. Byłeś wierny, Dźwigałeś krzyż, Ciernie raniły ci stopy, Lecz teraz noc już minęła, Nadszedł dzień – jasny, Chwalebny dzień niekończącej się miłości. Czas próby dowiódł, że jesteś wierny, A zatem jesteś bezpieczny, umiłowany W domu swego Ojca! O, chwalebny dniu, za tobą tęsknimy, Będziemy wierni, będziemy Nieść brzemiona podtrzymywani przez łaskę Boga W cichym poddaniu Jego świętej woli. Drogi Panie, wiarą podążamy tą wąską ścieżką, Trzymając się Twej świętej ręki I czekamy ufając, że na pewno nastanie Ten dzień, ten drogi, błogi dzień. O, chwalebny dniu, nie daj na siebie czekać długo!