UFAJCIE

Wiersz Brzasku nr 182.

Mat. 14:27

Kiedy na morzu życia dzikim Miotacie się, a niebo ciemne, Pan woła was z burzy okrzykiem: Ufajcie, oto ja, tu trwogi są daremne! Choć szatan strzałami was ciemięży, Najmilsi, pomoc jest już blisko, Ufajcie Temu, który świat zwyciężył! Bądźcie pełni ufności – to wszystko. W doświadczeń czarnej godzinie Pokonajcie zwątpienie i strach. Ufajcie mocy, która nie minie, Panu mówiącemu: Bez obaw, o tak! Biegnijcie, nagroda obiecana, Wasz cel jest już bardzo blisko. Nie trwóżcie się, ujrzycie Pana, Tylko Mu ufajcie, to wszystko!