NIECH WAM NIE BĘDZIE RZECZĄ DZIWNĄ

Wiersz Brzasku nr 178.

1 Piotra 4:12

Nie dziwcie się, najmilsi, Że ogień okrutny was pali. Nie dziwcie się, ważne byście o Tym pamiętali, Który uznać was może za godnych uczestniczenia W bolesnych cierpieniach dla Jego imienia. Niech was też nie dziwi, Gdy ukochani z pogardą się od was odwracają I Prawdę, nowinę wspaniałą, odrzucają. Patrzcie na Tego, który wytrwał okazując wierność I w ten sposób zyskał nieśmiertelność. Nie dziwcie się, najmilsi, Że czasami każde drzwi zamknięte się wydają, A waszym wysiłkom wszyscy się sprzeciwiają. Spokojnie w cierpliwości trwajcie, Aż Mistrz objawi swą wolę, czekajcie. Niech was też nie dziwi, Że wąska ścieżka węższą, ciemniejszą się staje. Wy wiernie podążajcie nią dalej, A wkrótce Mistrz powie: Dobrze się sprawiłeś, Wejdź, odpoczywaj, nagrodę zdobyłeś.