MOGĘ MU UFAĆ

Wiersz Brzasku nr 177.

Nie zdołam dojrzeć moim ludzkim wzrokiem, Dlaczego Bóg taką drogą prowadzi mnie po świecie. Wiem jednak, że On mówi: Idź za mną, moje dziecię. I mogę Mu ufać.

Nie wiem, dlaczego czasami droga moja Tak bardzo ciasna i z przeszkodami. Wiem jednak, że Bóg może wieść i otwartymi drzwiami. I mogę Mu ufać. Zdumiewam się często, gdy drżącą ręką Ziarno wrzucam w zaoraną ziemię. Jak Bóg w nim owoc dojrzały znajdzie? Lecz mogę Mu ufać. Nie wiem też, dlaczego nagła burza Tak szaleje wokół mnie w swym gniewie. Wiem jedno: Bóg czuwa, jest ze mną w potrzebie. I ja mogę Mu ufać.