POZA CIENIE

Wiersz Brzasku nr 168.

Dalej, w przód – poza ponure cienie Padające na drogę, towarzyszące mym nogom, Tam, gdzie mój dom, odpoczynek i ochrona, Gdzie żadne burze przerazić mnie nie mogą, Mimo iż droga nierówna i wąska, Koniecznie krzyż trzeba nieść. Dalej w przód – noc się już kończy, Wkrótce świt przekaże rankowi tę wieść. Z cichością poddając się Jego woli, Silny Jego miłością czuję się bezpieczniej. Jezus doradza: Przeczekaj cienie, Dalej będzie już tylko lepiej. Dalej w przód – o błoga pewność! Jak wielkie serca mego zachwycenie. Jestem pewien, że Go zobaczę Niedługo już, gdy znikną cienie. Pozwól mi zachować siłę i cierpliwość, Ufając tam, gdzie nie mogę dotrzeć. Dalej w przód – poza wszelką ciemność; Wiara uśmiechniętą Bożą twarz może dostrzec. Wciąż czekając, zawsze się modląc, Niech me serce napełni się śpiewem. Słodka obietnica dana mi przez Jezusa Brzmi: Dalej jest tylko lepiej.