ZASTANAWIAM SIĘ CZASEM

Wiersz Brzasku nr 164.

Zastanawiam się czasem, czy mój Pan rzeczywiście wie O tych licznych, drobnych sprawach, raniących mnie. Zastanawiam się, czy On zna niepokoje mej duszy, Gdy burza wokół groźnie huczy, pokój mój chcąc wzruszyć. Zastanawiam się, czy On słyszy me wzdychania w nocy, Czy widzi też mój smutek i moje łez pełne oczy? Zastanawiam się, czy On czuje moje ciężkie brzemię I czy Jego miłość jest ze mną w każdej potrzebie? O nie! Uciszę niepokój, który we mnie wzbiera, Czytałem przecież, że On nasze łzy gromadzi, zbiera. Ten, który widzi i troszczy się o ptaka najmniejszego, Z pewnością, tak, z pewnością słyszy głos dziecka swego. Ten, który uciszył fale Galilejskiego Morza, Potrafi burzom życia nakazać spokój, choć wokół groza. Nie zastanawiam się już – jestem pewien, że mój Pan wie O tych licznych, drobnych sprawach, raniących mnie.