IDŹ, PRACUJ DALEJ

Wiersz Brzasku nr 159.

Idź, pracuj dalej; bierz i udzielaj, Radością jest Ojca woli czynienie. Drogę Mistrza swego wiernie powielaj, Czyż nie dla sługi tą drogą kroczenie? Idź, pracuj dalej, idź bez obawy, Strata na ziemi w niebiański zysk się zmieni, Choć rzadko dla ciebie ktoś tutaj łaskawy. Nic to - kiedy przez Mistrza jesteśmy chwaleni! Idź, pracuj dalej; niech cię zadowoli, Że Pan będąc tutaj pochwali, obdarzy Twe serce łaską według swej woli; Trud żaden daremny ci się nie przydarzy. Ludzie ci znani tkwią dotąd w mroku. Nie wiedzą, co czeka za grobem. Weź więc pochodnię, wznieś ją wysoko I rozświetl mrok, wiszący nad tym narodem. Idź, pracuj dalej, choć słabe twe ręce, Chociaż się słaniasz, a dusza omdlała. Nagroda, którą dostaniesz w podzięce, Jest blisko – to Królestwo Pana i Jego chwała.