---
tytul: "NIE SĄDŹ PO POZORACH — Wiersz Brzasku nr 137 | Literatura Biblijna"
opis: "„NIE SĄDŹ PO POZORACH” — Wiersz Brzasku nr 137. Pełny tekst utworu."
adres: https://literaturabiblijna.pl/manna/wiersze/137
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Manna](https://literaturabiblijna.pl/manna) › [Wiersze Brzasku](https://literaturabiblijna.pl/manna/wiersze)

# NIE SĄDŹ PO POZORACH

Wiersz Brzasku nr 137.

> Nie sądź: intencji umysłu cudzego nie znasz.
Nie wiesz, co czuje serce człowieka drugiego.
Co swym okiem jako plamę postrzegasz,
Może się okazać w blasku światła Bożego
Blizną, okaleczeniem z walki wyniesionym,
W której ty mógłbyś polec lub być osłabionym.

Nie sądź: wygląd, mina niepokojąca twój wzrok
Mogą być dowodem walki przedsięwziętej,
W której dusza ta bierze udział, co krok.
Walki wewnętrznej z wrogiem mocnym podjętej.
Spojrzenie jego starłoby z oblicza uśmiech, który masz,
I rzuciłoby cię drżącego na twarz.
Nie sądź: czyjś upadek, który potępiać się ośmielasz,
Może wynikać z wypuszczenia anioła ręki,
Który może jednak pomóc się pozbierać,
Wyprostować i znowu do marszu być prędkim,
Ziemskim rzeczom mniej ufać, mniej się przypatrywać,
Może też wreszcie nauczyć, jak skrzydeł używać.

Nie sądź też zagubionych! Patrz i czekaj,
Nie z pogardą, lecz z nadzieją pełną współczucia szczerego.
Na głębię otchłani w życiu nie narzekaj.
Ona może być miarą wielkości bólu człowieczego,
Oznaką miłości i chwały, które mogą podnieść
I w dniach przyszłych duszę do Boga przywieść.