GDYBYŚMY MIELI TYLKO DZIEŃ

Wiersz Brzasku nr 130.

Winniśmy godziny wypełnić sprawami najsłodszymi, Gdyby przed nami tylko jeden dzień był. Winniśmy pić wodę ze źródeł, które najczystszymi, Gdy idziemy w górę, wzbijając pył. Winniśmy kochać miłością całego życia w ciągu godziny, Jeśli tych godzin mamy niewiele. Winniśmy spać, nie, aby śnić, lecz by z siłami nowymi Działać i żyć śmielej. Winniśmy wystawiać naszą wolę krnąbrną, znużoną Na światło, nie trzymać jej w mroku. Winniśmy na niebiańskie wzgórza uwagę mieć zwróconą, Jeśli są w zasięgu naszego wzroku. Winniśmy uciszyć pomruk niezadowolenia Z życiowej porażki, ze znoju. Winniśmy przyjmować, co dobry Bóg zesłać nam raczy, W całkowitym spokoju. Nie powinniśmy marnować ani chwili na zdławiony żal, Gdyby pozostał nam tylko dzień do życia końca, Gdyby to, o czym chcemy zapomnieć i co pamiętać, w dal Odeszło wraz z zachodem jasnego słońca. Powinniśmy uwolnić się od ja własnego, Aby pracować i modlić się bez końca, Aby stać się spełnieniem pragnień Ojca naszego, Gdyby dzień jeden tylko pozostał do życia końca.