WIELKIE PRAWDY

Wiersz Brzasku nr 1.

Za wielkie prawdy więcej zapłacić trzeba, Niż za te, wśród których człowiek żyje codziennie, Które bez trudu przychodzą w dostatku chleba, Które wiatr rzuca przed ciebie, przede mnie. Dla wielkich prawd wiele trzeba poświęcić. Przypadek nie wskaże nam drogi ni senne marzenia. Posiądą je ci tylko, co w boju nieugięci, Co ślady burz i wichrów przeciwnych noszą uderzenia. Gdy kiedyś wśród starć i trudów, w żalu srogim W moc zbrojne cię ramię Boże dosięgnie I serca rolę przeorze, co leży odłogiem, Ukryte prawdy ziarno zobaczy światło dzienne. Nie w karczmie przy chlebie i winie Ni wśród brylantów w złoto wprawionych, Nie w głośnych salonach, night-clubach, kasynie Ani nie w blasku królewskiej korony. Nie w sektach różne głoszących wyznania, Nie w niecnych przetargach kościoła ze światem, Nie znajdzie się skarbu prawdy pięknego w łopianach I nie zachwyci jej flagi wdzięcznym łopotem. Bo prawda z ziemi uprawnej wyrasta jak zboże I trud nagradza cierpliwy, gorliwość i wiarę. Tych, co szukają, tych chętnie wspomoże Swym skarbem możnym i wiecznym bogactwa darem.