13 stycznia

      Dzieci moje, to wam piszę, abyście nie grzeszyli; a jeśliby kto zgrzeszył, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego – 1 Jana 2:1.

      Jeśli stwierdzimy, że z powodu braku wiary lub słabości ciała zrobiliśmy zły krok, przeciwny woli Pana i naszym najlepszym duchowym interesom, ani chwili nie powinniśmy zwlekać z zawróceniem z tej drogi i wzywaniem Pana. Mamy ołtarz poświęcony drogocenną krwią Chrystusa, pod każdym względem przewyższający ten, który Abraham poświęcił krwią typicznych zwierząt, a Apostoł napomina nas: „Przystąpmy tedy z ufnością [śmiało, pełni wiary] do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i łaskę znaleźli ku pomocy w czasie potrzeby” – Żyd. 4:16. (R 2847)

      Dziecko Boże nie powinno grzeszyć, lecz jeśli grzeszy, po odbyciu pokuty może polegać na skutecznym orędownictwie Jezusa Chrystusa, Onego Sprawiedliwego. Tak jak biegły prawnik przedstawia każdą dobrą rzecz na korzyść swego klienta, a zło w możliwie najlepszym świetle, tak Jezus, nasz Orędownik, przykrywa Swoją zasługą wszystkie nasze skazy, a ciesząc się łaską Niebiańskiego Trybunału, skutecznie oręduje na naszą, Swoich klientów, korzyść.

      Równoległe cytaty: Jana 16:7; Rzym. 3:20-26; 4:24,25; 8:34; 10:4; 1 Kor. 1:30; 2 Kor. 5:18; Filip. 3:9; Żyd. 7:25; 9:24; 1 Jana 1:7; 2:2; 4:10.

      Pieśni: 190, 15, 168, 178, 187, 290, 207.
      Wiersze brzasku: (146) Mój towarzysz.
      Lektura uzupełniająca w Strażnicy: R 5491.

      Pytania: Jakie doświadczenia tego tygodnia odesłały mnie do Orędownika? Jaki był tego skutek?

<<<wczoraj jutro>>>