Rozdział I Przybytek obrazowy

Wykłady Pisma Świętego — sześć tomów paruzyjnych i „Cienie Przybytku”, C.T. Russell · 1881 · strona 11 · pozycja T11

Cienie Przybytku Lepszych Ofiar

Rozdział I

Przybytek obrazowy Obóz - Dziedziniec - Przybytek - Ołtarz miedziany - Umywalnia - Stół chlebów pokładnych - Świecznik - Ołtarz złoty - Ubłagalnia i Arka - Brama - Pierwsza zasłona - Druga zasłona - Ich znaczenie i pozafigura.

Przybytek, który Bóg polecił Izraelitom zbudować na pustyni synajskiej i w powiązaniu z którym ustanowiono wszystkie służby religijne i ceremonie, był, jak zapewnia nas apostoł Paweł, cieniem przyszłych dóbr (Hebr. 8:5; 10:1; Kol. 2:17). W rzeczywistości cały naród izraelski, tak samo jak jego prawo i ceremonie religijne, był typem. Jeżeli jest to prawdą, to nasze zrozumienie dzieła i planu zbawienia, zarówno jeżeli chodzi o teraźniejszy, jak i przyszły jego rozwój, na pewno rozjaśni się przez uważne studiowanie tych "cieni", które Izraelici, ku naszemu pouczeniu, mieli powtarzać rok po roku aż do momentu, kiedy wiek Ewangelii ukazał ich pozafigury - rzeczywistość (1 Piotra 1:11; Hebr. 10:1-3).

Celem badania tego zagadnienia nie jest jedynie zdobycie wiedzy historycznej o żydowskich zwyczajach, ceremoniach i nabożeństwach, lecz otrzymanie zbudowania ze zrozumienia istoty przedmiotu poprzez rozważanie jego cienia - tak jak było to zaplanowane przez Boga.

Aby przywiązywać należytą wagę i znaczenie do "cienia", musimy zdać sobie sprawę, jak starannie Bóg kierował i zarządzał wszystkimi jego szczegółami. Najpierw zaprowadził Mojżesza na górę i wyjaśnił mu, w jaki sposób miały być sporządzone wszystkie przedmioty; potem zobowiązał go, aby zwracał baczną uwagę na każdy szczegół: "Patrzajże, abyś uczynił wszystko według podobieństwa tego, któreć ukazano na górze" (2 Mojż. 25:40; Hebr. 8:5). Podobnie było ze wszystkimi szczegółami służby: każda jota i każda kreska musiały być w figurze dokładnie wypełnione, ponieważ były obrazem czegoś większego i ważniejszego w późniejszym czasie. Aby te wszystkie "cienie" były dokładnie wykonane i aby ludzie nie stali się niedbali, karą za jakiekolwiek przestępstwo była śmierć. (Zob. np. 2 Mojż. 28:43; 4 Mojż. 4:15,20; 17:13; 2 Sam. 6:6,7; 3 Mojż. 10:1,2).

Świadomość Boskiej troski w przygotowaniu "cienia" nie tylko powinna przekonać nas o jego poprawności, że ani jedna jota i ani jedna kreska nie przeminie, ażby się to wszystko stało (Mat. 5:18), ale powinna także obudzić w nas zainteresowanie planem Bożym. Zainteresowanie to poprowadzi nas do dokładnego badania i uważnego szukania znaczenia tych "cieni". I to właśnie, z obiecanym błogosławieństwem Bożym, mamy zamiar teraz uczynić. Jesteśmy pewni, że wśród prawdziwie poświęconych Bogu - wśród Jego dzieci spłodzonych z Ducha - "kto szuka, ten znajdzie; kto kołacze, będzie mu otworzone".

Budowa Przybytku

Wskazówki dane Mojżeszowi odnośnie budowy Przybytku znajdujemy w 2 Księdze Mojżeszowej, w rozdziałach 25 do 27, zaś wykonanie pracy zostało opisane w rozdziałach 35 do 40 tej samej księgi. Krótko mówiąc, Przybytek był budynkiem skonstruowanym z szeregu desek z drzewa sytym (akacja), powleczonych czy też wyłożonych złotem, umocowanych w podstawkach ze srebra i silnie wzmocnionych listwami z tego samego drewna, także powleczonymi złotem. Konstrukcja ta miała 15 stóp (4,5 m) szerokości, 15 stóp wysokości i 45 stóp (13,7 m) długości. Była otwarta z przodu, czyli od strony wschodniej. Okrycie stanowił biały bisior, na którym wyhaftowano postacie Cherubinów w kolorach niebieskim, fioletowym i szkarłatnym. Otwarty przód budynku był zasłonięty zasłoną z materiału podobnego do okrycia. Zasłonę tę nazywano "drzwiami" lub pierwszą zasłoną. Jeszcze jedna tkanina tego samego rodzaju, podobnie haftowana w postacie Cherubinów i nazywana "drugą zasłoną", była zawieszona w ten sposób, że dzieliła Przybytek na dwa pomieszczenia. Pierwsze z nich było większe; miało 15 stóp szerokości i 30 stóp (9 m) długości. Nazywano je Świątnicą Świętą*. Drugie, tylne pomieszczenie, było nazywane "Świątnicą Najświętszą". Te dwa pomieszczenia stanowiły właściwy Przybytek. Nad nimi był wzniesiony namiot, pełniący funkcję ochronną. Składał się on z trzech warstw: tkaniny sporządzonej z koziej sierści, skór baranich farbowanych na czerwono i skór fok (mylnie przetłumaczonych jako skóry borsucze).

________________

* Tłumaczenie angielskie często błędnie oddaje to słowo jako "Miejsce Święte". W tych przypadkach słowo "miejsce" pisane jest kursywą, co oznacza, że zostało dodane przez tłumaczy, tak jak np. w 2 Mojż. 26:33 [w jęz. polskim słowo "świątnica" - przyp. tłum.]. Wprowadza to pewne zamieszanie, ponieważ to dziedziniec był nazywany właśnie "miejscem świętym". Kiedy więc w Biblii angielskiej słowo miejsce w tym określeniu nie jest pisane kursywą, to zawsze chodzi o dziedziniec. (Por. 3 Mojż. 14:13 oraz 6:26,27). W niektórych przypadkach "Świątnica" zwana jest "Namiotem Zgromadzenia".

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Rozdział I Przybytek obrazowy”. Cała liczy 2765 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

• Załóż bezpłatne konto
• Zaloguj się

Oryginały C.T. Russella (1881–1904) są w domenie publicznej. Polskie przekłady i skład wydało Zrzeszenie Wolnych Badaczy Pisma Świętego („Na Straży”, Kraków); szósty tom — Polish Bible Students Association, Chicago 1961.