---
tytul: "WYKŁAD XIV — \"ROZMAITE ZIEMSKIE ZOBOWIĄZANIA NOWEGO STWORZENIA” — Tom VI — Nowe Stworzenie | Literatura Biblijna"
opis: "WYKŁAD XIV — \"ROZMAITE ZIEMSKIE ZOBOWIĄZANIA NOWEGO STWORZENIA” — \"OBMYŚLIWAJCIE TO, CO JEST UCZCIWEGO PRZED WSZYSTKIMI LUDŹMI\". — \"NIKOMU NIC WINNI NIE…"
adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/tomy-paruzyjne/f697
jezyk: pl
---

> [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Tomy Paruzyjne](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/tomy-paruzyjne)

# WYKŁAD XIV — "ROZMAITE ZIEMSKIE ZOBOWIĄZANIA NOWEGO STWORZENIA”

Wykłady Pisma Świętego — sześć tomów paruzyjnych i „Cienie Przybytku”, C.T. Russell · 1904 · strona 697 · pozycja F697

## WYKŁAD XIV

## ROZMAITE ZIEMSKIE ZOBOWIĄZANIA NOWEGO STWORZENIA.

"OBMYŚLIWAJCIE TO, CO JEST UCZCIWEGO PRZED WSZYSTKIMI LUDŹMI". — "NIKOMU NIC WINNI NIE BĄDŹCIE". — "POŻYCZAJCIE, NIC SIĘ STĄD NIE SPODZIEWAJĄC". — CHRZEŚCIJAŃSKA UPRZEJMOŚĆ. — "NIE TROSZCIE SIĘ O JUTRZEJSZY DZIEŃ". — "MOIM CELEM JEST CHRYSTUS". — "ŁATWIEJ WIELBŁĄDOWI PRZEJŚĆ PRZEZ UCHO IGIELNE, ANIŻELI BOGACZOWI WEJŚĆ DO KRÓLESTWA BOŻEGO". — UBEZPIECZENIE. — ORGANIZACJE WZAJEMNEJ POMOCY I.T.D. – ŚWIADOME MIESZANIE SIĘ W OBCE SPRAWY. — "BŁOGOSŁAWIĄC BOGA, PRZEKLINAJĄC LUDZI". — TOWARZYSKIE OBOWIĄZKI. — "SZANUJ WSZYSTKICH LUDZI". — CZY NOWE STWORZENIE MA BRAĆ UDZIAŁ W PUBLICZNYCH WYBORACH? — NOWE STWORZENIE I REFORMY MORALNE — NOSZENIE KOSZTOWNYCH UBIORÓW. — CZEKAJMY NA PRZYOZDOBIENIE "CHWAŁY, ZASZCZYTU I NIEŚMIERTELNOŚCI".

## "OBMYŚLIWAJCIE TO, CO JEST UCZCIWEGO PRZED WSZYSTKIMI LUDŹMI". — RZYM. 12:17.—

PODCZAS gdy Nowe Stworzenie nazwane jest umarłym dla świata, a żywym dla Boga przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, zdanie powyższe odnosi się w całości do naszych przemienionych nadziei, celów i ambicji. Podczas gdy nowy umysł ciągle jeszcze zmuszony jest oddziaływać za pośrednictwem ludzkiego ciała, oczekując na nowe ciało w pierwszym zmartwychwstaniu, musi on uznawać pewne zobowiązania względem swych bliźnich — względem świata. Jak ma on zobowiązania względem swej ziemskiej rodziny i względem "domowników wiary" co do spraw doczesnych (a zobowiązania te zamiast zmniejszyć się przez zmianę umysłu owszem zwiększają się), tak też jest i pod względem pewnych obowiązków odnośnie do naszych bliźnich.

Cała ludzkość powinna wyznawać zasadę sprawiedliwości w swych wzajemnych stosunkach. Ale Nowe Stworzenie powinno szczególnie przestrzegać tej zasady we wszystkich sprawach życiowych, ponieważ otrzymało specjalne instrukcje o tych zasadach prawa Bożego w szkole Chrystusa. Słusznie można sobie życzyć, aby wszyscy ludzie obmyślali uczciwie rzeczy przed wszystkimi innymi; dlatego tym bardziej Nowe Stworzenie powinno postępować zgodnie z tą zasadą, wobec swego niezwykłego stanowiska. Czy należy się spodziewać po innych ludziach uczciwości, prawdziwości, szlachetności i uprzejmości? Tak; ale od ludu Pańskiego trzeba się spodziewać jeszcze wznioślejszych zalet, gdyż musi on codziennie dążyć do Boskiego wzoru w myśli, słowie i uczynku.

"Nikomu nic winni nie bądźcie, tylko abyście się społecznie miłowali", brzmi przykazanie Boskie podane przez Apostoła. (Rzym. 13:8). Dobrze by było, gdyby świat znał tę regułę i gdyby ściśle według niej postępował, a wiemy, że w czasie słusznym reguła ta będzie ściśle przestrzegana — w ciągu Wieku Tysiąclecia. Ale dla Nowego Stworzenia reguła ta już teraz obowiązuje, a choć inni mogą ją lekceważyć, to jednak lud Pański musi słuchać jej jak najpilniej. Nawet naturalnemu Izraelowi, domowi sług, Pan przykazał, że jeśli będą Mu wierni, to staną się wierzycielami, a nie dłużnikami (5 Mojż. 15:6), a ta zasada stosuje się do każdej osoby mającej zdrowy rozsądek, będący treścią samej mądrości. Mądrość tę świat uznaje, ale bardzo mało ludzi według niej postępuje, nawet lud Pański nie zawsze stosuje tę zasadę, jako stałą regułę w zabiegach życia.

Innymi słowy każdy członek Nowego Stworzenia powinien żyć w miarę swych środków, o ile to dotyczy rzeczy ziemskich. Jeżeli zdoła zarobić tylko dolara dziennie, niech nawet nie pomyśli, ażeby wydać więcej niż to, chyba w razie konieczne potrzeby, ale zawsze powinien urządzać się odpowiednio do swych stosunków, dopóki nie znajdzie się w pomyślniejszych okolicznościach. Wiedząc, że opatrzność Pańska czuwa nad nim i nad wszystkimi jego sprawami, powinien jak najmądrzej urządzić swoje doczesne sprawy, rozumując, że tak sprawy doczesne jak i duchowe zależą od Boskiej opatrzności i że Pan postanowił dla niego błogosławieństwo w związku z każdorazowym jego położeniem. Wobec tego powinien być zupełnie zadowolony, choćby doświadczenie było najcięższe — oczekując cierpliwie na pomoc, którą miłość i mądrość Boska udzieli mu we właściwym czasie. Jeżeli dochody jego są obfite, powinien kierować się umiarkowaniem. Ekonomia jest częścią Boskiego rozporządzenia, jak mamy tego przykład ze strony Pana naszego i apostołów, zwłaszcza w przypadku, kiedy Pan kazał pozbierać okruchy chleba i ryb, chociaż miał moc z niczego stwarzać pokarm dla tłumów ludzi.

W miarę tego jak środki nasze są ograniczone, wszystkie nasze wydatki trzeba tak uregulować, ażeby nie tylko dorównywały one dochody, lecz nawet były trochę niższe, aby zawsze odłożyć pewną sumę na stronę, albo na nasze przyszłe, nieprzewidziane potrzeby, albo na ofiary dziękczynne dla Pana, albo też, jak radzi Apostoł, aby udzielić zasiłku tym, którzy znajdują się w gorszym od nas położeniu. Pamiętajmy zawsze, że ufność w Panu oznacza zadowolenie, a zadowolenie oznacza spokój serca. W takich warunkach chleb i woda, lub suche kartofle z solą lepiej smakują i więcej nam przynoszą pożytku, aniżeli najwyborniejsze potrawy w innym nastroju ducha. Ufność zawsze wymaga wdzięczności, stąd dziecko Boże, żyjąc nawet w najuboższych warunkach, zawsze powinno być przepełnione wdzięcznością dla Dawcy wszystkiego Dobra, polegając zupełnie na Jego mądrości we wszystkich sprawach życia. Nie znaczy to, że nie trzeba starać się o polepszenie warunków, jeżeli drzwi do takiego postępu staną przed nami otworem i jeśli drzwi te są sprawiedliwe i prowadzą do polepszenia bytu. Owszem, znalazłszy takie "drzwi", mamy podziękować za nie Boskiej opatrzności, biorąc z tego lekcję od naszego Wielkiego Nauczyciela.

Przykazanie: "Nikomu nic winni nie bądźcie, tylko abyście się społecznie miłowali" znaczy, że jeżeli kiedykolwiek wbrew rozporządzeniu Boskiej mądrości staliśmy się dłużnikami innych, mamy starać się we wszelki uczciwy sposób pospłacać nasze długi. Jeżeli jednak długi te zostały zaciągnięte w sprawach handlowych, a wierzyciele wiedzieli, że pożyczając nam narażają siebie i nas na wielkie ryzyko, a szczególnie jeżeli te długi były spowodowane upadkiem interesu, zwłaszcza kiedy stało się to zanim zostaliśmy Nowym Stworzeniem, to nie będzie grzechem, jeśli urządzimy się na zasadach bankructwa, albo według istniejących przepisów prawnych, które przewidują, że długi zostaną unieważnione po upływie pięciu lat, o ile nie są odnowione sądownie lub o ile nie są zagwarantowane osobistą obietnicą zwrotu.

Pismo Św. zawiera w sobie przykład takiego załatwiania sprawy, mianowicie w Zakonie danym figuralnemu Izraelowi, gdzie jest zastrzeżone unieważnieniem długów w siedmioletnim Sabacie, a jeszcze obszerniejsze odwołanie wszystkich zobowiązań w pięćdziesięcioletnim Jubileuszu. Nowe Stworzenie korzystając z takich praw ziemskich, może być spokojne o takie długi, zgodnie z Bożą wolą, dopóki kiedyś opatrzność Boska nie udzieli mu takich pomyślnych warunków, że będzie można pospłacać wszystkie długi na zasadzie Złotej Reguły, bez względu na to czy są one prawnie unieważnione czy też nie.

## Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „WYKŁAD XIV — "ROZMAITE ZIEMSKIE ZOBOWIĄZANIA NOWEGO STWORZENIA””. Cała liczy 11 096 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

- [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register)
- [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login)

*Oryginały C.T. Russella (1881–1904) są w domenie publicznej. Polskie przekłady i skład wydało Zrzeszenie Wolnych Badaczy Pisma Świętego („Na Straży”, Kraków); szósty tom — Polish Bible Students Association, Chicago 1961.*
