WYKŁAD XII — "MĘŻOWSKIE I INNE PRZYWILEJE I ZOBOWIĄZANIA NOWEGO STWORZENIA"
Wykłady Pisma Świętego — sześć tomów paruzyjnych i „Cienie Przybytku”, C.T. Russell · 1904 · strona 599 · pozycja F599
WYKŁAD XII
MĘŻOWSKIE I INNE PRZYWILEJE I ZOBOWIĄZANIA NOWEGO STWORZENIA.
RÓŻNE ZOBOWIĄZANIA NOWEGO STOWORZENIA. — "WSZYSCY WY JEDNYM W CHRYSTUSIE JEZUSIE" — GROMADNA SPOŁECZNOŚĆ NIESTOSOWNA. — MĘŻCZYZNA I KOBIETA W BOSKIM PORZĄDKU. — PRZEWAGA MĘŻCZYZNY NIE JEST TYRANIĄ. — MAŁŻEŃSTWO NOWEGO STWORZENIA. — RADA DLA NOWEGO STWORZENIA W ROZMAITYCH WARUNKACH MAŁŻEŃSKIEGO POŻYCIA. — W RAZIE OPUSZCZENIA. — SUMIENIE OSTATECZNĄ PRÓBĄ. — RZEZAŃCY, DZIEWICE, CELIBAT. — "TYLKO W PANU". — ODPOWIEDZIALNOŚĆ RODZICIELSKA.
"Nie masz Żyda, ani Greka; i nie masz niewolnika, ani wolnego; nie masz mężczyzny i niewiasty; albowiem wszyscy wy jednym jesteście w Chrystusa ochrzczeni, w Chrystusaście się oblekli" — Gal. 3:27—28.
Nowe Stworzenie składa się początkowo jedynie z nowo spłodzonej woli, która ma obietnicę nowego, doskonałego, duchowego ciała w zmartwychwstaniu, o ile okaże się posłuszną swoim zobowiązaniomwzględem przymierza z Panem. Jego Prawo Miłości zobowiązuje Nowe Stworzenie najpierw i przede wszystkim względem Boga i oznacza serdeczne posłuszeństwo dla woli Bożej we wszystkich rzeczach. Drugim zobowiązaniem jest czynienie dobrze członkom Nowego Stworzenia. Trzecie zobowiązanie jest względem wszystkich ludzi, aby im czynić dobrze w miarę sposobności, i o ile pozwalają na to dwa pierwsze zobowiązania.
Chociaż Nowe Stworzenie, nowa wola, nie posiada swego własnego, odpowiedniego ciała, przez które mogłaby działać i wyrażać się, to jednak nie jest bez ciała, albowiem jako spadkobierca woli cielesnego i naturalnego umysłu, cieszy się ono zarówno przywilejami jak i obowiązkami naturalnego ciała, w którym musi mieszkać tymczasowo i przez które jedynie może być czynnym.
Choćby nawet ciało ludzkie było doskonałe w każdym swoim szczególe, to i tak nowa wola napotykałaby trudności w jego użyciu, ponieważ jest ono z ziemi, jest ziemskie, gliniane. Ciało to przystosowane jest do warunków ziemskich, jest ambitne i ma ziemskie pragnienia, bez względu na to jak czyste i szlachetne one by nie były. Tymczasem ambicje i pragnienia nowej woli są natchnienia niebiańskiego, kierowane nader wielkimi i kosztownymi obietnicami Boskiego posłannictwa. Zupełnie tak samo było z naszym Panem Jezusem, którego ciało było "święte, niewinne, niepokalane, odłączone od grzeszników". A jednak Pan Jezus, stosownie do swego przymierza i odpowiednio do warunków w których nowa natura miała gotować się do nowego ciała w zmartwychwstaniu, zmuszony był ukrzyżować swoje ciało cielesne — poświęcić je na ofiarę i poddać je pod swoją nową wolę. Nawet właściwe upodobania, nawyki i pragnienia ziemskiego ciała muszą być ofiarowane ilekroć nie harmonizują z wolą Ojca i z Jego zarządzeniami, ilekroć występują przeciwko woli Ojca. A włączone jest tu poświęcenie ciała aż do śmierci, jako konieczne do przyjęcia Nowego Stworzenia i dla jego uwielbienia na Boskim poziomie.
Niżsi członkowie Nowego Stworzenia, Królewskie Kapłaństwo, mają swe ciała niedoskonałe i dlatego ofiarowanie ich nie może być przyjęte przez Boga z powodu ich wad, grzechów i niedoskonałości. Dlatego przede wszystkim muszą być usprawiedliwieni przez ofiarę Pana naszego Jezusa. Przez zasługę Jego pojednania, grzechy i niedoskonałości ich śmiertelnych ciał zostają zakryte i nie są im więcej przypisane, a w ten sposób uznani są za godnych, aby ciała ich zostały przyjęte jako ofiara. Apostoł nazywa to usprawiedliwieniem, mówiąc: "Proszę was tedy bracia, przez litości Boże [ w pokryciu waszych grzechów przez wiarę w Chrystusa], abyście stawiali ciała wasze ofiarą żywą, świętą, przyjemną Bogu, to jest rozumną służbę waszą" — Rzym. 12:1.
Kiedy nastąpiła ta ofiara naszego tymczasowo usprawiedliwionego ciała, zostaliśmy indywidualnie spłodzeni z Ducha na Synów Bożych — synów na duchowym poziomie, zamiast na ludzkim poziomie. Wówczas to nasza poświęcona wola została przyjętą jako Nowe Stworzenie i zaczęła swoje istnienie, które musi rozwijać się w miarę zachowywania lojalności względem Boga i względem przymierza ofiarowania swego śmiertelnego ciała i jego interesów. Śmiertelne ciało w ten sposób ofiarowane i uznane za umarłe z Chrystusem, ma być tak "ożywione", czyli podniecone, nową wolą (Nowego Stworzenia), ma być tak przez nią kontrolowane, że reszta życia jest figuralnie nazywana życiem zmartwychwstałym. Nowe Stworzenie, czyli nowa wola, działając w tym ciele i przez to śmiertelne ciało, uważane jest figuralnie za wzbudzone z Chrystusem i za żyjące i starające się o rzeczy, które są w niebie — Kol. 3:1.
Apostoł odnosi się do tej nowości życia, czyli do figuralnego zmartwychwstania, w którym nowa wola używa śmiertelnego ciała dla służby Bożej, i mówi: "A jeśli Duch Tego, który Jezusa wzbudził z martwych, mieszka w was, Ten, który wzbudził Chrystusa z martwych, ożywi i śmiertelne ciała wasze przez Ducha swego, który w was mieszka". (Rzym. 8:11). A więc pod tym względem, że nowa wola w ten sposób zyskuje kontrolę nad naszymi śmiertelnymi ciałami i używa ich w obecnym życiu jako najlepsze i jedyne zastępstwo za ciało duchowe, nie możliwe do osiągnięcia przed zmartwychwstaniem — pod tym względem powtarzamy, że jest to właściwym uważać śmiertelne ciała Nowego Stworzenia za tymczasowe zastępcze narzędzia w miejsce ciał duchowych, na jakie oczekujemy.
Ale cała ta sprawa zastępcza jest duchową i jest ocenioną i pojętą tylko przez tych, którzy są spłodzeni z Ducha i którzy dlatego mogą pojmować tę sprawę ze stanowiska Boskiego. Ze stanowiska światowego wszystko to jest nieprawdą, wymysłem, "głupotą". Widzą różnicę w celach, w dążeniach i w zachowaniu się, ale nie potrafią sobie tego wytłumaczyć. Świat może uważać to za manię, za pozowanie na świętych lub za obłudę. Nie możemy zaprzeczyć, że w świecie znajduje się wiele fałszowanego Nowego Stworzenia — wiele kąkolu, który zewnętrznie podobny jest do pszenicy, ale różni się od niej w sercu. Nowe Stworzenie nie powinno się ani dziwić, ani zniechęcić, jeśli nie jest zrozumiane przez świat. Raczej niech pamięta na radę Bożą, iż świat nas nie zna, tak, jak nie znał i Pana naszego. Jest to próbą naszej wierności dla Boga, że wstępując w ślady Jezusa, musimy być niedoceniani przez tych, których miłujemy, a których szacunku pragnęlibyśmy.
Dalszy ciąg po zalogowaniu
To jest początek pozycji „WYKŁAD XII — "MĘŻOWSKIE I INNE PRZYWILEJE I ZOBOWIĄZANIA NOWEGO STWORZENIA"”. Cała liczy 10 544 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.
Oryginały C.T. Russella (1881–1904) są w domenie publicznej. Polskie przekłady i skład wydało Zrzeszenie Wolnych Badaczy Pisma Świętego („Na Straży”, Kraków); szósty tom — Polish Bible Students Association, Chicago 1961.