WYKŁAD X — "CHRZEST NOWEGO STWORZENIA”
Wykłady Pisma Świętego — sześć tomów paruzyjnych i „Cienie Przybytku”, C.T. Russell · 1904 · strona 519 · pozycja F519
WYKŁAD X
CHRZEST NOWEGO STWORZENIA
CHRZEST W DRUGIM STULECIU. — OJCOWIE CHRZESTNI PRZY CHRZCIE. — CEREMONIA W KOŚCIELE RZYMSKIM. — DLACZEGO WPROWADZONO CHRZEST NIEMOWLĄT. — ŚWIADECTWO PISMA ŚW. ODNOŚNIE CHRZTU. — POGLĄD "UCZNIÓW". — POGLĄD "BAPTYSTÓW". — POGLĄD PRAWDZIWY. — CHRZEST W ŚMIERĆ CHRYSTUSOWĄ. — "PRZEZ JEDNEGO DUCHA MY WSZTSCY W JEDNO CIAŁO JESTEŚMY OCHRZCZENI". — CHRZEST OGNIA. — SYMBOLICZNY CHRZEST W WODZIE. — CZY SYMBOLICZNY CHRZEST JEST KONIECZNYM? — WŁAŚCIWY SYMBOL. KTO MOŻE DOKONYWAĆ CEREMONII. — FORMA SŁÓW. POWTÓRZENIE SYMBOLU. — "CI KTÓRZY CHRZCZĄ SIĘ NAD UMARŁYMI".
Ogół chrześcijański jednomyślnie uznaje, że Nowy Testament uczy o chrzcie, chociaż wielką jest różnorodność zdań i sądów odnośnie jego zwyczaju i znaczenia.
Wielkie zboczenie od wiary, napomykanej przez apostołów w Nowym Testamencie, zyskało taką przewagę w drugim stuleciu, że niezwykle podejrzane poglądy odnośnie chrztu zyskały prawo obywatelstwa w nominalnym kościele w tym właśnie okresie czasu. Chrzest wodą, jak przypuszczano, nie tylko sprowadza człowieka do społeczności z Bogiem, jako członkowi Kościoła Chrystusowego, czego w inny sposób nie mógł by osiągnąć.
Wobec tego, w tych wczesnych dniach wyznawcy starali się nie tylko o chrzest dla siebie, ale także dla swych dzieci; a ponieważ niemowlęta nie mogly wierzyć ani przyjmować za siebie obietnic przymierza, postarano się o instytucję "duchowych rodziców", chrzestnych, którzy występowali zamiast rodziców, jako poręczyciele. Ci składali solenny ślub, że dzieci uwierzą w Pana i żyć będą według jego zasad, a sami zobowiązywali się do religijnego ich kształcenia. Nazywano ich chrzestnymi ojcami i chrzestnymi matkami.
Tak nauczyciele jak i idea w tym okresie postępowały szybko ku formalizmowi i opracowaniu symboli i ich znaczenia. Specjalne chrzcielnice do tego celu budowano na zewnątrz kościołów w trzecim stuleciu, a skladały się z prywatnego pokoju, który połączony był z werandą na zewnątrz, a ta otwartą była dla publiczności, w obecności której składane były śluby, po czym przedmiot chrztu zabierano do prywatnych ubikacji. Uprawniony kapłan egzorcyzmował kandydata, wypędzał z niego diabła, dmuchając w twarz jego trzykrotnie, co wyobrażało Ojca, Syna i Ducha świętego. Woda, której używano do chrztu, była poświęcaną przez specjalnie wypracowaną formułę, aby przy odprawieniu pewnych egzorcyzmów, czyli wypędzeniu z niej duchów stawała się poświęconą. Kandydata obnażano, co wyobrażało zewleczenie człowieka starego i chrzczono trzykrotnie w imieniu Ojca, Syna i Ducha świętego. Wszystko to działo się na zewnątrz kościoła, by zaznaczyć, że kandydat nie był jeszcze członkiem kościoła i nie mógł nim być, aż dopiero po tej ceremonii był do niego wprowadzony. Po dokonaniu chrztu kandydat na członka nosił szaty białe aż do następnej niedzieli. Później zaprzestano budować oddzielnych chrzcielnic a umieszczano chrzcielnice wewnątrz budynku kościelnego.
Rzymsko i Grecko Katolicy pozostali w znacznej mierze przy opracowanym ceremoniale trzeciego stulecia z małymi tylko zmianami, dostosowanymi do naszych czasów. Oto następujące ceremonie przy chrzcie, chociaż nie wszystkie powszechnie zastosowywane, ma kościół Rzymski:
"(1) Dziecko trzymane jest poza kościołem, aby zaznaczyć, że wyłączone jest chwilowo od nieba, które usymboliozowane jest przez kościół".
"(2) Ksiądz trzy razy dmucha w twarz dziecka, co oznacza, że diabeł może być usunięty tylko prez Ducha Bożego".
"(3) Składany jest znak krzyża na czole i na piersiach dziecka".
Dalszy ciąg po zalogowaniu
To jest początek pozycji „WYKŁAD X — "CHRZEST NOWEGO STWORZENIA””. Cała liczy 11 150 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.
Oryginały C.T. Russella (1881–1904) są w domenie publicznej. Polskie przekłady i skład wydało Zrzeszenie Wolnych Badaczy Pisma Świętego („Na Straży”, Kraków); szósty tom — Polish Bible Students Association, Chicago 1961.