--- tytul: "WYKŁAD XII — WIELKIE PROROCTWO NASZEGO PANA — Tom IV — Walka Armagieddonu | Literatura Biblijna" opis: "WYKŁAD XII — WIELKIE PROROCTWO NASZEGO PANA — Wielkie proroctwo naszego Pana" adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/tomy-paruzyjne/d563 jezyk: pl --- > [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Tomy Paruzyjne](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/tomy-paruzyjne) # WYKŁAD XII — WIELKIE PROROCTWO NASZEGO PANA Wykłady Pisma Świętego — sześć tomów paruzyjnych i „Cienie Przybytku”, C.T. Russell · 1897 · strona 563 · pozycja D563 ## Wykład XII Wielkie proroctwo naszego Pana ## Mat. 24; Mar. 13; Łuk. 21:5-36; 17:20-37 Ważne znaczenie tego proroctwa - Okoliczności i trzy pytania, które go sprowokowały - Strzeżcie się fałszywych chrystusów - Przepowiednia dotycząca zarysu historii osiemnastu stuleci - Opis ucisków kończących Wiek Żydowski i Wiek Ewangelii połączony w wypowiedziach wszystkich ewangelistów - Obrzydliwość spustoszenia - Uciekajcie w góry - Brzemienne, itd. - Przed zimą i sabatem - Oto tu albo tam, nie wierzcie im - Utrapienie onych dni - Zaćmienie słońca i księżyca jako znaki - Spadanie gwiazd - Wypełnienie również symboliczne - Znamię Syna Człowieczego - Co ujrzą wszystkie pokolenia ziemi - Drzewo Figowe - "Ten wiek" - Czujcie! - "Jako było za dni Noego (…) nie spostrzegli się" - Pamiętajcie na żonę lotową - Jeden wzięty, drugi zostawiony - Wybrani mają zostać zgromadzeni wokół Prawdy - Dom Szatana ma zostać podkopany - Zapewnienie pokarmu domownikom wiary. NASZ Pan wygłosił jedno z najbardziej znamiennych proroctw Pisma Świętego, które odnosi się do "Czasu Końca", czyli końcowego okresu obecnego Wieku Ewangelii. Było ono wypowiedziane przy końcu Jego ziemskiej misji, kiedy Jezus starał się już stopniowo przygotowywać swych uczniów do nastania nowej dyspensacjis, która miała się w pełni rozpocząć po tragedii na Kalwarii. Chciał, by zrozumieli, że nie powinni oczekiwać natychmiastowych zaszczytów i chwały Królestwa, które w myśl Jego obietnic miały stać się udziałem wiernych. Przed chwałą i błogosławieństwami miały przyjść próby i cierpienia. On, ich Mistrz, miał zostać odrzucony przez Izraela i ukrzyżowany, zgodnie z tym, co mówili prorocy. Następnie Izrael miał być wydany swym wrogom, a ich święte miasto i drogocenna świątynia miały zostać całkowicie zniszczone. Ponadto Jego uczniowie nie mieli się spodziewać, że okażą się więksi od swego Mistrza i unikną wzgardy oraz cierpień, które na Niego spadły, ale raczej, że zachowanie wierności wobec Jego nauki sprowadzi na nich nienawiść wszystkich ludzi dla Jego imienia. Kto jednak we wszystkich tych utrapieniach zachowa wierność aż do śmierci, zostanie nagrodzony, gdy On ponownie przyjdzie i przyjmie ich do siebie, aby dzielili z Nim Jego chwałę. Tego rodzaju nauczanie nasz Pan zachował na ostatnie dni swej misji. Początkowo uczniowie, słysząc to, byli raczej skłonni gniewać się i nalegać (jak to czynią niektórzy i dzisiaj), żeby sprawa Pańska zwyciężała w świecie na skutek ich głoszenia. Piotr posunął się nawet do tego, że wyraził wobec naszego Pana swoje odmienne przekonanie: "Zmiłuj się sam nad sobą, Panie! nie przyjdzie to \[śmierć i rozproszenie Twego ludu oraz powszechny triumf zła\] na cię" (Mat. 16:22; Mar. 8:31,32). Jednak nasz Pan surowo skarcił Piotra, a wszyscy uczniowie stopniowo zaczynali sobie uświadamiać, że chwała Królestwa jest jeszcze bardzo odległa, że ich Mistrz musi wpierw odejść, a pozostawiając ich samych, musi posłać Pocieszyciela, ducha świętego, by ich prowadził i strzegł, aż On powróci w chwale Królestwa swego Ojca. W takim nastawieniu umysłu, gdy nie przebrzmiały jeszcze niedawne słowa naszego Pana odnoszące się do świątyni, uczniowie starali się uzyskać od Mistrza jednoznaczną informację na te tematy, których jeszcze wtedy jasno nie rozumieli. Trzy pytania "A gdy \[Jezus\] siedział na górze oliwnej, przystąpili do niego uczniowie osobno, mówiąc: Powiedz nam, \[1\] kiedy się to \[zniszczenie świątyni\] stanie, i \[2\] co za znak obecności\* Twojej i \[3\] dokonania świata \[wieku\]?" - Mat. 24:3. \* Greckie słowo parousia, które zostało tutaj użyte, niezmiennie oznacza obecność, a nie przyjście. Zob. przypis w angielskim tłumaczeniu poprawionym, a także Emphatic Diaglott. Niewątpliwie powyższe okoliczności oraz pytania stanowiły zrządzenie opatrzności Bożej, gdyż proroctwo to miało z pewnością większe znaczenie dla pouczenia ludu Bożego żyjącego w czasie obecnego "żniwa", niż dla tych, którzy zadawali pytania. Rozważając to proroctwo trzeba koniecznie cały czas zachować w pamięci pytania, na które było ono natchnioną odpowiedzią. Proroctwo zostało przekazane w podobny sposób przez trzech ewangelistów: Mateusza, Marka i Łukasza, ponieważ jednak zapis Mateusza jest najbardziej kompletny i uporządkowany, będziemy na ogół za nim podążać, przytaczając jednak wszystkie modyfikacje odnotowane przez pozostałych ewangelistów. ## Dalszy ciąg po zalogowaniu To jest początek pozycji „WYKŁAD XII — WIELKIE PROROCTWO NASZEGO PANA”. Cała liczy 26 486 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne. - [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register) - [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login) *Oryginały C.T. Russella (1881–1904) są w domenie publicznej. Polskie przekłady i skład wydało Zrzeszenie Wolnych Badaczy Pisma Świętego („Na Straży”, Kraków); szósty tom — Polish Bible Students Association, Chicago 1961.*