--- tytul: "Rozdział VIII — OCZYSZCZENIE, POŚWIĘCENIE I SŁUŻBA LEWITÓW WIEKU EWANGELII 4 Moj. 8: 5 - 26 — Tom 8 — Księga Liczb - (4 Mojżeszowa) | Literatura Biblijna" opis: "Rozdział VIII — OCZYSZCZENIE, POŚWIĘCENIE I SŁUŻBA LEWITÓW WIEKU EWANGELII 4 Moj. 8: 5 - 26 — Oczyszczenie Lewitów Wieku Ewangelii - Poświęcenie Lewitów…" adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/tomy-epifaniczne/e8-481 jezyk: pl --- > [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Tomy Epifaniczne](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/tomy-epifaniczne) # Rozdział VIII — OCZYSZCZENIE, POŚWIĘCENIE I SŁUŻBA LEWITÓW WIEKU EWANGELII 4 Moj. 8: 5 - 26 Epifaniczne Wykłady Pisma Świętego, Paul S. L. Johnson · 1938 · strona 481 · pozycja E8-481 ## ROZDZIAŁ VIII ## OCZYSZCZENIE, POŚWIĘCENIE I SŁUŻBA LEWITÓW WIEKU EWANGELII ## 4 Moj. 8:5-26 Oczyszczenie Lewitów Wieku Ewangelii - Poświęcenie Lewitów Wieku Ewangelii - Fakty dotyczące oczyszczenia i poświęcenia Lewitów Wieku Ewangelii - Służba Lewitów Wieku Ewangelii - Pytania bereańskie Jest niezaprzeczalnym faktem, że wśród tych, którzy w czasie Wieku Ewangelii mienią się być ludem Bożym, znajdują się trzy grupy:(1) poświęceni, (2) usprawiedliwieni oraz (3) grzesznicy - odpowiadający kolejno świątnicy, dziedzińcowi i obozowi lub Kapłanom, Lewitom i Izraelitom (z dwunastu niepoświęconych pokoleń). Fakt, że w Wieku Żydowskim lud Boży z tych trzech grup stanowił cielesny Izrael oznacza, że Izrael duchowy, jako antytyp Izraela cielesnego, miał składać się z wymienionych powyżej trzech grup (Iz. 8:14; Gal. 6:15; Mat. 21:43; Łuk. 13:33; Filip. 3:3; 1 Kor. 10:18). Wskazywaliśmy, szczególnie w tym tomie, na różne aspekty tych trzech części dwóch Izraelów Boga. W obecnym rozdziale rozważymy typ i antytyp oczyszczenia i poświęcenia Lewitów Wieku Ewangelii, typicznie przedstawiony w 4 Moj. 8:5-26. Oby wszystkim naszym drogim czytelnikom Pan pobłogosławił to rozważanie jako część postępującej prawdy Epifanii, której zrozumienie jest jednym z przywilejów świętych oświeconych Epifanią. (2) Pod koniec poprzedniego rozdziału przedstawiliśmy Mojżesza i Aarona Wieku Ewangelii jako Odbiorcę i Dawcę prawdy, pokazanych w typie w 4 Moj. 7:89-8:4. Tamto rozważanie doprowadziło nas do obecnego. Pamiętajmy, że w tym rozdziale nie analizujemy oczyszczenia i poświęcenia Lewitów Epifanii ani Tysiąclecia. Jeśli chodzi o tych pierwszych, ich oczyszczanie nie jest jeszcze zakończone, a jeśli chodzi o tych drugich - jeszcze nawet się nie rozpoczęło. Z tego powodu żadnego z nich nie rozumiemy wystarczająco dobrze, by właściwie o nim mówić, co dowodzi, że odpowiednie zrozumienie tego oczyszczenia nie jest jeszcze na czasie i nie może być wystarczająco jasne. Ponieważ nie jest ono jeszcze na czasie, odkładamy jego omówienie i w obecnym rozważaniu ograniczamy naszą uwagę do antytypu 4 Moj. 8:5-26 na Wiek Ewangelii, który jest obecnie oczywiście na czasie, czego - jak wierzymy - zgodnym z faktami potwierdzeniem będą poniższe uwagi. Wierzymy, że rozważania te przekonają nas wszystkich o prawdziwości poglądu naszego Pastora na temat usprawiedliwionych z wiary Wieku Ewangelii, jako Lewitów Wieku Ewangelii. Ta myśl została podana przez niego w Cieniach Przybytku, a inne myśli były podawane w jego innych pismach, z których wszystkie uważamy za prawidłowe. (3) W poprzednich rozdziałach tego tomu podane zostały dowody, zgodne z faktami i typami, że Lewitami Wieku Ewangelii są usprawiedliwieni z wiary. Jako tacy, są oni oczywiście jedynie Lewitami tymczasowymi. Lewitami skończonego obrazu Wieku Ewangelii są Lewici Epifanii - Wielka Kompania i Młodociani Godni. Odnośne fakty jednoznacznie dowodzą jednak, że usprawiedliwieni z wiary są tymczasowymi Lewitami Wieku Ewangelii. W naszych rozważaniach najpierw zajmiemy się ich oczyszczeniem, a następnie - poświęceniem. Nakaz oczyszczenia znajduje się od wersetu 6 do połowy wersetu 10 oraz w wersecie 12, natomiast nakaz ich poświęcenia jest przedstawiony w drugiej połowie wersetu 10, w wersecie 11 oraz od wersetu 13 - 19; fakt ich oczyszczenia i poświęcenia, wraz z ich późniejszą służbą, jest podany od wersetu 20 - 26. Dokładna analiza tych wersetów wykaże bardzo znamienną równoległość między oczyszczeniem i poświęceniem typicznych Lewitów a oczyszczeniem i poświęceniem ich antytypów z Wieku Ewangelii. Werset 5 pokazuje nam, że cała procedura dotycząca Lewitów, przedstawiona w pozostałej części rozdziału, pochodzi od Boga. Obrzędu tego nie wymyślił ani Mojżesz, ani Aaron, ani żaden inny człowiek. Jego wyłącznym Inicjatorem jest Bóg. Jest to oczywistą prawdą, ponieważ rozdział ten, tak jak pozostałe dotychczas rozważone rozdziały 4 Mojżeszowej, jest typiczny, a więc proroczy. Jest on więc natchniony, co dowodzi, że ma swój początek w Bogu, jako część Jego natchnionego objawienia, ponieważ werset 5 mówi: „rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc”. (4) Werset 6 zawiera dwa polecenia dane przez Boga Mojżeszowi: (1) by potomków Lewiego niebędących kapłanami odłączył od reszty Izraela; oraz (2) by ich oczyścił. W tym typie Bóg oczywiście reprezentuje Siebie w Swej działalności Wieku Ewangelii wobec tych, którzy mieli stać się antytypicznymi Lewitami, polecając, by zostali oni odróżnieni od antytypicznego Obozu i oczyszczeni jako tacy. W tym kontekście Mojżesz, jak zwykle w 4 Mojżeszowej, reprezentuje naszego Pana Jezusa jako Wykonawcę odnośnych poleceń Jehowy na Wiek Ewangelii. Nasz Pan odłączał prospektywnych usprawiedliwionych z wiary od reszty antytypicznego Obozu przez wiele opatrznościowych działań, które często obejmowały kształtowanie jeszcze przed narodzeniem, udzielając im dziedzicznych cech odpowiednich do stanowiska antytypicznego Lewity; czasami oznaczały one mniej lub bardziej nieprzyjemne doświadczenia z grzesznikami w antytypicznym Obozie; zawsze oznaczały one mniejsze lub większe cierpienie, którego celem było uświadomienie im niezadowolenia płynącego z grzechu i zaszczepienie pragnienia sprawiedliwości; często korzystnie wpływały też one na nich, kierując ich do Boga i sprawiedliwości. Tym czterem rodzajom doświadczeń w mniejszym lub większym stopniu towarzyszył jeszcze jeden - doświadczenia z pewnymi naukami religijnymi, dostosowanymi do antytypicznego Obozu: do tych, którzy w mniejszym lub większym stopniu dążyli do łączności z Bogiem, lecz nie przechodzili ze stanu grzeszników w Obozie do stanu pokuty, pokazanej w otwartej przestrzeni między obozem a przybytkiem. To właśnie przy pomocy tych pięciu rodzajów doświadczeń - czterech opatrznościowych i jednego edukacyjnego - nasz Pan odłączał prospektywnych usprawiedliwionych z wiary od innych grzeszników, w odróżnieniu od ich oczyszczania i poświęcania. W najszerszym tego słowa znaczeniu do odłączania ich od antytypicznych Izraelitów można zaliczyć nie tylko tych pięć rodzajów doświadczeń, lecz także ich oczyszczanie i poświęcanie. Jednak w wersecie 4moj 8: 6 słowa "weź Lewitów spośród synów Izraelskich" odnoszą się wyłącznie do tych pięciu podanych wyżej rodzajów doświadczeń odłączających. (5) W odniesieniu do Wieku Ewangelii słowo oczyszczenie używane jest w Biblii w wąskim i szerokim znaczeniu. W znaczeniu szerokim odnosi się ono do omycia jednostki: (1) z potępienia grzechu, co następuje przez krew Chrystusa; oraz (2) z mocy grzechu, co następuje przez Słowo, wsparte opatrznością Bożą. W wersetach 6, 7 słowo oczyścić nie jest jednak użyte w znaczeniu szerokim, lecz wąskim – chodzi o oczyszczenie z mocy grzechu, co jest oczywiste z wersetu 7. To pierwsze wąskie znaczenie oczyszczenia jest natomiast przedstawione w wersecie 12, pod figurą pojednania. W wersecie 21 następuje połączenie obydwu wąskich znaczeń, czyli słowo to użyte jest w znaczeniu szerokim – „aby oczyścić ich”. W wersecie 7 czytamy wprost, że procesy, którymi oczyszczani byli typiczni Lewici, miały być typem drugiego z wyżej podanych dwóch wąskich znaczeń – oczyszczenia z mocy grzechu: „A tak postąpisz z nimi, aby ich oczyścić”. Patrząc na te procesy, przedstawione w odnośnej części wersetu 7, stwierdzamy, że występują trzy: (1) kropienie Lewitów wodą oczyszczenia, (2) ogolenie ich całego ciała oraz (3) upranie ich szat. Te trzy rzeczy indywidualnie wykonywane wobec Lewitów lub przez Lewitów w typie stanowiły całość oczyszczającej części tej ceremonii w drugim wąskim znaczeniu tego słowa. Takie są typy, a rozważenie ich antytypów pozwala nam poznać kilka bardzo znamiennych rzeczy. Przechodzimy obecnie do takich rozważań. (6) Najpierw zbadamy antytyp kropienia Lewitów wodą oczyszczenia. Woda oczyszczenia z wersetu 7 jest tą samą co w 4 Moj. 19:9,17. W języku hebrajskim werset 7 mówi o wodzie chatath. Słowo chatath przede wszystkim znaczy grzech, po drugie ofiara za grzech (w. 8), podobnie do greckiego słowa hamartia, które także posiada te dwa znaczenia, o których już mówiliśmy; po trzecie, oznacza ono oczyszczenie z grzechu (4 Moj. 19:9,17). Oznacza ono również karę za grzech (Zach. 14:9) oraz stan grzechu, tzn. winę za grzech (1 Moj. 18:20; 4 Moj. 16:26; 32:23; Ezech. 18:24). Z tych pięciu znaczeń nas interesuje tutaj tylko trzecie, ponieważ w tym znaczeniu używa go werset 7. W Cieniach Przybytku nasz Pastor podał antytyp wody oczyszczenia, wyjaśniając wodę, z którą mieszany był popiół czerwonej jałówki, tj. prawdy zebrane z historii cierpień Starożytnych Godnych dla sprawiedliwości, pomocne w oczyszczaniu z mocy grzechu Adamowego, częściowo w Wieku Ewangelii, a szczególnie w Wieku Tysiąclecia. W 4 Moj. 19:11-22 typiczna woda oczyszczenia była używana do oczyszczenia z nieczystości związanej z przebywaniem w obecności umarłych lub z dotykaniem ich. Umarli reprezentują tutaj Adama i jego rodzaj pod wyrokiem śmierci, w grzechu. Przebywanie w obecności umarłych jest typem posiadania dziedzicznej nieczystości grzechu Adamowego, natomiast dotykanie umarłych przedstawia aktywne praktykowanie grzechów Adamowych w wyniku dziedziczenia jego deprawacji. Sam popiół czerwonej jałówki przedstawia wspomnienia - historie - Starożytnych Godnych, zawarte w Starym Testamencie. Żywa \[bieżąca\] woda (4 Moj. 19:17) reprezentuje postępujące prawdy w antytypach. Na przykład historia \[wspomnienie, tj. to, co obecnie pozostaje po czynach tych dwóch proroków\] ostatnich pokrewnych czynności Eliasza i Elizeusza jest częścią antytypicznego popiołu, natomiast prawdziwe antytypiczne nauki tej historii stanowią antytypiczną żywą wodę. Przedstawianie typu i antytypu zgodnie z prawdą jest antytypem mieszania popiołu i wody, natomiast naczynie, w którym znajdowała się woda oczyszczenia, w rozważanym obecnie przypadku przedstawia doktrynę na temat urzędu rzecznika wobec opinii publicznej w odniesieniu do Maluczkiego Stadka i Wielkiej Kompanii. Te same ogólne zasady stosują się także do pozostałych typów i antytypów. Takie nauki oczyszczają z mocy grzechu, nie z potępienia grzechu (czego dokonuje wyłącznie krew Chrystusa), będąc antytypem wody oczyszczającej w Izraelu tych, którzy ją stosowali, z nieczystości powstałej w wyniku kontaktu z umarłymi. (7) Uwagi te przygotowują nas do zrozumienia antytypu kropienia Lewitów wodą oczyszczenia, jako pierwszego kroku w ich oczyszczaniu. Rozumiemy więc, że polecenie przez Boga Mojżeszowi, by pokropił Lewitów wodą oczyszczenia reprezentuje polecenie przez Boga naszemu Panu, by dopilnował, aby prospektywni usprawiedliwieni z wiary poznawali prawdy związane z historiami o Starożytnych Godnych. Prawdy te miały być dwojakiego rodzaju: w typach (popiół) oraz w antytypach (woda żywa). Same typy z reguły zawierają trzy rodzaje prawd: (1) historyczne (opowiadania, wspomnienia o Starożytnych Godnych); (2) etyczne (lekcje zawarte w typach do naśladowania); oraz (3) naprawiające (historie te często zawierają ostrzeżenia przed grzechem, np. historia o braciach Józefa, Dawidzie i Batszebie itp.). Antytypy, jako prawdy postępujące, zawierają oczywiście te same trzy kierunki nauk. Zatem zarówno typy, jak i antytypy w antytypicznym kropieniu - nauczaniu - miały służyć oczyszczaniu z mocy grzechu. Przez cały Wiek Ewangelii, posłuszny antytypicznemu poleceniu Ojca, nasz Pan starał się oczywiście o to, by historyczne, etyczne i naprawiające prawdy, związane z pewnymi typami i antytypami Starożytnych Godnych, były przedstawiane tym, których starano się zachęcać do usprawiedliwienia. ## Dalszy ciąg po zalogowaniu To jest początek pozycji „Rozdział VIII — OCZYSZCZENIE, POŚWIĘCENIE I SŁUŻBA LEWITÓW WIEKU EWANGELII 4 Moj. 8: 5 - 26”. Cała liczy 26 655 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne. - [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register) - [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login) *Copyright © 1938–1956 by Paul S. L. Johnson (Laymen’s Home Missionary Movement). Wydanie polskie: Copyright © 2001 Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki.*