Rozdział II — OSTATNIE POKREWNE CZYNNOŚCI ELIASZA I ELIZEUSZA

Epifaniczne Wykłady Pisma Świętego, Paul S. L. Johnson · 1938 · strona 67 · pozycja E3-67

ROZDZIAŁ II.

OSTATNIE POKREWNE CZYNNOŚCI ELIASZA I ELIZEUSZA.

2 KRÓL. 2: 8-14.

UDERZENIE JORDANU – ROZDZIELENIE WÓD – ROZWAŻENIE NIEKTÓRYCH ZARZUTÓW – MARSZ I ROZMOWA POZA JORDANEM – SUGESTIA ELIASZA I ODPOWIEDZI ELIZEUSZA – ROZDZIELENIE – RYDWAN – KONIE I JEŹDŹCY – CZYNNIK ROZDZIELAJĄCY – CHRONOLOGICZNA KOLEJNOŚĆ WYDARZEŃ Z 2 KRÓL. 2:12-14 INNA OD KOLEJNOŚCI ICH ANTYTYPÓW – SIEDMIORAKIE CZYNNOŚCI ELIZEUSZA: SPOŁECZNOŚĆ, TRZYKROTNE WOŁANIE ELIZEUSZA, ZERWANIE SPOŁECZNOŚCI, ROZERWANIE PŁASZCZA, POCHWYCENIE PŁASZCZA ELIASZA, DRUGIE UDERZENIE JORDANU, PRZEKROCZENIE RZEKI – PIERWSZY NIEZBITY DOWÓD, ŻE STRONNICY TOWARZYSTWA SĄ ANTYTYPICZNYM ELIZEUSZEM – DRUGI DOWÓD – OSTRZEŻENIE PRZED ŁATWYM NIEPOROZUMIENIEM – PODZIAŁ NIEPEŁNY – „SĄDZENIE” – ODSTĘP CZASU POTWIERDZONY DZIEWIĘCIOMA ARGUMENTAMI – MYŚLI KOŃCOWE – PYTANIA BEREAŃSKIE.

„Eliasz … uderzył wody … a gdy szli dalej rozmawiając, oto rydwan ognisty i konie ogniste oddzieliły ich od siebie … Elizeusz podniósł płaszcz Eliasza … i uderzył nim wody” (2 Król. 2: 8,11,12,14).

LUD Pana w ostatnich kilku latach dużo słyszy o końcowych wspólnych doświadczeniach proroków Eliasza i Elizeusza. Przez ostatnie 16 miesięcy swego życia „on Sługa” pisał i mówił na ten temat równie dużo, jak na każdy inny. Zarówno przed, jak i po jego odejściu lud Pana dyskutuje o tym. Autor także brał udział w tej dyskusji, jako jeden z nich. By obalić nasze zrozumienie tego tematu, podjęto drukiem dwie szczególne próby: jedna z nich pochodzi od J.F. Rutherforda w „Strażnicy” z 15 lutego 1918, a druga od F.H. McGee w czymś, co jest zatytułowane „Ważny list do wszystkich braci”, rozpowszechnianym przez Komitet Pastoralnego Instytutu Biblijnego wraz z jego aprobatą i załączony w „Biuletynie Komitetu” z września 1918. Jego poglądy, choć przedstawione osobiście, są więc poglądami Komitetu przeciwko interpretacji autora. Te dwa publiczne ataki z dwóch punktów widzenia w pełni uzasadniają i domagają się omówienia tego tematu drukiem. Podajemy więc jego szczegółowe wyjaśnienie, z odpowiedziami na ich zarzuty i obaleniem ich stanowisk, napisane w duchu miłości, dla błogosławieństwa całego ludu Pana.

(2) Przed zagłębieniem się w szczegóły stosowne będzie podanie kilku uwag wstępnych. Ponieważ temat ten ma charakter biblijny, typiczny i proroczy, korzystne będzie dla nas, jeśli w trakcie jego badania będziemy pamiętać o kilku zasadach.

(3) Po pierwsze, żaden werset nie może być zrozumiany, dopóki nie przyjdzie właściwy czas. Bez względu na to, jak bardzo ktoś jest wykształcony, poświęcony czy też wszechstronnie używany przez Pana, nie może zrozumieć żadnego wersetu, dopóki w odpowiednim czasie Pan nie zerwie z niego pieczęci (Obj. 5:2-7; 6:1 itp.).

(4) Po drugie, proroctwa i typy zazwyczaj nie są wyraźnie zrozumiane przed wypełnieniem się.

(5) Po trzecie, proroctwa lub typy związane z próbą charakteru nie mogą być zrozumiane przed przejściem tej próby.

(6) Powód tego wszystkiego jest bardzo oczywisty: podanie jasnego zrozumienia takiego proroctwa lub typu przed jego wypełnieniem się byłoby sprzeczne z celem Pana, który chce, by doświadczenie w nim pokazane było próbą. To właśnie z tego powodu Pan nie pozwolił „onemu Słudze” wyraźnie zrozumieć antytypicznych szczegółów ostatnich pokrewnych doświadczeń Eliasza i Elizeusza. To, że nie rozumiał on ich wyraźnie widoczne jest na podstawie jego pism i kazań na ten temat, np. R 5771, 5823, 5845, 5950. We wszystkich tych artykułach o wielu zarysach tego tematu wyrażał się niepewnie, wstępnie i hipotetycznie, a to z powodu często powtarzanego przez niego przekonania, że szczegóły te nie mogą być zrozumiane przed wypełnieniem się. Pan użył go jednak do rzucenia na ten ogólny temat wiele światła. To, co on podał na ten temat, jest zatem wystarczająco dla nas jasne, by odczytać wypełnione szczegóły, które przed próbą związaną z ich wypełnieniem się nie były możliwe do odczytania. Nie jest ujmą dla naszego umiłowanego Pastora, że nie był w stanie zrozumieć tych wszystkich niewypełnionych szczegółów. Jesteśmy nawet zdziwieni tym, że przed próbą związaną z ich wypełnieniem zrozumiał on wystarczająco dużo, by pokornym odbiorcom jego myśli, zasad i definicji umożliwić wyraźne dostrzeżenie szczegółów po ich wypełnieniu się. Wierzymy, że przy pomocy udzielonej nam przez „onego Sługę” zostaliśmy zaszczyceni przez Pana jasnym zrozumieniem tych obecnie wypełnionych szczegółów i dlatego z przyjemnością przedstawiamy je braciom. Uważamy bowiem, że liczne prośby kierowane do nas po te szczegóły oraz ataki prowadzone przeciwko nim przez J.F. Rutherforda i F.H. McGee, jako odnośnych przedstawicieli dwóch grup braci, są opatrznościowymi wskazówkami, że poglądy te powinny być teraz przedstawione Kościołowi drukiem.

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Rozdział II — OSTATNIE POKREWNE CZYNNOŚCI ELIASZA I ELIZEUSZA”. Cała liczy 22 877 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.