PRZEDMOWA WYDAWCY.

Epifaniczne Wykłady Pisma Świętego, Paul S. L. Johnson · 1938 · strona 3 · pozycja E3-3

PRZEDMOWA WYDAWCY.

NINIEJSZA książka, pod tytułem „Eliasz i Elizeusz”, dotyczy dwóch proroków Starego Testamentu o cechach powszechnie znanych z Biblii, prowadzących do typicznych i antytypicznych biblijnych tematów i wydarzeń, noszących ich imiona. Traktuje ona o wielu antytypicznych wydarzeniach Wieku Ewangelii, jego Żniwa, Paruzji i Epifanii drugiego adwentu naszego Pana. Siedem rozdziałów omawia dzieło zarówno Eliasza, jak i Elizeusza jako jednostek oraz w zespole, łącznie z potwierdzeniami Boskiego planu w symbolach i wymiarach Wielkiej Piramidy, wielkiego świadka Boga.

Jako wydawca tłumaczenia tego dzieła, z radością uczestniczę w przedstawieniu tego opracowania braciom posługującym się językiem polskim. Oby okazało się ono dla nich jak najbardziej korzystnym źródłem wielu duchowych błogosławieństw. Z wielką przyjemnością przedstawiamy to dzieło Paula S. L. Johnsona. Oby dla wszystkich okazało się ono cudowną manifestacją Boskiej opatrzności, ku chwale Boga.

Wasz Brat w Panu, Ralph M. Herzig

Chester Springs, PA., U.S.A. Lipiec, 2012.

PRZEDMOWA AUTORA.

NINIEJSZA książka to głównie studium typów. Kilka następnych tomów częściowo lub w całości będzie mieć ten sam charakter. Budzi to pytanie: kiedy możemy być pewni, że coś jest typem? Odpowiadamy: Według naszego Pastora jest przynajmniej siedem sposobów rozpoznania tego faktu. Pierwszy z nich to bezpośrednie stwierdzenie Biblii, że dana rzecz jest typem, takie jak uwagi na temat Sary, Hagar, Izaaka i Ismaela (Gal. 4:21-31); na temat różnych transakcji wspomnianych w 1 Kor. 10:111, według w. 6 i 11; na temat dania Przymierza Zakonu (Żyd. 9:14-23, według w. 23); na temat bohaterów wiary z Żyd. 11 jako obłoku świadków (cienia świadków) z 12:1 itd. Drugi sposób to każdorazowe odniesienie się Biblii do pewnych swych ksiąg jako typicznych, z czego powinniśmy wnosić, że wszystko, co jest zapisane w tych księgach, jest typiczne. I tak, porównanie Żyd. 10:1 i Gal. 4:21 dowodzi, że pierwszych pięć ksiąg Biblii, Pięcioksiąg, to księgi typiczne. W hebrajskim Bóg nazwał Pięcioksiąg, pierwszą część Starego Testamentu, Prawem (Torą). Zatem wszystko w Prawie, Pięcioksięgu, jest typiczne. Nazwa Pierwsi Prorocy, jaką Bóg w hebrajskim Starym Testamencie nadaje Księgom Jozuego, Sędziów, Rut, 1 i 2 Samuelowej oraz 1 i 2 Królewskiej, a także słowa Piotra (Dz. 3:24), w których odnosi się on do drugiej części hebrajskiej Biblii jako Proroków – przy czym Pierwsi Prorocy to siedem wspomnianych wyżej ksiąg, a Późniejsi Prorocy to Prorocy więksi i mniejsi – dowodzą, że tych siedem historycznych ksiąg jest proroctwem, którym mogą być tylko jako typy. Trzeci sposób to bezpośrednie porównanie, a także często praktykowany bezpośredni kontrast między rzeczami należącymi do dwóch różnych dyspensacji, np. między Izaakiem a nami, Ismaelem a cielesnym Izraelem (Gal. 4:28-31), między Perazym i Gibeon z jednej strony a bitwami prawdy w czasie Żniw z drugiej. Przykład kontrastu jako typu i antytypu można znaleźć między Żyd. 12:18-21 a w. 25-29. Czwarty sposób to wszelkie prorocze aluzje do wydarzeń, osób i miejsc z przeszłości (Ps. 83:7-12; zauważ także porównania w w. 10-12; Obj. 2:20-23; 17:5; 21:2). Piąty sposób to wszelkie doktrynalne lub etyczne aluzje do instytucji itp. poza bezpośrednimi stwierdzeniami: obrzezanie (Kol. 2:11,12); baranek paschalny (1 Kor. 5:7,8); miasto ucieczki (Żyd. 6:18); prorocy, szczególnie Job (Jak. 5:10,11) itd. Szósty sposób to każdorazowe łączenie osób, miejsc i wydarzeń z osobami, które w jednym lub kilku powyższych sposobach nazywane są typami, np. Elizeusz i synowie proroccy, wdowa z Sarepty, Achab, Obadiasz itd., z których wszyscy występowali z Eliaszem, jednoznacznie wymienionym jako typ (Mal. 4:4-6; Mat. 11:14; Łuk. 1:17). Wreszcie siódmy sposób to każdy przypadek, kiedy biblijna historia posiada dokładny odpowiednik w sprawach chrześcijańskiego kościoła lub z nim związanych, nawet jeśli żadna z powyższych sześciu metod nie pokazuje typu. Nasz Pastor uczył bowiem, że każde doświadczenie i dokonanie chrześcijańskiego kościoła zostało pokazane w typie żydowskiego kościoła (Parauzyjny tom drugi, str. 204, Parauzyjny tom szósty, str. 391; Amos 3:7). Oznacza to, że to, co lud Boży jako taki czynił w Wieku Ewangelii, to czego dokonywał lub to, co było czynione wobec niego, jest pokazane w typach Biblii. Budzi to kolejne pytanie: Dlaczego Autor tak dużo mówi o typach, zwłaszcza że nasz Pastor ostrzegał (P 2, 173,2) przed osobami, które choć w dobrej wierze, to jednak błędnie, we wszystkim w Biblii widzą typy? Na to odpowiadamy, że my także ostrzegamy przed osobami próbującymi uczynić typ z każdej osoby i wydarzenia Biblii, jako działającymi w dobrej wierze, lecz błędnie. Przyłączamy się do naszego Pastora w ogłaszaniu antytypu ostrzeżenia przed takim spekulacyjnym postępowaniem, tak jak pokazuje to 2 Moj. 19:21,22. Ostrzeżenie to dotyczy nie tylko antytypicznego ludu Paruzji i Epifanii, lecz także jego wszystkich antytypicznych Kapłanów z wyjątkiem dwóch pokazanych w Aaronie – Posłanników Paruzji i Epifanii, przy czym Mojżesz jest tutaj typem naszego Pana w czasie Paruzji i Epifanii, czego dowodzą wydarzenia tego rozdziału, wyjaśnione przez św. Pawła w Żyd. 12:18-21,2529. Tak jak nasz Pastor, który brał udział w udzielaniu tego ostrzeżenia, cały czas podawał bardzo liczne typy na czasie, tak i my, którzy mamy udział w udzielaniu tego ostrzeżenia, cały czas podajemy bardzo liczne typy na czasie. Ma tu zastosowanie powiedzenie, że jeśli dwóch robi to samo, nie zawsze jest to to samo. Bóg pragnął, by pod koniec Wieku tylko tych dwóch wyżej wspomnianych Posłanników podjęło się badania niezbędnego do właściwego podawania typów. Pozostałym takie badanie jest zabronione (2 Moj. 19:21,22). Kiedykolwiek Bóg najpierw udziela zrozumienia niektórych typów itp. innym (4 Moj. 12:6), co czyni wypełniając Mat. 13:52, czyni to przez bezpośrednie i szybkie oświecenie ich umysłów, w wyniku czego oni jakby „wpadają” na daną interpretację, nie gwałcąc Słowa Pana przez spekulacyjne badanie. W podawaniu typów trzymamy się siedmiu zasad wyjaśnionych w poprzednim akapicie. Wierzymy, że każdy trzeźwo myślący i kompetentny sędzia przyzna, że – podobnie do interpretacji typów przez naszego Pastora – nasze interpretacje są logiczne, zgodne z faktami, rozsądne i biblijne; podobnie do jego interpretacji zupełnie nie ma w nich błądzenia, wymysłów, wizji, urojeń, zaprzeczania faktom i niedorzeczności z interpretacji spekulujących. Tymi słowami i z modlitwą o Boskie błogosławieństwo dla jej misji książka ta jest przedstawiana Czytelnikowi przez Autora.

Wasz Brat i Sługa, PAUL S.L. JOHNSON

Philadelphia, Pa., U.S.A. 14 stycznia 1938.

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „PRZEDMOWA WYDAWCY.”. Cała liczy 981 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.