--- tytul: "Rozdział IV — ELIASZ I JEHORAM — Tom 3 — Eliasz i Elizeusz | Literatura Biblijna" opis: "Rozdział IV — ELIASZ I JEHORAM — AMERYKA I EUROPA PRZEDSTAWIONE W KSIĘGACH KRÓLEWSKICH I KRONIK – JEHOSZAFAT I JEHORAM W 2 KRON. 21 – SZEŚCIU SYNÓW…" adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/tomy-epifaniczne/e3-195 jezyk: pl --- > [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Tomy Epifaniczne](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/tomy-epifaniczne) # Rozdział IV — ELIASZ I JEHORAM Epifaniczne Wykłady Pisma Świętego, Paul S. L. Johnson · 1938 · strona 195 · pozycja E3-195 ## ROZDZIAŁ IV. ## ELIASZ I JEHORAM. ## 2 Kron. 21: 1-20 AMERYKA I EUROPA PRZEDSTAWIONE W KSIĘGACH KRÓLEWSKICH I KRONIK – JEHOSZAFAT I JEHORAM W 2 KRON. 21 – SZEŚCIU SYNÓW JEHOSZAFATA – ZŁE POSTĘPOWANIE JEHORAMA WOBEC NICH – DALSZE ZŁE POSTĘPOWANIE JEHORAMA – ODPOWIEDZIALNA PRZYCZYNA – RELACJE EDOMU Z JEHORAMEM – RELACJE LIBNY Z JEHORAMEM – NAJWIĘKSZY GRZECH JEHORAMA – LIST ELIASZA – JEGO ZAPOWIEDZI – ZAPOWIEDZI I ICH WYPEŁNIENIE SIĘ – TEKST LISTU ELIASZA – PYTANIA BEREAŃSKIE. W PIERWSZYM rozdziale zwróciliśmy uwagę na fakt, że w 2 Królewskiej oraz 2 Kronik królowie Judy, którzy stykają się z królami Izraela (jeśli Eliasz lub Elizeusz biorą udział w takich kontaktach), przedstawiają Amerykę z punktu widzenia pewnego rodzaju polityki, natomiast królowie Izraela – Europę z punktu widzenia pewnego rodzaju polityki. I tak, chociaż w 1 Król. 22:4-40 Jehoszafat jest typem Wielkiej Brytanii jako arystokracji, w 1 Król. 22:41-53 oraz 2 Król. 1:17; 3:6-27 Jehoszafat przedstawia Amerykę z punktu widzenia podtrzymywania polityki wolności zgodnie z prawem, równości przed prawem, doktryny Monroe oraz życzliwej pomocy dla sprzymierzonej Europy, natomiast Achazjasz z Izraela jest typem Europy składającej się z różnych krajów, działających mniej lub bardziej niezależnie od siebie, a Jehoram z Izraela reprezentuje Europę sprzymierzoną w porozumieniu mocarstw. Na podstawie faktu, że w 2 Królewskiej i 2 Kronik Juda reprezentuje Amerykę, a Izrael – Europę, gdy Eliasz ma do czynienia z którymś z nich i gdy Elizeusz ma do czynienia z obydwoma (związki Elizeusza z samym Izraelem, bez udziału Judy w tym obrazie, przedstawiają zwolenników Towarzystwa utrzymujących związki z chrześcijaństwem – amerykańskim lub europejskim, zależnie od kontekstu) – wyciągamy wniosek, że tak jak Bóg bardziej faworyzował Judę od Izraela z powodu większej lojalności Judy wobec Niego, tak Bóg bardziej faworyzuje Amerykę niż Europę, ponieważ Ameryka bardziej wyznaje i praktykuje polityczne zasady podobające się Bogu niż Europa. Polityczne zasady przedstawione w Deklaracji Niepodległości oraz w Konstytucji Stanów Zjednoczonych poza Boskim natchnieniem są najbardziej zbliżone do Boskich ideałów zasad rządzenia dla rodziny ludzkiej zorganizowanej w narody. W istocie rzeczy, poza konstytucją, jakiej Bóg przez Mojżesza udzielił Izraelowi, zasady rządu Stanów Zjednoczonych są najwspanialszymi i najlepszymi, jakie kiedykolwiek wyznawał jakikolwiek naród. Ponieważ na ogół Ameryka jest wierna tym zasadom, jest ona ulubieńcem Boga wśród współczesnych narodów. Jej cała historia potwierdza, że spoczywała na niej Boska łaska. Biblia mówi nawet o Ameryce jako znajdującej się w cieniu, pod ochroną Boskich skrzydeł (Iz. 18:1). (2) Powodem, dla którego uważamy, że Jehoszafat w 1 Król. 22:41-53 oraz 2 Król. 1:17; 3:6-27, a także Jehoram w 2 Kron. 21 są typami jest to, iż są oni przedstawieni w związku z Eliaszem i Elizeuszem, dwoma niewątpliwymi typami. Wielokrotnie podkreślaliśmy, że Eliasz przedstawia wierny Kościół, zarówno na podstawie bezpośrednich słów Jezusa (Mat. 11:14), jak i na podstawie utożsamiania przez Niego jako typu i antytypu Izebeli, prześladowczyni Eliasza, z Kościołem rzymskokatolickim, prześladowcą wier nego Kościoła (Obj. 2:20-23). W poprzednim rozdziale wykazaliśmy również, że Elizeusz jest typem tej części Wielkiej Kompanii, która trzyma się Towarzystwa. Te typiczne osoby, działające wobec Jehoszafata i Jehorama, w tych czynach są zatem typiczne; tak więc Jehoszafat i Jehoram, powiązani z tymi typicznymi czynami, musieli brać w nich typiczny udział. Ponieważ wypełniła się już 2 Król. 3, co wykażemy później, na podstawie wypełnionych faktów możemy zauważyć, że w rozdziale tym Jehoszafat przedstawia Amerykę; Jehoram z Izraela – sprzymierzoną Europę; Edom – konserwatywny świat pracy; Moab – państwa centralne; Elizeusz – zwolenników Towarzystwa; wojna między typicznymi państwami – wojnę światową; rozpacz przeciwników Moabu – rozpacz sprzymierzonych, szczególnie w pierwszej połowie roku 1918; prorokowanie przez Elizeusza o zwycięstwie nad Moabem – przepowiadanie przez zwolenników Towarzystwa, szczególnie w czasie konwencji w Brooklynie podczas Wielkanocy roku 1918, zwycięstwa państw sprzymierzonych nad państwami centralnymi. Odnośne fakty potwierdziły, że w tych wydarzeniach Jehoszafat przedstawia Stany Zjednoczone jako życzliwie i niesamolubnie pomagające państwom sprzymierzonym przeciwko państwom centralnym. Na podstawie tych faktów rozumiemy, że królowie Judy związani z Eliaszem i Elizeuszem z różnych punktów widzenia są typem Ameryki. (3) 2 Kron. 21:12-15 przedstawia fakt wysłania przez Eliasza listu do Jehorama z Judy oraz sam list. Ponieważ Eliasz jest osobą typiczną, rozumiemy, że typiczny jest i list, a także Jehoram. Zgodnie z powyżej przedstawionymi zasadami jest on typem amerykańskiego rządu, jednak pod innym względem niż Jehoszafat. Na podstawie tego listu wnioskujemy również, że czynione są typiczne aluzje do Achaba i jego synów. Na podstawie ich związków z Izebelą rozumiemy, że także i oni muszą być typiczni (zob. rozdział I, Eliasz – typ i antytyp, na temat Achaba i Benhadada itp.). W oparciu o wcześniej wspomniany powód także Asa i Jehoszafat muszą być uznani za typy. Jak już wykazaliśmy we wspomnianych powyżej artykułach, Achab jest typem autokratycznej Europy; Achazjasz – Europy niezależnej jako narody; a Jehoram z Izraela – Europy sprzymierzonej. Achab, Achazjasz i Jehoram panowali w Izraelu, natomiast Asa, Jehoszafat, Jehoram i Achazjasz rządzili w Judzie. Po stwierdzeniu, że wyżej wspomniani trzej królowie Izraela kolejno reprezentują autokratyczną Europę, Europę niezależną jako narody oraz Europę sprzymierzoną, stosownym byłoby podanie typicznego znaczenia Asy, Jehoszafata oraz Jehorama z Judy. (4) Rozumiemy, że Asa reprezentuje Amerykę w stanie izolacji od sojuszy i stowarzyszeń z Europą; Amerykę opowiadającą się za wolnością zgodnie z prawem i równością przed prawem oraz za doktryną Monroe, przy czym Ameryka Łacińska z tego punktu widzenia jest antytypem Beniamina, towarzysza Judy; że Jehoszafat przedstawia Amerykę opowiadającą się za wolnością zgodnie z prawem i równością przed prawem oraz za doktryną Monroe w pełnym życzliwości stowarzyszeniu z Europą począwszy od roku 1861; oraz że Jehoram reprezentuje Amerykę reakcyjną, w złagodzonej formie naśladującą politykę Europy – autokratycznej, narodowo niezależnej i sprzymierzonej. Achazjasz z Judy przedstawia Amerykę autokratyczną, uprawiającą w stosunku do Europy politykę skupioną na sobie i chętną do współpracy. Aspekt Ameryki Asy obejmuje okres od początku rewolucji aż do wojny domowej. Od wojny domowej aż do czasu tuż przed rozejmem z 11 listopada 1918 roku przeważała polityka Jehoszafata; a z czasu tuż przed rozejmem na pierwszy plan wysunęła się w Ameryce polityka Jehorama, która dobiegła końca wraz z administracją Hoovera. Lecz tak jak Jehoram był współregentem swego ojca (zob. roz. II niniejszego tomu) przez około 7 lat, tak polityka Jehorama zaczęła działać, gdy jeszcze dominowała polityka Jehoszafata, tj. w czasie administracji Clevelanda. W roku 1894 po raz pierwszy rozpoczęły się tutaj agitacje, by Ameryka przyłączyła się do Europy w pokojowej organizacji, która za czasów administracji McKinleya powstała na konferencji narodów w Hadze w roku 1899 i która funkcjonowała jako Haski Trybunał Arbitrażowy Sporów Międzynarodowych. Ten duch mieszania się w sprawy europejskie nabrał tempa za czasów administracji Roosevelta, Tafta i Wilsona, aż w końcu, tuż przed rozejmem, stał się on dominującą polityką Ameryki wobec Europy. Wyraźnie można to zauważyć we wciąganiu Ameryki różnymi sposobami w sprawy europejskie przez Wilsona. Chociaż jego najbardziej krańcowe strategie nie zostały zrealizowane, nie ulega wątpliwości, że Ameryka została przez niego bardzo wciągnięta (a od jego drugiej administracji nadal jest wciągana) w sprawy Europy i – co mówimy z przykrością – mniej lub bardziej w ducha Europy. (5) Powyżej przytoczyliśmy w krótkości ogólne tło typu i antytypu niektórych królów Izraela i Judy. Pragniemy obecnie przejść do typicznych szczegółów, przedstawionych w 2 Kron. 21:1-20, i przyjrzeć się ich antytypom. (6) W pierwszym wersecie przedstawiona jest śmierć Jehoszafata. Jego śmierć nie przedstawia myśli, że przestały istnieć równość przed prawem i wolność zgodna z prawem, doktryna Monroe i życzliwa interwencja w sprawy Europy. Oznacza to raczej, że rzeczy te przestały być dominujące w polityce Ameryki. Objęcie tronu przez Jehorama (w. 1) reprezentuje reakcyjną Amerykę samolubnie i niemądrze wtrącającą się w sprawy Europy i w złagodzonej formie naśladującą europejską politykę, aż w końcu stała się ona dominującą strategią Ameryki wobec Europy. Dawid (w. 1) także i tutaj reprezentuje klasę Chrystusa, a miasto Dawida to Kościół jako rząd religijny. Pogrzeby i pochówki mają na celu oddanie czci zmarłym. Pogrzebanie Jehoszafata w mieście Dawida przedstawia zatem fakt, że choć polityka Jehoszafata przestała być dominującą polityką Ameryki, została ona uczczona przez prawdziwy Kościół jako oznaczająca politykę, którą – ogólnie mówiąc – embrionalny Kościół może zaakceptować dla prowadzenia ludzkich spraw pod przekleństwem. To, że Jehoszafat zasnął i został pogrzebany z ojcami (w. 1) jest typem faktu, że taka polityka jest uznawana przez tych, których przykładem jest antytypiczny Asa itp. ## Dalszy ciąg po zalogowaniu To jest początek pozycji „Rozdział IV — ELIASZ I JEHORAM”. Cała liczy 14 834 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne. - [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register) - [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login) *Copyright © 1938–1956 by Paul S. L. Johnson (Laymen’s Home Missionary Movement). Wydanie polskie: Copyright © 2001 Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki.*