Rozdział I — UWAGI OGÓLNE

Epifaniczne Wykłady Pisma Świętego, Paul S. L. Johnson · 1938 · strona 9 · pozycja E2-9

ROZDZIAŁ I

UWAGI OGÓLNE

ICH POTRZEBA – BIBLIJNE DOWODY STWORZENIA PRZEZ BOGA – ISTOTA AKTU TWÓRCZEGO – ŚWIAT DUCHA I MATERII JAKO SFERY TWÓRCZE – DNI TWÓRCZE – PRAWA PRZYRODY – POCZĄTEK

W pierwszym tomie Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego omówiliśmy istnienie Boga, Boskie przymioty istoty i charakteru oraz fałszywe poglądy na temat Boga. W obecnym, II tomie pragniemy przeanalizować Boskie dzieła twórcze. Przed podaniem szczegółów na temat Boskich dzieł twórczych chcemy przedstawić na ich temat kilka uwag ogólnych jako wprowadzenie do szczegółów, które mamy nadzieję podać później. Te ogólne uwagi są potrzebne przede wszystkim dlatego, że istnieje wiele nieporozumień co do Boskich dzieł twórczych. Nie wątpimy, że najczęstsze obiekcje zgłaszane przez wielu naukowców pod adresem tego, co uznawane jest jako chrześcijański punkt widzenia na temat Boskich dzieł twórczych, jest wynikiem tego, że pogląd na temat Jego twórczego dzieła uznawany za chrześcijański nie jest ani chrześcijański, ani biblijny. Są to wyznaniowe poglądy, w głównej mierze będące produktem ciemnych wieków i obce Staremu Testamentowi, Nowemu Testamentowi oraz potwierdzonym rezultatom badań naukowych. Twierdzimy, że chociaż może być duża różnica między biblijnym poglądem na temat Boskich dzieł twórczych a niektórymi teoriami, hipotezami, spekulacjami i domysłami niektórych naukowców, prawdziwych i rzekomych, to nie ma rozbieżności między świadectwem Biblii na rozważany temat a potwierdzonymi rezultatami naukowego odkrywania faktów jako takich. Pokrywają się one raczej w cudownej harmonii, czego nie można powiedzieć o wyznaniowych poglądach na Boskie dzieło twórcze i potwierdzonych wynikach naukowego odkrywania faktów. To właśnie ta rozbieżność sprawiła, że wielu naukowców odrzuca Biblię jako autorytet na temat Boskich dzieł twórczych, ulegając błędnemu założeniu, że jej własny i wyznaniowy pogląd na ten temat są identyczne, podczas gdy są one niemal całkowicie rozbieżne. Sprawia to, że przed przystąpieniem do szczegółów, jakie zostaną później podane, konieczne są pewne ogólne uwagi na nasz temat.

Ale czy Biblia podaje myśl, że to Bóg jest Stwórcą i że Jego twórcze dzieła obejmują zarówno świat duchowy jak i materialny? Jeśli chodzi o biblijną naukę co do omawianego tematu, podajemy odpowiedź twierdzącą; nasza pierwsza ogólna uwaga na ten temat potwierdzi, że taki właśnie jest biblijny punkt widzenia. Jeśli chodzi o stworzenie materialnego świata, łącznie z Ziemią i tym, co jej towarzyszy, jest to podane w wielu tekstach. Najbardziej szczegółowe z nich to oczywiście te, od których rozpoczyna się 1 Mojżeszowa. Podamy najpierw listę tekstów potwierdzających, że to Bóg stworzył wszechświat – niebiosa i ziemię: 1 Moj.1:1; 2:1-4; 2 Moj.20:11; 1 Sam.2:8; 2 Król.19:15; Neh.9:6; Ps.33:6,7; 89:12; 102:26; 103:22; 104:2,3,5,6; 121:2; 124:8; 136:5-9; 146:5,6; Przyp.3:19; 8:26-29; 16:4; 26:10; Kaz.11:5; Iz.37:16; 40:12,26,28; 42:5; 44:24; 45:12,18; 48:13; 51:13,16; Jer.10:12,16; 31:35; 32:17; 51:15; Jon.1:9; Zach.12:1; Dz.4:24; 7:50; 14:15; Rzym.1:20; 1 Kor.8:6; Efez.3:9; Żyd.2:10; 3:4; Obj.4:11; 10:6; 14:7. Następnie przytoczymy miejsca, w których nie ma wzmianki o stworzeniu Ziemi przez Boga, lecz które potwierdzają, że to Bóg stworzył niebiosa – gwieździste niebo nad nami: 1 Moj. 1:14-19; 1 Kron.16:26; Ijob 9:8,9; 26:13; Ps.8:4; 19:2. Teraz przedstawimy trzecią listę odniesień, w których nie ma wzmianki o stworzeniu niebios przez Boga, lecz które potwierdzają, że to Bóg stworzył i uporządkował Ziemię: 1 Moj.1:2,9,10 ; Ijob 26:7; 38:4; Ps.24:1,2; 65:7; 78:69; 90:2; 95:4,5; 104:24; 119:90; Jer.27:5.

Przedstawiamy obecnie czwartą listę tekstów, które dowodzą, że Bóg stworzył człowieka: 1 Moj.1:26,27; 2:7; 5:1,2; 9:6; 2 Moj.4:11; 4 Moj.16:22; 27:16; 5 Moj.4:32; 32:6,15,18; Ijob 10:3,8,9,11,12; 31:15; 33:4; 34:19; Ps.86:9; 94:9; 95:6; 100:3; 139:13; 149:2; Przyp.20:12; 22:2; Kaz.11:5; Iz.17:7; 43:1,7,15; 44:2; 45:12,18; 51:13; 64:8; Jer.27:5; Mal.2:10; Dz.17:26,28; 1 Kor.12:18,24,25; 1 Piotra 4:19. Następujące wersety wskazują, że stworzył On zwierzęta lądowe i morskie: 1 Moj.1:20-25; Ijob 12:7-9; Ps.8:7-9; Jer.27:5; 1 Tym.6:13. Pismo Święte dowodzi także, ze Bóg jest Stwórcą roślinności: 1 Moj. 1:11-13; 2:8,9; 1 Kor.15:36-38. Następujące teksty wskazują, że w Swym dziele twórczym Bóg stworzył i stosuje prawa natury: 1 Moj.1:3-10; Ijob 28:23-26; 37:16,18; 38:8-10; Ps.8:4; 33:6-9; 104:30; 119:90,91; 148:5,6; Przyp.8:26-29; 30:4; Iz.40:12; 45:7,18; Jer.5:22; 31:35; 51:15,16; Amos 4:13; 5:8; 9:6; Mat.6:26- 30; Dz.17:25,26; 1 Kor.8:6; 2 Kor.4:6. Szczegółowe przeanalizowanie tych siedmiu kierunków myśli na temat Boga jako Stwórcy da nam wspaniałe wejrzenie w Niego w Jego relacji do Jego twórczych dzieł. Odpowiednie przestudiowanie powyższych odnośników będzie błogosławieństwem w postaci niezmiernie ciekawych informacji. Niektóre z tych wersetów zawierają nadzwyczaj wzniosłe opisy Jego twórczego dzieła, inne są niezwykle piękne, a wszystkie one są cudownie proste jako przekaz faktów.

Po ogólnym stwierdzeniu, iż Biblia przedstawia Boga jako Stwórcę, właściwym będzie teraz przedstawienie kilku uwag na temat tego, co kryje się pod słowem stworzenie. Słowo to występuje tutaj w dwóch znaczeniach: (1) jako proces, działanie oraz (2) jako pewien produkt lub produkt takiego procesu czy działania. Denominacje określiły taki proces, działanie jako stworzenie wszystkich rzeczy z niczego. Taką definicję uważamy za fałszywą, gdyż jest ona oczywiście sprzeczna z biblijnym używaniem tego słowa w każdym jego zastosowaniu, gdzie podane są materiały do jego definicji. Nasza definicja stworzenia jako procesu, działania, to tworzenie nowych rzeczy z poprzednio istniejących substancji. Dokonamy teraz analizy tego słowa, tak jak jest ono używane w Biblii, porównując ze sobą obydwie podane wyżej definicje w świetle stosownych tekstów biblijnych; czyniąc to, przytoczymy każde wystąpienie stosownych hebrajskich i greckich słów określających ich znaczenie. Tym stosownym hebrajskim słowem jest czasownik bara, a jego greckim odpowiednikiem czasownik ktizo. Są pewne fragmenty, w których słowa te występują w takich kontekstach, które same w sobie nie rzucają żadnego światła na ich definicję. Podamy je bez cytowania. Te teksty, które rzucają takie światło, będą zarówno zacytowane, jak i zaopatrzone w krótkie komentarze. Pozwoli to naszym czytelnikom na zdobycie wszystkich biblijnych dowodów definicji tych słów dla osobistego i zupełnego ich zbadania. Jednak przed podjęciem takiej analizy przytoczymy i zbadamy fragment używany przez denominacje chrześcijaństwa jako próbę potwierdzenia ich myśli. W przekładzie A.V. tekst ten brzmi następująco: „Wiarą rozumiemy, iż światy zostały sprawione Słowem Bożym, tak iż rzeczy, które widzimy, nie stały się z rzeczy, które są widzialne” (Żyd.11:3).

Takie tłumaczenie tego tekstu z pewnością zostało „sprawione”! Ci, którzy go tak przetłumaczyli, wierzyli, że wszystkie rzeczy zostały stworzone z niczego i odpowiednio „sprawili” ten fragment, tzn. wprowadzili do niego swój pogląd, zamiast wyprowadzić z niego jego pogląd i przełożyć go na nasz język. W powyższym cytacie kursywą podaliśmy słowa błędnie przetłumaczone i błędnie umieszczone. Słowo oddane tutaj jako światy to nie kosmoi, greckie słowo oznaczające światy, lecz aiones, grecki słowo oznaczające wieki. Słowo przetłumaczone jako sprawione lepiej mogłoby być oddane jako przystosowane; wyrażenie oddane Słowem Bożym powinno być przetłumaczone do Słowa Bożego; dwa słowa: to blepomenon (w liczbie pojedynczej, nie mnogiej) powinny być oddane rzecz widziana lub postrzegana albo to, co jest widziane lub postrzegane. Powyższe wypaczenia były niezbędne dla wprowadzenia do tego tekstu błędu tłumaczy, że wszystko zostało stworzone z niczego, co sugeruje niniejszy przekład. Amerykański przekład A.R.V. poprawia nieco ten werset przez podanie w przypisie następującej uwagi odnośnie słowa światy: „w greckim wieki”. Zmienia także w tekście liczbę mnogą w „rzeczy które widzimy” na liczbę pojedynczą „to, co widzimy”. Chociaż poprawia to ten werset, A.R.V. w dalszym ciągu nie wyjaśnia w pełni tego tekstu, a to z powodu niepoprawienia słów „sprawione Słowem Bożym” na „przystosowane do Słowa Bożego”. W ostatnim zdaniu brzmienie winno być: „tak że rzecz widziana [lub postrzegana] stała się z rzeczy niejasnych”.

Tłumaczenie Biblii Rotherhama, naszym zdaniem jedno z najlepszych, podaje Żyd. 11:3 w sposób następujący: „Wiarą rozumiemy, że wieki zostały do siebie dopasowane przez oświadczenie Boga w tym celu, że nie z rzeczy jawnych powstało to, co jest widziane”. Następujące tłumaczenie Przekładu Ulepszonego z pewnymi komentarzami w nawiasach uważamy za jeszcze lepsze: „Wiarą rozumiemy, że wieki zostały dostosowane do Boskiego słowa [planu], tak że rzecz dostrzegana [w naszym wieku] stała się z rzeczy niejawnych [w wieku poprzednim]”. Na przykład, tajemnica Boga, że Chrystus nie składa się z jednego, lecz wielu członków (Kol.1:26; 1 Kor. 12:12-14; Gal.3:16,29), nie była jasna w poprzednich wiekach, lecz jest jasna teraz, w Wieku Ewangelii; to, że Chrystus miał najpierw cierpieć, a następnie wejść do chwały nie było jasne w wiekach poprzedzających nasz, lecz stało się jasne teraz, w Wieku Ewangelii; zniewolenie Izraela przez faraona, wybawienie pierworodnych przez pokropioną krew baranka oraz wyzwolenie całego narodu przy Morzu Czerwonym nie były jasne w Wieku Żydowskim jako typ zniewolenia ludzkości pod klątwą przez szatana, wyzwolenia Kościoła pierworodnych, usprawiedliwionych przez krew Baranka Bożego oraz uwolnienia wiernych restytucjonistów w czasie Małego Okresu przy końcu Tysiąclecia, lecz teraz, w Wieku Ewangelii, są jasne jako takie. Naszym czytelnikom nasuną się niezliczone inne przykłady myśli z Żyd. 11:3. Tak więc Żyd. 11:3 w ogóle nic nie mówi na temat stworzenia przez Boga wszystkich rzeczy z niczego, ponieważ w ogóle nie dotyczy stwarzania. Ten błędnie przetłumaczony werset jest jedynym fragmentem, na którym opiera się nauka denominacji, że wszystkie rzeczy zostały stworzone z niczego.

Podamy teraz wszystkie przypadki wystąpienia słowa bara, hebrajskiego czasownika poprawnie tłumaczonego w przekładzie A.V. jako stwarzać. Jak wskazaliśmy powyżej, niektóre z tych fragmentów same w sobie nie rzucają żadnego światła na to, czy bara oznacza tworzyć coś z niczego czy też nie. Nie mają one zatem związku z omawianą kwestią. Lecz inne z nich są wyraźnie jednoznaczne w tej kwestii, a wszystkie one wskazują, że stworzyć nie znaczy uczynić coś z niczego, lecz uczynić coś nowego z poprzednio istniejących rzeczy. Zauważamy, że słowo bara oznacza przede wszystkim ściąć coś w przygotowaniu do wyrobienia czegoś z tego lub zrobienia czegoś z tym, jak potwierdzają to następujące teksty: Jozue 17:15; Ezech. 21:19; 23:47. Posiada ono także drugie znaczenie - stwarzać - wywodzące się z faktu ścinania czegoś w przygotowaniu do wyrobienia czegoś z tego lub zrobienia czegoś z tym. To główne znaczenie przeczy poglądowi wyznaniowców, a potwierdza nasz punkt widzenia. Najpierw przytoczymy listę tekstów, które nie określają znaczenia bara: 1Moj. 1:1; 2:3,4; Ps. 89:13; Iz. 40:26; 42:5; 45:18; Ezech. 28:13,15. Ponieważ same w sobie nie dają nam one żadnego światła co do znaczenia bara, pozostawiamy je bez dalszej analizy.

Obecnie przytoczymy i krótko skomentujemy wszystkie pozostałe przypadki wystąpienia tego słowa, co – omówione – z pewnością potwierdzi nasz pogląd, że stworzyć oznacza uczynić coś nowego z poprzednio istniejących rzeczy. Takim z pewnością jest jego znaczenie w mowie potocznej, kiedy mówimy o wytworach człowieka, np. Edisona, Steinmetza itp. Mamy wyraźnie powiedziane, że gdy Bóg stwarzał Adama i Ewę (1 Moj. 2:7; 5:1,2; 5 Moj. 4:32), uczynił Adama z prochu ziemi i zasady życia (1 Moj. 2:7), a Ewę z żebra i ciała Adama oraz zasady życia (1 Moj. 2:21-23). Tak więc w wersetach tych bara oznacza uczynić coś nowego z poprzednio istniejących substancji, co przeczy omawianej myśli denominacji. Mamy wyraźnie powiedziane, że wieloryby [smoki], ptactwo i wszystkie stworzenia wodne zostały stworzone z wody i jej składników, połączonych oczywiście z zasadą życia. Tak więc w 1 Moj. 1:20-22 bara oznacza czynić nowe rzeczy z poprzednio istniejących materiałów. Pośrednio, tzn. przez rozmnażanie poprzez ojców i matki, Bóg stwarza wszystkich ludzi (1 Moj. 6:7; Ps. 89:48; 102:19; 104:30; Kaz. 12:1; Iz. 40:28; 43:1,7,15; 45:12; 54:16; 65:17 [Jezus i Kościół są nowymi niebiosami Jeruzalem]; Ezech. 21:30 [Ammon]; Mal. 2:10). Są oni stwarzani z zasady życia, jakiej dostarczają ich ojcowie, oraz składników ziemi, jakich dostarczają ich matki. A zatem są oni czynieni - stwarzani - z poprzednio istniejących elementów, a nie z niczego.

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Rozdział I — UWAGI OGÓLNE”. Cała liczy 8022 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.