--- tytul: "Rozdział IX — ETAPY POWROTU NASZEGO PANA — Tom 17 — Tysiąclecie | Literatura Biblijna" opis: "Rozdział IX — ETAPY POWROTU NASZEGO PANA — „PAROUSIA”, CZYLI OBECNOŚĆ CHRYSTUSA – „PAROUSIA” JAKO OKRES ŻĘCIA – „PAROUSIA” JAKO CAŁE ŻNIWO – „PAROUSIA” JAKO…" adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/tomy-epifaniczne/e17-235 jezyk: pl --- > [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Tomy Epifaniczne](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/tomy-epifaniczne) # Rozdział IX — ETAPY POWROTU NASZEGO PANA Epifaniczne Wykłady Pisma Świętego, Paul S. L. Johnson · 1956 · strona 235 · pozycja E17-235 ## ROZDZIAŁ IX ## ETAPY POWROTU NASZEGO PANA „PAROUSIA”, CZYLI OBECNOŚĆ CHRYSTUSA – „PAROUSIA” JAKO OKRES ŻĘCIA – „PAROUSIA” JAKO CAŁE ŻNIWO – „PAROUSIA” JAKO CAŁE TYSIĄCLECIE – „EPIPHANEIA”, CZYLI MANIFESTACJA CHRYSTUSA – BIBLIJNE UŻYCIE SŁOWA „EPIPHANEIA” – WYSTĘPOWANIE CZASOWNIKA „EPIPHAINO” – WYSTĘPOWANIE RZECZOWNIKA „EPIPHANEIA” – „EPIPHANEIA” JAKO CZYNNOŚĆ – „EPIPHANEIA” JAKO OKRES – „APOKALUPSIS”, CZYLI OBJAWIANIE CHRYSTUSA – WYSTĘPOWANIE CZASOWNIKA „APOKALUPTO” – WYSTĘPOWANIE RZECZOWNIKA „APOKALUPSIS” – „BASILEIA”, CZYLI KRÓLESTWO CHRYSTUSA Cel i sposób powrotu naszego Pana, opisany między innymi w poprzednich rozdziałach, a także etapy Jego drugiego adwentu budzą żywe zainteresowanie wszystkich tych, „którzy umiłowali przyjście jego” (2 Tym. 4:8). Jak przy pierwszym, tak i przy drugim adwencie nie powinniśmy oczekiwać, że wszystkie stosowne proroctwa będą wskazywać na jeden szczególnie istotny moment, tzn. moment przybycia naszego Pana. Jego pierwszy adwent nie zaznaczył się żadną nagłą ani zaskakująca demonstracją, czymś niezwykłym, lecz objawiał się i potwierdzał stopniowym wypełnianiem się proroctw, co dla uważnych obserwatorów było dowodem, że wydarzenia, jakich należało się wówczas spodziewać, wypełniały się we wskazanym czasie. Podobnie jest i przy drugim adwencie: nie tyle ważne jest odkrycie dokładnego momentu Jego przybycia, co dostrzeżenie faktu Jego obecności po przybyciu, tak jak przy pierwszym adwencie mniej istotna była dokładna data Jego narodzin niż uznanie Jego obecności, gdy już przybył (Jan 1:26). Przy rozważaniu drugiego adwentu zbyt często podkreśla się akt przyjścia i moment przybycia, podczas gdy powinno się o tym myśleć jako o okresie obecności, tak jak było to przy pierwszym adwencie. Dokładny moment rozpoczęcia się tej obecności wydałby się wówczas mniej istotny, a większą uwagę skupiłby cel i dzieło do wykonania w okresie Jego obecności. Ponieważ ci, którzy „czuwają” (Mat. 24:42; Mar. 13:37) nie są nieuważnymi, lekkomyślnymi ani obojętnymi sługami króla, dokładnie zbadali oni Pismo Święte w tym, jak i innych tematach, w wyniku czego dostrzegają, że na wskazanie trzech różnych etapów drugiego adwentu naszego Pana używane są cztery greckie słowa: parousia, epiphaneia, apokalupsis i basileia. Zbadajmy teraz te greckie słowa oraz ich użycie w Biblii w odniesieniu do drugiego adwentu. ## PAROUSIA, CZYLI OBECNOŚĆ CHRYSTUSA Prawie wszystkie greckie słowniki i badacze greki zgadzają się, że słowo parousia oznacza obecność, jak można zauważyć na przykład w uwagach typu „w greckim – obecność”, podawanych na marginesie w angielskiej i amerykańskiej Revised Version, wszędzie tam, gdzie występuje słowo parousia, które w tekście nie jest oddawane jako „obecność” (np. 1 Kor. 15:23; Mat. 24:3,27,37,39). Tłumaczenie Rotherhama, Numeryczny Nowy Testament Panina oraz Literal Translation Younga wszystkie zgodnie oddają słowo parousia jako „obecność” w każdym z 24 przypadków jego wystąpienia, jednocześnie odrzucają słowo „przyjście” jako niepoprawne tłumaczenie parousia. The Emphatic Diaglott oraz tłumaczenie Fentona także oddają słowo parousia jako „obecność” (np. u Mat. 24:3,27). Nawet wersja króla Jakuba niekiedy poprawnie oddaje słowo parousia jako „obecność”, jak można zauważyć w 2 Kor. 10:10 i Filipian 2:12. Słowo parousia pochodzi od imiesłowu rodzaju żeńskiego (parousa – będąca obecną) greckiego czasownika pareimi, tzn. jestem obecny. A zatem rzeczownik parousia oznacza obecność, i to w każdym miejscu jego wystąpienia w Nowym Testamencie. Słowo parousia nie oznacza przychodzenia, zbliżania się, tak jak mówimy o kimś kto jest w drodze, lecz raczej wskazuje na pobyt w pewnym miejscu po przybyciu – bycie blisko w znaczeniu obecności w przeciwieństwie do nieobecności (zobacz np.Filip. 2:12, gdzie apostoł Paweł kontrastuje swą parousia, swą obecność, ze swą apousia, swą nieobecnością). Nie oznacza ono także przybycia, ponieważ zakłada przybycie. By oznaczać przychodzenie w znaczeniu zbliżania się, musiałoby pochodzić od innego czasownika niż pareimi (jestem obecny), np. od eggizi (podchodzić, zbliżać się, jak użyte jest ono u Łuk. 21:8: „czas się przybliżył” oraz w wersecie 20: „przybliżyło się spustoszenie jego”). By oznaczać przybycie, słowo to musiałoby pochodzić od czasownika takiego jak heko (przybywać, tak jak jest ono użyte np. u Mat. 24:14: „a wtedy przyjdzie koniec” oraz w w.50: „przyjdzie pan sługi onego”). Tak więc etymologia potwierdza, że słowo parousia oznacza obecność. Ci badacze greki i autorzy słowników, którzy utrzymują, że parousia oznacza przychodzenie lub przybycie, niemal w każdym przypadku czynią tak z powodu nauk swoich wyznań, że druga obecność Jezusa trwa jedynie przez część jednego dnia o 24 godzinach. ## Dalszy ciąg po zalogowaniu To jest początek pozycji „Rozdział IX — ETAPY POWROTU NASZEGO PANA”. Cała liczy 7172 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne. - [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register) - [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login) *Copyright © 1938–1956 by Paul S. L. Johnson (Laymen’s Home Missionary Movement). Wydanie polskie: Copyright © 2001 Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki.*