Rozdział VI — DRUGIE PIEKŁO BIBLII

Epifaniczne Wykłady Pisma Świętego, Paul S. L. Johnson · 1953 · strona 259 · pozycja E16-259

ROZDZIAŁ VI

DRUGIE PIEKŁO BIBLII

JEZIORO OGNIA SYMBOLEM DRUGIEJ ŚMIERCI - SZEŚĆ RZECZY, KTÓRE BĘDĄ DO NIEGO WRZUCONE - NISZCZENIE DUSZY - TEKSTY MÓWIĄCE O JEZIORZE OGNIA - ANALIZA DWUNASTU PRZYPADKÓW WYSTĄPIENIA SŁOWA "GEHENNA" - PRZYPOWIEŚĆ O OWCACH I KOZŁACH - SODOMA I GOMORA JAKO PRZYKŁAD WIECZNEGO OGNIA - SzEOL NIEKIEDY ODNOSI SIĘ DO DRUGIEGO PIEKŁA

ZAUWAŻYLIŚMY, że słowa szeol i hades, użyte w odniesieniu do pierwszego piekła, nie mówią o (1) miejscu tortur ani o (2) miejscu podzielonym na dwie części, z których jedno jest miejscem szczęśliwości dla sprawiedliwych, a drugie miejscem tortur dla złych. Stwierdziliśmy raczej, że mówią one o (3) nieświadomym stanie pierwszej śmierci - zapomnieniu, na jakie skazani zostali wszyscy w wyniku grzechu Adama, z którego powrót obiecany jest w zmartwychwstaniu. Skoro tak jest, rozumiemy, że gdy wszyscy umarli w Adamie zostaną obudzeni z nieświadomego stanu śmierci, pierwsze piekło zostanie całkowicie zniszczone (Obj. 20:13,14). Oświadczenie wersetu 14, "śmierć i piekło wrzucone są w jezioro ogniste", wyraźnie odnosi się do innego, drugiego piekła. W jaki sposób bowiem piekło mogłoby być wrzucone do jeziora ognia (które niemal według wszystkich badaczy Biblii oznacza piekło), gdyby było tylko jedno piekło? To drugie piekło jest wtóra śmiercią (Obj. 20:14; 21:8) za indywidualny całkowicie świadomy grzech. Jest to stan całkowitego, zupełnego i wiecznego unicestwienia. Przez zapłacenie ceny okupu za Adama i jego rodzaj Jezus wszystkim gwarantuje zmartwychwstanie z pierwszego piekła (Oz. 13:14; Jana 5:28,29; Dz. 24:15; 1 Kor. 15:22; Obj. 20:13). Nie ma jednak żadnego zapewnienia co do powrotu kogokolwiek z drugiego piekła, ponieważ zgodnie z Pismem Świętym, Chrystus "więcej nie umiera" (Rzym. 6:9; Żyd. 10:26). Tak więc ci, którzy grzesząc, całkowicie tracą swą łaskę, nie mają nadziei na wieczne życie, ponieważ ich grzech wymagałby ponownego ukrzyżowania Syna Bożego jako ich indywidualnej ceny okupu (Żyd. 6:4-6). Dlatego ich zniszczenie jest zupełnym, całkowitym i wiecznym unicestwieniem - drugim piekłem, z którego nie ma zmartwychwstania. Na naszym wykresie to drugie piekło, wtóra śmierć, jest przeznaczone dla złych, którzy umierają pod koniec Wieku Tysiąclecia, w zacienionej części oznaczonej jako "wtóra śmierć", poniżej poziomu N.

Drugie piekło wspomniane jest w Piśmie Świętym przynajmniej na pięć różnych sposobów [w polskich tłumaczeniach są tylko cztery, ponieważ angielskie everlastingfire oraz etemalfire oddawane są w języku polskim tak samo - jako ogień wieczny - przypis tł.]: (1) jezioro ognia [w polskich przekładach znane także jako jezioro ogniste - przypis tł.], (2) gehenna, (3) wieczny ogień, (4) szeol. Omówimy je w tej kolejności i rozważymy inne stosowne wersety.

Ponieważ wszystkie przypadki wystąpienia wyrażenia jezioro ognia" znajdują się w symbolicznej księdze (Obj. 19:20; 20:10,14,15; 21:8, a w trzech z tych wersetów do "ognistego jeziora" dodane jest słowo siarka"), uważamy je za wyrażenie symboliczne. To, że Księga Objawienia jest symboliczna, pokazane jest w Obj. 1:1: "Objawienie Jezusa Chrystusa, które mu dał Bóg, aby okazał sługom swoim rzeczy, które się wkrótce dziać mają; a on je oznajmił [dosłownie: oznaczył -przypis tł.] i posłał przez anioła swojego słudze swemu Janowi". Jezus jest tutaj przedstawiony jako ten, który podaje objawienie zawarte w księdze, którą zwykle nazywamy Księgą Objawienia. Posłał On je Swemu słudze, tzn. klasie Swych poświęconych sług: przede wszystkim Maluczkiemu Stadku; po drugie, utracjuszom koron w czasie Wieku Ewangelii, a także Wielkiej Kompanii i Młodocianym Godnym pod koniec Wieku Ewangelii, po opuszczeniu ziemi przez Maluczkie Stadko; będzie ono także objawieniem dla Starożytnych i Młodocianych Godnych w okresie Wieku Tysiąclecia. W znakach i symbolach mówi ono o rzeczach, które miały się dziać wkrótce (z Boskiego punktu widzenia), co widoczne jest w użyciu słowa oznaczył - oznaczył, tzn. powiedział figuralnie, w znakach i symbolach. Między innymi, księga Objawienia w znakach i symbolach przedstawia ostateczne usunięcie zła oraz niepoprawnie złych -ich zupełne, całkowite i wieczne unicestwienie. Jest to zobrazowane we wrzuceniu ich do ognistego jeziora, którym jest wtóra śmierć. Dodanie siarki wzmaga ten symbol, ponieważ płomienie ognia i siarki były najbardziej przerażającymi środkami zniszczenia znanymi starożytnym. Połączenie tych symboli jeszcze bardziej uzmysławia zupełne, całkowite i wieczne unicestwienie.

Używanie symbolicznego języka jest bardzo powszechne w naszych czasach, a ogień często wykorzystywany jest jako symbol zniszczenia. Szekspir powiedział kiedyś: Jeśli dwa szalejące ognie spotkają się razem, niszczą rzecz, która podsyca ich wściekłość". W1914 roku prezydent Stanów Zjednoczonych, mówiąc o wojnie w Europie, powiedział, że "świat jest w ogniu", niczym wielka pożoga przetaczał się on od narodu do narodu, szerząc zniszczenie.

Stwierdzamy, że wiele innych tekstów, poza Objawieniem, podobnie używa ognia jako symbolu zniszczenia. Mal. 4:1 stwierdza: "Bo oto przychodzi dzień, płonący jak piec, w którym wszyscy pyszni i wszyscy czyniący niezbożność będą jak ściernisko, a popali ich ten dzień przyszły, mówi Pan zastępów, tak że im nie zostawi korzenia ani gałązki". Dniem, o którym tutaj mowa, jest wielki dzień gniewu Jehowy, w czasie którego, przez trzy etapy wielkiego czasu ucisku - światową wojnę, światową rewolucję i światową anarchię (symboliczny wiatr, trzęsienie ziemi i ogień z 1 Król. 19:11,12) - na obecny porządek rzeczy spadnie zniszczenie. Jest to figuralnie pokazane w wyrażeniu "płonący jak piec". Pyszni, wielcy obecnego złego świata, którzy znajdują się pod wpływem szatana, będą figuralnie spaleni jak ściernisko, tak że nie pozostanie korzeń ani gałązka dla ich dalszego wzrostu.

Żyd. 12:29: "Albowiem Bóg nasz jest ogniem trawiącym". Dla złych z Wieku Ewangelii, którzy "odwracają się od niego" (w. 25), zaprzeczając okupowi, ofiarom za grzech i niszcząc w swych sercach Ducha Świętego (Żyd. 6:4-6; 10:26-29) - Bóg rzeczywiście staje się niszczącym ogniem, ponieważ całkowicie i wiecznie unicestwi ich, tak jak literalny ogień niszczy to, co się do niego dostanie.

Mat. 3:10-12: "A już [w Żniwie Wieku Żydowskiego] i siekiera [surowy Boski sąd] do korzenia drzew [Izraelitów, których korzeń związany był z Przymierzem Zakonu; w związku z nim przyszedł surowy Boski sąd] przyłożona jest; wszelkie tedy drzewo, które nie przynosi owocu dobrego, bywa wycięte i w ogień wrzucone [Żydzi, którzy nie przynosili odpowiednich owoców, zostali wówczas odrzuceni jako lud Boży i poddani strasznemu, niszczącemu uciskowi, jaki na nich przyszedł]. Ja [Jan] was chrzczę wodą ku pokucie [jego chrzest symbolizował pokutę, oczyszczenie z grzechów przeciwko Przymierzu Zakonu i dojście do harmonii z Zakonem]; ale ten [Jezus], który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie, którego obuwia nosić nie jestem godzien [Jana 1:27: "któremu ja nie jestem godzien rozwiązać rzemyka obuwia jego"]; ten was [cały naród Izraela] chrzcić będzie duchem świętym i ogniem [wierni Izraelici w dniu Pięćdziesiątnicy otrzymali chrzest Ducha Świętego; potem na złych, odstępczych Izraelitów przyszedł ogień, niszczący ucisk w postaci okrutnej wojny z Rzymianami, która zniszczyła ich jako naród i rozrzuciła pomiędzy wszystkie inne narody]. Którego łopata [prawda] jest w ręku jego, a wyczyści klepisko swoje i zgromadzi pszenicę swoją do spichlerza [prawdziwi Izraelici, pszenica, zostali zebrani do spichlerza chrześcijańskiego Kościoła], ale plewy spali ogniem nieugaszonym [cielesny Izrael jako naród był zły i dlatego przeciwko niemu zapłonął mszczący ucisk (1 Tes. 2:16), który nie mógł być ugaszony, dopóki nie dokończył swego dzieła zniszczenia]".

Podobnie mówi Jak. 3:6: "I język jest ogniem i światem nieprawości, tak jest postanowiony język między członkami naszymi, który kala wszystko ciało i zapala koło natury i bywa zapalony od ognia piekielnego [gehenny]". Tutaj, mocnymi symbolicznymi słowami, św. Jakub podkreśla wielki i zły wpływ złego języka - języka rozpalanego (symbolicznie) przez gehennę, która jak się później przekonamy, także obrazuje drugie piekło. Język jest tak umieszczony wśród naszych członków, że jeśli nie jest odpowiednio kontrolowany, kala całe ciało: wszystko w danej osobie - jej charakter, dzieła, cześć, urząd, stanowisko, relacje z innymi itp. - jest kalane przez zły język. Rani wszystkich, z którymi ma do czynienia, i jest w najwyższym stopniu mszczący, ponieważ pozbawiony kontroli, prowadzi do wtórej śmierci wszystkich tych, którzy będąc na próbie do życia, pozwalają mu na swobodę, wszystkich tych, którzy świadomie stają się złymi. Nauczyciele błędu, którzy odrzucają główne nauki Biblii, mają takie języki, które są środkiem mszczącym, zobrazowanym tutaj przez ogień.

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Rozdział VI — DRUGIE PIEKŁO BIBLII”. Cała liczy 11 718 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.