Rozdział IV — PIERWSZE PIEKŁO BIBLII

Epifaniczne Wykłady Pisma Świętego, Paul S. L. Johnson · 1953 · strona 205 · pozycja E16-205

ROZDZIAŁ IV

PIERWSZE PIEKŁO BIBLII

JEGO ZWIĄZEK z WYKRESEM PLANU WIEKÓW - DWA PIEKŁA WSPOMNIANE

W PIŚMIE ŚWIĘTYM - POCHODZENIE TEGO SŁOWA - TRZY DEFINICJE I ICH ZASTOSOWANIE - DZIESIĘĆ POSTULATÓW NA TEMAT PIERWSZEGO PIEKŁA - ANALIZA WERSETÓW BIBLIJNYCH

PONIEWAŻ w E 2 pod tytułem Stworzenie, s.477-538 oraz w innych miejscach podaliśmy już wiele szczegółów na temat doskonałego i bezgrzesznego Adama, pokazanego w małej piramidce a na poziomie N, nie będziemy go tutaj teraz omawiać. Podobnie wiele szczegółów zostało podanych na temat Abrahama i innych patriarchów (zupełna piramidka c na poziomie N), zarówno w Wykładach Pisma Świętego, jak i w Wykładach Epifanicznych. Ponadto, szczegółowo zajęliśmy się upadłym Adamem i jego niedoskonałym rodzajem przed potopem (piramidka b na poziomie R), światem na poziomie deprawacji - braku usprawiedliwienia (piramidka d na poziomie R - E12, Biblia, s.112-118,228-269) oraz w stanie śmierci (Życie - śmierć- po śmierci, zarówno w tekście właściwym, jak i w Dodatku itp.). Ponieważ jednak stan człowieka pod przekleństwem, w śmierci, jest bardzo ważny, podajemy na jego temat dodatkowe szczegóły w niniejszym rozdziale i w dwóch następnych. W tym rozdziale czynimy to w odniesieniu do piramidek b i d, szczególnie jeśli chodzi o wszystkich tych, którzy wchodzą w stan śmierci Adamowej. W następnym rozdziale podamy kilka szczegółów dotyczących narodu żydowskiego, cielesnego Izraela, w jego stanie łaski, usprawiedliwieniu typicznym (piramidka e na poziomie P), nieusprawiedliwionych pogan (piramidka d na poziomie R), narodu żydowskiego odrzuconego w czasie ucisku (f na poziomie P), utraty przez niego szczególnej łaski Pana w czasie Wieku Ewangelii i powrotu do szczególnej łaski Boga i własnej ziemi jako przygotowania do jego nawrócenia i wyniesienia do roli głównego narodu na ziemi w czasie Tysiąclecia (niezupełna piramidka z). W rozdziale VI omówimy stan zilustrowany przez cień oznaczony jako "wtóra śmierć", zniszczenie niepoprawnie złych.

Temat "piekła Biblii", szeroko i od dawna dyskutowany, zasługuje na dokładne zbadanie. Ci, którzy zaprzeczają, że istnieje piekło, mogą być nieco zaskoczeni informacją, że Biblia mówi o dwóch piekłach. Jest to zupełnie oczywiste na podstawie Obj. 20:13,14, gdzie czytamy, że śmierć i piekło wrzucone są w jezioro ogniste". Niemal wszyscy badacze Biblii zgadzają się, że jezioro ognia oznacza piekło. Gdyby było tylko jedno piekło, w jaki sposób mogłoby być ono wrzucone do innego (ognistego jeziora)? Fragment ten wyraźnie mówi o dwóch oddzielnych piekłach. Pojęcie jednego piekła wrzucanego do innego, pomimo czego w dalszym ciągu byłoby tylko jedno piekło, byłoby równie nielogiczne jak historia o wężu, który zaczął połykać samego siebie, poczynając od ogona, aż w końcu zniknął we własnym gardle!

Hebrajskie i greckie słowa tłumaczone na nasz język jako piekło także dowodzą, że są dwa biblijne piekła. Słowo piekło w Starym Testamencie występuje 31 razy i w każdym przypadku jest ono tłumaczeniem hebrajskiego rzeczownika szeol, który 31 razy tłumaczony jest także jako grób, a 3 razy jako dół (dotyczy to amerykańskiego przekładu Authorized Version - przypis tł.). Na podstawie wielu wersetów Starego Testamentu oczywiste jest, że szeol zawiera w sobie pojęcie dwóch piekieł. Przytoczymy dwa z tych wersetów, które bardzo wyraźnie to pokazują: "Bo nie zostawisz duszy mojej w piekle, ani nie dopuścisz świętemu twemu oglądać skażenia" (Ps. 16:10). Szeol występuje tutaj w znaczeniu pierwszego piekła - stanu, z którego możliwy jest powrót. Jednak Ijoba 7:9 dowodzi, że słowo szeol używane jest także w znaczeniu drugiego piekła - stanu, z którego powrót nie jest możliwy: Jak niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wyjdzie". W miarę rozwijania naszego tematu przekonamy się, że myśl ta będzie nam przedstawiana coraz jaśniej.

Greckie słowo hades występuje w Nowym Testamencie 11 razy: 10 razy tłumaczone jest angielskim słowem piekło, a raz angielskim słowem grób. Z kontekstów i zastosowania tych 11 razy łatwo można zauważyć, że greckie słowo hades oznacza stan, z którego powrót jest możliwy. Odpowiada ono hebrajskiemu słowu szeol w odniesieniu do pierwszego piekła. Jest to oczywiste na podstawie faktu, że apostołowie używali greckiego słowa hades jako odpowiednika hebrajskiego słowa szeol, cytując ze Starego Testamentu, np. Dz. 2:27; 1 Kor. 15:54,55, które są cytatami z Ps. 16:10; Iz. 25:8 i Oz. 13:14. To, że ze stanu hadesu możliwy jest powrót, staje się oczywiste po zbadaniu kilku wersetów, w których słowo to występuje: Dz. 2:27; Obj. 1:18; 20:13. Tak więc greckie słowo hades oznacza pierwsze piekło Biblii.

Greckie słowo gehenna występuje w Nowym Testamencie 12 razy i także tłumaczone jest jako piekło. Gehenna to grecka forma hebrajskiej "doliny Hinnom", która leżała tuż za Jerozolimą i służyła jako miejsce spalania odpadów i śmieci z miasta. Jakże stosowna ilustracja ostatecznego i zupełnego zniszczenia (pełniejsze wyjaśnienie słów hades, szeol i gehenna w Życie - śmierć-po śmierci, roz.V). Raz słowo piekło pojawia się w Nowym Testamencie jako tłumaczenie tartaroo, lecz odnosi się tam do stanu ograniczenia złych aniołów, i dlatego nie będziemy omawiać go tutaj (szczegółowe wyjaśnienie w naszej książce Życie - śmierć- po śmierci, roz. VI).

Powszechnie na temat piekła wyznaje się trzy poglądy: (1) piekło jest wielką otchłanią ognia i mąk, gdzie źli są wiecznie torturowani; (2) piekło jest miejscem podzielonym na dwie części, z których jedna jest taka sama jak ta wspomniana wyżej dla złych, a druga, zwana rajem, jest miejscem błogości dla sprawiedliwych, gdzie po śmierci rzekomo udali się Jezus, złoczyńca z krzyża i inni; (3) pierwsze i drugie piekło to stany nieświadomości, zapomnienia, zniszczenia, a nie jakiekolwiek miejsca. Według ostatniego poglądu określenie pierwsze piekło jest używane na oznaczenie stanu zapomnienia, nieświadomości, do którego w chwili śmierci dostają się wszyscy potomkowie Adama w wyniku jego upadku w grzech i z którego jest nadzieja powrotu przez zmartwychwstanie. Termin drugie piekło używany jest w znaczeniu całkowitego unicestwienia tych, którzy popełniają w pełni świadome grzechy przeciwko pełnemu światłu prawdy, w znaczeniu stanu, z którego nie widać nadziei powrotu.

Najlepszą znaną nam metodą stwierdzenia prawidłowego poglądu jest zbadanie wersetów, które traktują o piekle, i przekonanie się, która z trzech powyższych definicji najlepiej odpowiada wszystkim przypadkom. Jeśli którakolwiek z nich pasuje do jednego przypadku, lecz przeczy innym, lub pasuje do wielu przypadków, lecz przeczy pozostałym, nie może ona być prawidłowym poglądem. Jeśli jednak któraś z tych definicji będzie odpowiadać każdemu przypadkowi, wtedy możemy być pewni, że posiadamy prawdziwą definicję. Taki właśnie jest nasz plan działania w tej analizie.

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Rozdział IV — PIERWSZE PIEKŁO BIBLII”. Cała liczy 9046 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.