Rozdział X — DUCH ŚWIĘTY: JEGO ŚWIADECTWO I ODPOWIEDŹ NA RZEKOME ARGUMENTY

Epifaniczne Wykłady Pisma Świętego, Paul S. L. Johnson · 1950 · strona 627 · pozycja E15-627

Rozdział X

DUCH ŚWIĘTY: JEGO ŚWIADECTWO I ODPOWIEDŹ NA RZEKOME ARGUMENTY

JEGO ŚWIADECTWO: POWSZECHNE BŁĘDNE POJĘCIA - ZNACZENIE - SIEDEM CZĘŚCI - ZASTOSOWANIE DO GODNYCH - ODPOWIEDŹ NA RZEKOME ARGUMENTY

W pierwszej części tego rozdziału pragniemy przestudiować świadectwo Ducha Świętego - temat, wokół którego panuje wiele zamieszania. Niektórzy sądzą, iż jest nim odczuwany przez nich entuzjazm. Doświadczywszy po przyjęciu Chrystusa jako Zbawiciela zapewnienia o przebaczeniu i radości z tego powodu, niektórzy sądzą, iż radość ta jest świadectwem, że są dziećmi Bożymi, nieświadomi faktu, że synostwo Boże w czasie Wieku Ewangelii rozpoczyna się po poświęceniu przez spłodzenie z Ducha. Dlatego niektórzy uważają, że ich zwyczajowo radosny nastrój jest świadectwem Ducha, zapominając o fakcie, iż wesołość taka może być kwestią dziedziczności, niczym więcej, jak wynikiem dobrego zdrowia lub niesprawdzonego jeszcze w próbach usposobienia, pomyślności lub naturalnie pogodnego usposobienia, a nie wyłącznym dowodem posiadania synostwa Bożego. Inni uważają, że dowodem takiego synostwa jest sen o szczęśliwych warunkach, zapominając że sny to wyobraźnia działająca bez naszej kontroli. Inni mają wizje, które uważają za dowód synostwa, np. pewien metodystyczny rolnik, który na swym polu ujrzał jasnozłote litery I.O.C., natychmiast udał się do swego biskupa, oznajmiając mu, że Bóg udzielił mu zarówno świadectwa Ducha, jak i wezwał do służby. Litery te zinterpretował jako oznaczające "Idź, opowiadaj Chrystusa". Świadomy jego niezdatności do tej służby, biskup odpowiedział mu, że litery te nie oznaczają "Idź, opowiadaj Chrystusa", lecz "Idź orać chłopie"! Jeszcze inni słyszą głosy mówiące im, że są dziećmi Bożymi, nieświadomi faktu, że Bóg nie mówi do nas w ten sposób, lecz że często czynią to upadli aniołowie. Jeszcze inni mają wrażenie (często pochodzące z ich wybujałej samooceny lub aprobaty), iż są dziećmi Bożymi i rozumieją je jako świadectwo Ducha, nie zważając na fakt, że wrażenia takie dla oszukańczych celów często są udzielane przez demony.

Żadna z tych rzeczy nie jest oczywiście świadectwem Ducha. Uczucia radości i entuzjazmu często opuszczają człowieka. Może się tak stać w wyniku choroby, bólu, strat, rozczarowań, naszych wad, kłopotów rodzinnych, trudów, niedostatku, prześladowań, poważnych przeciwności itp. Gdy radość i entuzjazm odchodzą, osoby takie zaczynają martwić się, czy są dziećmi Bożymi. W ten sposób wielu tak myślących ludzi traci swe świadectwo, gdy ich wątroba nie pracuje dobrze lub dlatego, że dopadła ich niestrawność! Ich świadectwo porzuca ich wtedy, kiedy najbardziej potrzebują zapewnienia o przyjęciu za synów. Sny, wizje, głosy i wrażenia nie pochodzą od Pana, lecz są tworem ciała, przeciwnika lub świata i nie mogą oczywiście być świadectwem Ducha. Gdy się na nich polega i im poddaje, prowadzą do rozczarowań, które w bardzo wielu przypadkach sprawiają, że ci, którzy w nie wierzą, stają się niewierzący. Właśnie taki cel przyświecał przeciwnikowi, gdy udzielał im takich złudzeń, jako świadectwa Ducha. Szatan, świat i ciało z reguły są bardzo zwodniczy, także w tej kwestii. Na podstawie istoty, źródła, celu i efektów takich "świadectw Ducha" możemy być pewni, że ich autorem nie jest Bóg, lecz że mają one swe źródło w przeciwniku, świecie i ciele - czasami w jednym z nich, innym razem w dwóch z nich, a jeszcze innym - we wszystkich nich razem wziętych. Wystrzegajmy się takich rzekomych świadectw, które są złudzeniami prowadzącymi tych, którzy im ufają, do głębokiego rozczarowania, niewiary i odstępstwa.

W wyrażeniu świadectwo Ducha słowo Duch nie jest użyte w znaczeniu Boskiego serca, lecz w znaczeniu Boskiego umysłu, jeśli chodzi o jego treść wyrażoną w Biblii; słowem - w znaczeniu prawdy. Wielokrotnie zwracaliśmy uwagę na fakt, że słowo duch posiada w Biblii co najmniej 11 różnych znaczeń, a jednym z nich są nauki. W przypadku Boskiego Ducha w tym znaczeniu oznacza on prawdę. Skomentujemy niektóre wersety, podające takie znaczenie słowa duch, najpierw w znaczeniu nauk w ogólności, a następnie w znaczeniu Boskich nauk, tj. prawdy. Kilka wersetów ze Starego Testamentu: Sofar odwołuje się do swej myśli na temat dyskutowany z Ijobem jako ducha [nauki], jako jego sposobu rozumienia spraw (Ijoba 20:3), tutaj w rzeczywistości fałszywej nauki. Elifas, mówiąc o Ijobie, którego uważał za złego, stwierdza, że nauka jego ust ustanie (15:30). Ijob stwierdza, że nauka jego ust nie była przyjemna jego żonie (19:17). O naukach błądzicieli Pan mówi, że ich zniszczą (Iz. 33:11) i że pobłądzili w doktrynie (Iz. 29:24). Mówi nam, że fałszywi nauczyciele idą za własnymi naukami (Ezech. 13:3). Powiada nam, że fałszywi nauczyciele nie mają ducha zdrowego rozsądku (Oz. 9:7 - mąż ducha [nauki (polskie tłumaczenia oddają to jako mąż nikczemny lub mąż natchniony - przypis tł.)]; Miche. 2:11). Bóg zobowiązuje się położyć kres fałszywym nauczycielom na ziemi (Zach. 13:2). Wersety te używają słowa duch w znaczeniu fałszywych nauk. A teraz kilka przykładów tego słowa ze Starego Testamentu w znaczeniu prawdy. Bóg oświadczył, że Jego nauka poprzez Jego sług nie będzie wiecznie prowadzić sporów z bezbożnymi (1 Moj. 6:3). Jego słudzy mówią, że Swymi naukami Bóg świadczy przeciwko grzesznikom (Neh. 9:30). Mówiąc o wyznaniowych bożkach, Bóg stwierdza, że w ich rzecznikach nie ma prawdy (Ps. 135:17). Mówiąc o zbijającej prawdzie Chrystusa, symbolicznie zabijającej bezbożnych, Bóg mówi, że zabije ich oddechem [duchem] ust Swoich (Iz. 11:4). Mówi nam, że nauka ludzi tego świata to błąd, nie prawda (Iz. 31:3).

A teraz pewne komentarze na temat kilku wersetów Nowego Testamentu, używających tego słowa w obydwu znaczeniach - nauk w ogólności i prawdy w szczególności. Bóg mówi, że bracia nie otrzymali od Pawła żadnej nauki wskazującej, że drugi adwent nastąpił za jego dni (2 Tes. 2:2).

Ostrzega przed zwodniczymi naukami (1 Tym. 4:1, drugie użycie tego słowa). Bóg ostrzega nas, byśmy nie wierzyli każdej doktrynie nam przedstawianej, lecz próbowali je, ponieważ powstało wielu fałszywych nauczycieli (1 Jana 4:1). Pokazuje nam sposób rozpoznawania fałszywej nauki: każda nauka niebędąca w harmonii z okupem jest błędem (1 Jana 4:3,6 [drugie użycie]). Jan widział wychodzące trzy fałszywe nauki, które określa jako nauki upadłych aniołów (Obj. 16:13,14); wykazuje, że Babilon jest ostoją każdej błędnej nauki (Obj. 18:2). Następujące komentarze dotyczą niektórych wersetów Nowego Testamentu, używających słowa duch w znaczeniu prawdy. Św. Paweł zapewnia nas, że przez nauki Swych rzeczników Jezus zniszczy antychrysta (2 Tes. 2:8). Prawda nie pozwalała Pawłowi na przemawianie w pewnych miejscach, w których charakter ludzi wskazywał, iż nie przyjmą oni prawdy (Dz 16:6,7). Zgodne z naukami Starego Testamentu (Duchem Świętym) oraz poglądem Apostołów było nienarzucanie obrzezania wierzącym z pogan (Dz. 15:28). Nauki biblijne często nazywane są wypowiedziami Ducha Świętego (Dz. 28:25; Żyd. 3:7; 9:8; 10:15). Św. Paweł mówi, że prawda wyraźnie naucza, iż nadchodzą niebezpieczne czasy, w których zwodnicze nauki znajdą posłuch (1 Tym. 4:1, dwukrotne użycie). Św. Jan mówi, że prawdę od Boga możemy poznać przez naukę pozostającą w harmonii z okupem (1 Jana 4:2). Ducha wprost nazywa prawdą (1 Jana 5:6). Przez wyrażenie siedem duchów Bożych ma na myśli siedem głównych części nauk Biblii: doktryny, przykazania, obietnice, napomnienia, proroctwa, historie i typy (Obj. 1:4; 3:1; 4:5; 5:6). W księdze Objawienia wielokrotnie używa słowa Duch w znaczeniu prawdy (Obj. 2:7,11,17,29; 3:6,13,22; 14:13; 19:10; 22:17). Widzimy więc, że jednym ze znaczeń słowa Duch - hebrajskiego ruach i greckiego pneuma - jest nauka: fałszywa lub prawdziwa. Jeśli fałszywa, oznacza błąd, a jeśli prawdziwa - prawdę.

Główny werset Nowego Testamentu na temat świadectwa Ducha to Rzym. 8:16.

W tym wersecie pierwsze wystąpienie słowa duch oznacza prawdę jako Boskie myśli wyrażone w Biblii. Znaczenie tego wersetu jest więc następujące: nauki Biblii na temat tego, jakie cechy, działania, doświadczenia cechują ludzi jako synów Bożych są w harmonii z usposobieniem wiernych Boskich nowych stworzeń, ogłaszając, dowodząc, poświadczając i pieczętując ich jako synów Bożych. Nauka ta dowodzi, że ci, którzy posiadają Boskie usposobienie (naszego Ducha) w sobie, są Jego synami. Dowodami ich synostwa są właśnie te dowody, o jakich Biblia uczy, że cechują synów Bożych. Dlatego ci, którzy posiadają cechy, działania i doświadczenia, o jakich Biblia uczy jako właściwych dla synów Bożych, mają Boskie świadectwo w Słowie, że są Jego synami. Nie budują oni zatem swej pewności o Boskim synostwie na ruchomych piaskach entuzjastycznych uczuć, snach, wizjach, głosach, wrażeniach i wyobraźni, lecz na niewzruszonych naukach Boskiego Słowa i rzeczywistych faktach na temat tego, czym jest świadectwo Ducha związane z ich synostwem. Potrzebują jedynie poznać, jakie cechy, działania i doświadczenia według nauk Biblii potwierdzają synostwo Boga, a także stwierdzić, czy posiadają oni takie cechy, działania i doświadczenia, a będą wówczas mieli świadectwo Ducha o swym synostwie. Świadectwo to nie zmienia się z powodu choroby ani zdrowia, bólu ani przyjemności, przeciwności ani pomyślności, trudów ani beztroski, popularności ani niepopularności, aprobaty ani dezaprobaty człowieka, prześladowań ani przychylności. Prawda na ten temat pozostaje niewzruszona, świadcząc o ich synostwie wszędzie tam i zawsze wtedy, gdy występują odpowiednie cechy, działania i doświadczenia. Wierni mogą więc pocieszać się tym świadectwem pomimo wszelkich nieprzyjaznych doświadczeń i cieszyć się nim w każdym przyjaznym doświadczeniu. Mają przywilej cieszyć się nim w każdym doświadczeniu, jakim by ono nie było.

Biblia szczególnie uczy o siedmiu rzeczach, które stanowią pełne świadectwo Ducha. Każda z nich świadczy o synostwie tych, którzy ją posiadają. Jednak dla jego pełni niezbędne są wszystkie siedem.

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Rozdział X — DUCH ŚWIĘTY: JEGO ŚWIADECTWO I ODPOWIEDŹ NA RZEKOME ARGUMENTY”. Cała liczy 12 512 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

Copyright © 1938–1956 by Paul S. L. Johnson (Laymen’s Home Missionary Movement). Wydanie polskie: Copyright © 2001 Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki.