Rozdział IV — CHRYSTUS: JEGO OKUP

Epifaniczne Wykłady Pisma Świętego, Paul S. L. Johnson · 1950 · strona 161 · pozycja E15-161

ROZDZIAŁ IV

CHRYSTUS: JEGO OKUP

RÓWNOWAŻNA CENA - NIEPEŁNY OKUP: KALWINIZM - WYOLBRZYMIONY OKUP: UNIWERSALIZM - RÓŻNE MYŚLI NA TEMAT OKUPU

Doktryna okupu jest sercem i duszą Biblii. Jest taką w swej istocie oraz w swych skutkach, jakie tylko Boska mądrość mogła zaplanować, tylko Boska sprawiedliwość wymagać, tylko Boska miłość udzielić oraz tylko Boska moc zrealizować w jej różnych rozległych i złożonych rozgałęzieniach. Słowo okup jest w Nowym Testamencie tłumaczone z greckich słów lytron oraz anti jako oddzielnych albo połączonych w jedno słowo - antilytron (1 Tym. 2:6; Mat. 20:28). Etymologicznie i w praktyce w języku greckim słowa te oznaczają cenę zamiast, tj. równoważną cenę. W odniesieniu do Jezusa oznacza to, że w celu odkupienia Adama i rodzaju w nim potępionego złożył On cenę dokładnie równoważną ich długowi wobec Boskiej sprawiedliwości i w ten sposób wykupił ich z rąk Boskiej sprawiedliwości oraz spod jej wyroku wymagającego śmierci. Niewiara odrzuca okup, antilytron, w biblijnym znaczeniu tego słowa jako równoważną cenę, gdyż ukrzyżowany Chrystus dla Greków wciąż jest głupstwem, a dla Żydów kamieniem obrażenia (1 Kor. 1:23). Dlatego odrzucają okup jako równoważną cenę złożoną przez Jezusa, będącą dokładnym odpowiednikiem tego, co Adam utracił dla samego siebie i ludzkości. Używając biblijnych sformułowań, takich jak "okup", "drogoście kupieni" itp., niewierzący interpretatorzy Biblii nadają im znaczenie nieliteralne, odrzucające rzeczywiste wykupienie i równoważną cenę, a używają ich w znaczeniu, w którym my stosujemy następujące słowa: "Stała czujność jest ceną wolności" oraz: "Wielkimi cierpieniami i ofiarami nasi ojcowie kupili wolność dla czarnej rasy". W żadnym z tych przypadków nie płacono rzeczywistej, literalnej ceny. Były to akty symbolicznego wykupienia. Biblia inaczej przedstawia jednak okup oraz jego zastosowanie w akcie Jezusa wykupującego od Boskiej sprawiedliwości rodzaj ludzki oraz jego utracone prawo do życia i prawa życiowe.

Biblia przedstawia tę sprawę używając bardzo ścisłych terminów i faktów transakcji handlowej, która ma największe z możliwych znaczeń w całym Boskim planie. Doktryna okupu jest bowiem piastą, z której - niczym szprychy koła - promieniują wszystkie nauki Biblii, na niej oparte i wokół niej się obracające. To właśnie z tego powodu ci, którzy zaprzeczają okupowi w jego biblijnym znaczeniu, z konieczności zaprzeczają każdej nauce biblijnej. Na próżno protestują, że są fałszywie oskarżani o zaprzeczanie okupowi. Pomimo ich twierdzeń, naprawdę go odrzucają. Jeśli bowiem równoważna cena jest biblijnym pojęciem słowa antilytron, a oni zaprzeczają takiemu znaczeniu, zaprzeczają zatem okupowi, bez względu na to, jak wiele argumentów mogą podawać na to, iż wierzą w niego w ich własnym rozumieniu tego słowa. Zrozumienie przez nich tego słowa tylko wówczas ma znaczenie okupu, jeśli jest zgodne z Boskim znaczeniem. Jeśli jednak odrzucają Boskie znaczenie tego słowa, zaprzeczają okupowi, bez względu na ich protesty. Najpierw pokrótce wyjaśnimy nasze rozumienie okupu w jego istocie, potem podamy krótkie (jak na tak ogromny temat) dowody z Pisma Świętego, a następnie wykażemy, w jaki sposób okup dowodzi, że Biblia jest Boskim objawieniem. By pokazać, że słowa okup używamy jako rzeczownika, często będziemy dodawać do niego słowo cena - cena okupu. Teksty, które szczególnie podkreślają pojęcie równoważnej ceny w znaczeniu okupu, to 1 Tym. 2:6: „Chrystus Jezus dał samego siebie na okup [antilytron, cena zamiast, tj. równoważna cena] za wszystkich" oraz Mat. 20:28: „Syn człowieczy (...) przyszedł (...) aby dał duszę swą [życie, istotę] na okup [lytron, cena] za [anti, zamiast] wielu". Okup jest najważniejszą doktryną całej Biblii. Cały plan Boga opiera się na niej jako swej podstawie, wypływa z niej jak strumień ze źródła, ponieważ jest ona ośrodkiem i źródłem każdej doktryny. Niezrozumienie jej jest prawdziwym nieszczęściem. Zrozumienie i podporządkowanie się jej jest wielkim błogosławieństwem. Bez zrozumienia miejsca okupu w Boskim planie niemożliwe jest zrozumienie ogólnych ani szczegółowych elementów Boskiego planu, który obejmuje rozległe, złożone, a mimo to harmonijne, logiczne i rozsądne zarysy ogólne i szczegółowe.

Naszym obecnym celem jest dość szczegółowe omówienie tematu okupu. W książce Biblia ograniczyliśmy omówienie okupu jako równoważnej ceny do jego istoty i celu, by udowodnić, że Biblia jest Boskim objawieniem. Tutaj podamy więcej szczegółów na ten temat. Przede wszystkim zwracamy uwagę na to, co poprzedza okup. Biblia wskazuje, że tym, co go poprzedza, jest to, czym był ojciec Adam oraz skutki tego, co zrobił. Ojciec Adam, stworzony na obraz Boga na ludzkim poziomie, posiadał doskonałe ciało i życie oraz wszystkie prawa przynależne doskonałemu człowieczeństwu. Jako prawa do życia Bóg udzielił mu przywileju doskonałej ludzkiej egzystencji tak długo, jak długo będzie pozostawał w harmonii ze sprawiedliwością. Jako praw życiowych udzielił mu także przywileju prokreacji rodzaju z doskonałym życiem, przywileju doskonałych warunków klimatycznych, zdrowia, pożywienia, domu, powietrza itp.; przywileju panowania nad ziemią i wszystkim, co na niej jest, jako jej władca, a także przywileju doskonałej społeczności z Bogiem i człowiekiem. Ich utrzymanie zależne było od pewnego warunku - posłuszeństwa, ponieważ w relacji między Bogiem a Adamem obowiązywało przymierze (Oz. 6:7). Tak długo, jak długo Adam zachowywał swoją część tego przymierza, tak długo Bóg pozwalał mu korzystać z wszystkich praw udzielonych mu jako dar przy stworzeniu. Prawo do ludzkiego życia oraz jego prawa życiowe obejmowały zatem wszystkie te rzeczy, jakie Adam - doskonała istota ludzka - otrzymał przy stworzeniu jako warunkowe dary. Mógł je posiadać tak długo, jak długo pozostawał w harmonii z warunkiem, od którego zależało dalsze korzystanie z nich. Ojciec Adam nie wypełnił tego przymierza. Zlekceważył swego Wszechmogącego Przyjaciela i Dostarczyciela i zamiast Niego wolał swą żonę. Dlatego pogrążył się w grzechu i utracił swoje prawo do życia oraz swoje prawa życiowe dla samego siebie i ludzkości, której nie mógł oczywiście ich przekazać, gdy już ich nie posiadał. Jego życie i wszystkie prawa zostały zatem utracone z powodu grzechu, utracone dla niego samego i ludzkości (1 Moj. 2:7; 3:9; Rzym. 5:12-14).

Jeśli chodzi o jego prawa, zostały one odebrane natychmiast, lecz pozwolono mu korzystać z pewnych ich części, które stopniowo coraz bardziej tracił przez proces umierania, aż w końcu utracił je całkowicie w chwili śmierci. Choć nie posiadał już prawa do życia ani praw życiowych, Bóg udzielił mu przywileju stopniowego umierania zamiast nagłej śmierci. Po wydaniu wyroku ojciec Adam posiadał bowiem tylko tymczasowe, gasnące życie, w niedoskonałych warunkach życiowych. W takim właśnie stanie znalazł się ojciec Adam: utracił wszystko to, czym był i co miał oraz swe prawo do tych rzeczy, prawo do życia oraz prawa życiowe. Gdy to wszystko zostało utracone, rodzaj ludzki drogą dziedziczenia z konieczności uczestniczył wraz z nim w tej stracie i w ten sposób utracił wszystkie prawa, które otrzymałby od Adama, gdyby ten pozostał bez grzechu. Stan, w którym znalazł się ojciec Adam i my sami, jest tym, co poprzedza okup. Gdyby Adam nie utracił tych rzeczy, Chrystus nie mógłby być równoważną ceną za Adama. Grzech ojca Adama sprowadził zatem na niego i jego rodzaj utratę wszystkiego czym był oraz wszystkich jego praw. Jeśli miał być złożony za niego okup, taki stan musiał ten okup poprzedzić.

Następnie rozważymy przyczyny ceny okupu. Po pierwsze, istniała przyczyna wymagająca, którą była Boska sprawiedliwość. Sprawiedliwość Boga wymagała ceny okupu, jeśli Bóg ponownie miał zająć się ludzkością z punktu widzenia zbawienia. Skoro Boska sprawiedliwość słusznie skazała człowieka na śmierć, zanim Bóg mógł mieć do czynienia z człowiekiem wolnym od Jego sprawiedliwego wyroku, za człowieka musiało być złożone to, czego wymagała sprawiedliwość. Ponieważ sprawiedliwość Boga jest sprawiedliwa, niesprawiedliwym byłoby zdjęcie wyroku bez zaspokojenia wymogów sprawiedliwości - doskonałego człowieka, posiadającego prawo do życia z jego prawami życiowymi, za doskonałego człowieka Adama, który zaprzepaścił samego siebie, swe prawo do życia z jego prawami życiowymi (2 Moj. 21:23-25; 5 Moj. 19:21).

Dlatego sprawiedliwość Boga wymagała okupu, zanim człowiek mógł być uwolniony od tych strat. Czytamy o tym na przykład w Rzym. 3:25,26: "Którego Bóg wystawił ubłaganiem [ubłagalnią - sprawiedliwością, którą Jezus stał się za nas, stając się naszą sprawiedliwością (Rzym. 10:4; 1 Kor. 1:30). To, że ubłagalnia reprezentuje sprawiedliwość, oczywiste jest na podstawie faktu, że właśnie na nią kropiona była krew - sprawiedliwość, zaspokojona zasługą Chrystusa] przez wiarę w krew jego, ku okazaniu sprawiedliwości swojej przez odpuszczenie przedtem popełnionych grzechów, przez wyrozumiałość Bożą; ku okazaniu sprawiedliwości swojej w teraźniejszym czasie na to, aby on był sprawiedliwym i usprawiedliwiającym tego, który jest z wiary Jezusowej". Fragment ten uczy, że to właśnie sprawiedliwość Boga wymagała ofiary Jezusa, okupu, tak by Bóg mógł odpuścić grzech, a czyniąc to, pozostać sprawiedliwym.

Po drugie, istniała przyczyna planująca okup, którą była Boska mądrość. Jako dowód możemy przytoczyć 1 Kor. 1:23,24: „Ale my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego [okup], Żydom zgorszenie, a Grekom głupstwo; lecz powołanym, i Żydom i Grekom, Chrystusa, który jest mocą Bożą i mądrością Bożą". Tak więc Chrystus ukrzyżowany, tj. okup, w Swojej ofierze, przez którą złożył cenę okupu, jest ześrodkowaniem Boskiej mądrości i mocy w odniesieniu do zbawienia człowieka. Tylko Boska mądrość mogła bowiem zaplanować okup odpowiedni do realizacji Boskiego planu.

Po trzecie, istniała przyczyna pobudzająca cenę okupu - Boska miłość. Nie powinniśmy sądzić, że wybawienie ludzkości nic Boga nie kosztuje. To On Sam dostarczył tę cenę, oddając Swego Syna. Tym, co pobudzało Ojca do tego, była Jego wspaniała miłość - tak wielka, że zgodziła się na opuszczenie nieba przez jego najdroższy skarb oraz na posłanie Syna Swego serca na świat, aby stał się naszym okupem. I tak czytamy w Rzym. 5:8: "Lecz zaleca Bóg miłość swoją ku nam, że gdyśmy jeszcze byli grzesznymi, Chrystus za nas umarł".

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Rozdział IV — CHRYSTUS: JEGO OKUP”. Cała liczy 31 265 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.