PRZEDMOWA

Epifaniczne Wykłady Pisma Świętego, Paul S. L. Johnson · 1938 · strona 3 · pozycja E1-3

PRZEDMOWA

Z wielką wdzięcznością dla Boga i oceną dla tych, którzy nad tym pracowali, z radością przekazujemy Jego ludowi niniejsze polskie tłumaczenie tej wspaniałej książki. Prosimy pamiętać, że myśli wyrażone w oryginale angielskim miały zastosowanie wtedy, gdy były pisane. W późniejszych pismach zostały one zmodyfikowane. Przykładem są rozprawy na temat łask, publikowane później w magazynie THE PRESENT TRUTH (Teraźniejsza Prawda).

Wasz brat w radosnej służbie Mistrza,

Bernard W. Hedman

Chester Springs, PA, U.S.A.,

wrzesień 2001

_____________

PRZEDMOWA AUTORA

W czasie paruzji Pan dał nam serię sześciu tomów pod ogólnym tytułem Wykładów Pisma Świętego. Ich autor miał nadzieję zakończyć tę serię siódmym tomem, lecz przed napisaniem go przeszedł poza wtórą zasłonę. Po jego śmierci dwóch innych napisało tom, którym chcieli zastąpić ten pierwotnie planowany. Został on wydany jako VII tom tej serii. Najoględniej mówiąc jednak, cechował go zupełnie inny duch od ducha sześciu poprzednio wspomnianych tomów i nieuczciwie został wydany jako pośmiertne dzieło tego autora. Teraz, w okresie epifanii planowana jest inna seria książek w ilości co najmniej 10 tomów, a ponieważ książki te są poświęcone studiowaniu Pisma Świętego, by odróżnić je od pierwszej serii, proponujemy wydawanie ich pod ogólnym tytułem Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego. Niniejszy tom jest pierwszym z tej drugiej serii. Autor nie uważa, by seria ta była godna miana odpowiednika, a tym bardziej rywala sześciu tomów pierwszej serii. Nie przypisuje im takiej rangi ani Biblia ani nigdy nie uczyni tego przyszłość. Ogólnie mówiąc bowiem, okaże się, że ich tematy i zawartość ustępują tematom i zawartości pierwszej serii, ponieważ poselstwo paruzji, skupiające się zwłaszcza na klasie Chrystusa, zajmuje wyższy poziom niż poselstwo epifanii, które dotyczy szczególnie Wielkiej Kompanii i Młodocianych Godnych. Tak więc wybór nazwy serii dla tych tomów, w dużym stopniu podobnej do poprzedniej, nie ma oznaczać ani równości ani współzawodnictwa między nimi. Ogólnie mówiąc, okaże się, że są one związane ze sobą w tym znaczeniu, że pierwsza seria dostarcza fundamentu pod drugą; autor tej drugiej ma bowiem niemożliwy do spłacenia dług wobec autora pierwszej serii jako swego nauczyciela, którego poglądy są podstawą obecnej serii. Tak więc wzajemna relacja tych dwóch serii usprawiedliwia podobny tytuł, który w tym drugim przypadku wyraźnie oznacza jej drugorzędność wobec pierwszej.

Pierwszy tom drugiej serii to traktat na temat Boga. Poeta Alexander Pope ogłosił, że największym przedmiotem badań ludzkości jest człowiek. Autor pozwala sobie nie zgodzić się z tą myślą. Uważa on bowiem, że największym przedmiotem badań ludzi, aniołów i świętych, a nawet Samego Syna Bożego jest Bóg. Tak więc temat niniejszego tomu jest wielki. Dla takiego studium z pewnością stosowne są słowa anioła do Mojżesza: "Zzuj buty twe z nóg twoich; albowiem miejsce, na którym stoisz, jest święte" (2 Moj.3:5). Przez cały czas pisania tej książki autor odczuwał swą niższość od tematu. Wątpliwym jest nawet, czy ktokolwiek z wyjątkiem Samego Boga mógłby w pełni oddać sprawiedliwość temu tematowi. Tak więc autor zdaje sobie sprawę z tego, że nie sprostał temu zadaniu, i sprostać nie może. Podjęcie się tego dzieła może usprawiedliwić jedynie miłość do Boga i Jego ludu, która sprawiła, że autor ośmielił się uczcić chwalebnego Boga Biblii przed Jego ludem, proponując tę książkę, by lepiej poznał i cenił, lepiej miłował i czcił Go takim, jakim On jest w Swej egzystencji oraz przymiotach istoty i charakteru w przeciwieństwie do fałszywych poglądów o Nim wyznawanych przez wielu. Z taką nadzieją autor posyła tę książkę, a wraz z nią modlitwę, by przez nią Bóg mógł w ten sposób uczcić Samego Siebie i błogosławić Swój lud.

Wasz brat i sługa,

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „PRZEDMOWA”. Cała liczy 583 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.