Teraźniejsza Prawda nr 541 (2017)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 2017 · strona 17 · pozycja 2017-17

Spis treści

Lato 2017 Nr 541

[2017]

Redaktor Leon Snyder

BOSKA SPRAWIEDLIWOŚĆ

„Czynić sprawiedliwość i sąd, bardziej się Panu podoba, niżeli ofiara" (Przyp. 21:3). „[...]Zmacniajcież się, a tak czyńcie, a Pan będzie z dobrym" (2 Kron. 19:11).

PRAWOŚĆ i świętość muszą w sobie zawie­rać sprawiedliwość1 i cichość! We wszystkich sprawach zasada „najpierw sprawiedliwość, potem miłość" powinna rządzić naszymi relacjami z in­nymi - jest to obowiązek ludu Bożego. Ktokolwiek nie jest do tego stopnia oddany sprawiedliwości, że wolałby ponieść stratę, niż wyrządzić niespra­wiedliwość, nie będzie miał udziału w Królestwie. Wielu chrześcijan widzi w Słowie Bożym doktrynę miłości i cichości, ale zapomina, że jest lekcja, któ­ra poprzedza miłość. Jest to lekcja sprawiedliwościprawości. „Ocućcież się ku sprawiedliwości [KJVrighteousness], a nie grzeszcie; albowiem niektó­rzy nie mają znajomości Bożej; ku zawstydzeniu waszemu mówię" (1 Kor. 15:34). Werset ten mówi zatem o przebudzeniu do sprawiedliwości (justice). Tego żąda Bóg, zatem naszym przywilejem i obo wiązkiem jest pokazać naszemu Niebiańskiemu Ojcu, że bardzo staramy się „budzić do sprawiedli­wości" w każdym czynie, słowie i myśli.Jehowa oczekuje, że każdy członek Jego ro­dziny będzie miał doskonałą wolę, zatem jest to kwestią indywidualną, jaka jest wola Boża wobec nas. Staramy się więc pilnie doświadczać >,[...] któ­ra jest wola Boża dobra, przyjemna i doskonała" (Rzym. 12:1, 2). Musimy zadać sobie pytanie, jaka jest Boska wola wobec nas i jak możemy znaleźć właściwą odpowiedź. Jeżeli będziemy wierni i bę­dziemy starali się poznać Jego wolę, posuwając się coraz bardziej naprzód i stosując zdobytą wiedzę w praktyce, Bóg odpowie otwieraniem przed nami wielu możliwości, jeśli będziemy postępować we­dług instrukcji: „Staraj się, abyś się doświadczonym stawił Bogu robotnikiem, który by się nie zawsty­dził i który by dobrze rozbierał słowo prawdy" (2 Tym. 2:15). Choć potrzebujemy świeckiej praw­dy, by móc wykonywać swoje zwykłe, codzienne czynności, w naszych sercach szukamy prawdy Bo­żej - czy nie jest to właśnie to, o co Bóg nas prosi? „Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich" (Przyp. 23:26).Sprawiedliwość Boża wiąże się z cichością wo­bec Jego własnego prawa prawdy i miłości, z któ­rego możemy nauczyć się wielu lekcji. Pierwszą z nich jest praktykowanie tej cichości w stosunku do wszystkich i wszystkiego, wobec których jesteś­my ją winni. Zawsze, wszędzie i w każdych okolicz­nościach i doświadczeniach jesteśmy ją winni Bogu i Chrystusowi. Sam Jehowa dał przykład okazywa­nia jej zawsze, wszędzie i w każdych okolicznoś­ciach i doświadczeniach - ten wzór powinien nas pobudzać do okazywania jej wobec Nich. Boska cichość wobec Jego własnego prawa powinna nas zachęcać do praktykowania cichości wobec Jego prawa prawdy, sprawiedliwości i miłości. Jego przy­kład dotyczy tu zasad, a nie spraw zewnętrznych. My sami jesteśmy winni cichość wielu istotom, któ­rym Bóg nie jest jej winien. Cichość jest bowiem

--------

1 W angielskim oryginale niniejszego artykułu używane są dwa słowa, które oznaczają „sprawiedliwość": righteousness (także „prawość") oraz justice. Choć w angielskich Bibliach obydwa bywają stosowane w różnych kontekstach, tłumaczone są z tego samego greckiego słowa dikaiosune, co sugeruje, że powinny być traktowane jako synonimy. W niniejszym artykule słowo justice jest zawsze oddawane jako „sprawiedliwość", a righteousness jako „sprawiedliwość" lub „prawość" (przyp. tłum.). cechą, która szczególnie przejawia się wobec przeło­żonych, a Bóg, sam nie ma­jąc przełożonych, nie może być wobec nich cichy. Zgod­nie z tą zasadą powinniśmy wykazywać cichość naszym rodzicom, rządzącym, na­uczycielom, pracodawcom i starszym, zawsze przy tym pamiętając o wyższym obo­wiązku wobec Boga i Chrys­tusa. Jako słudzy prawdy poddajemy się zasadom służby wobec wielu, którzy w Bożych oczach zajmują niższa pozycje od nas. Dzięki sprawiedliwości będziemy „[...] w cichości na­ucza [ć] tych, którzy się sprzeciwiają". Nawet gdy jesteśmy źle traktowani, znieważani, prześladowani i oczerniani, mamy być w sercu i umyśle łagodni i ulegli zasadom stojącym za tymi doświadczenia­mi, tak aby przejawiać „cichość Chrystusową".

Kolejną dobrą lekcją, jaką możemy wynieść z Bożej cichości, jest ufanie Mu, jako niezawodne­mu w słowach, planach i czynach oraz będącemu zawsze w zgodzie ze Swym prawem prawdy, spra­wiedliwości i miłości i podporządkowującemu się temu prawu. Ponieważ Bóg nigdy nie traci w Swym sercu i umyśle łagodnej uległości wobec tych rzeczy, możemy polegać na Jego przykładzie w postę­powaniu z nami. Jeśli należymy do Niego w uspra­wiedliwieniu i poświęceniu, możemy być pewni, że we wszelkich kontaktach z nami On działa zgodnie ze Swoim prawem i zawsze będzie tak czynił. Na­wet kiedy przejściowo nie potrafimy podążać za Nim, „cokolwiek by się działo, wiara mocno może ufać Jemu", ponieważ wiara wie, że prawda, spra­wiedliwość i miłość są źródłem, wyrazem i prze­wodem wszystkich Jego obietnic, celów i działań wobec nas. Wiemy, że On kieruje i będzie kierował wszystkimi rzeczami dla naszego dobra w harmonii z prawdą, sprawiedliwością i miłością. Gdyby tak opisana cichość nie była cechą Boga, nie moglibyś­my ufać Mu bez względu na wszystko, na dobre i na złe, w chorobie i zdrowiu, w smutku i radości, w bólu i przyjemności oraz w życiu i umieraniu.

Przy jakiejkolwiek zmianie okoliczności i doś­wiadczeń mielibyśmy wątpliwości, czy Bóg nie porzuci nas, nie zmieni Swej postawy wobec nas, nie odrzuci nas i nie będzie chciał mieć z nami więcej do czynienia. Nie moglibyśmy być pewni, że dotrzyma Swych obietnic i przysięgi i że nadal będzie realizował Swój plan poprzez dzieła opatrz­ności, pouczenia, usprawiedliwienia, uświęcenia i wyzwolenia nas. Cichość Boga zabezpiecza przed wszelkim takim złem, a także jest tarczą i puklerzem dla nas w naszym boju z niebezpieczeństwami to­warzyszącymi Jego sprawie. Tak więc cichość Boga gwa­rantuje nam spełnienie Jego wszystkich dobrych zamie­rzeń wobec nas. Daje nam ona silną pociechę i dzięki niej odpoczywamy w wie­rze. Pobudza nas ona do naśladowania jej i daje nam nadzieję na obecne zwycię­stwo i przyszłe dziedzictwo. Możemy się nią chlubić i możemy za nią wielbić Boga, ponieważ wszystkie Jego zalety skłaniają do wychwalania Go. Cichość natomiast, zaraz po Jego wyższych pierwszorzędnych łaskach, czyni to być może bardziej niż wszystkie pozostałe łaski Jego charakteru.

Cichość Boga wobec prawa Jego własnej istoty można dostrzec w doświadczeniach Wieku Ewan­gelii z Jego przeciwnikami oraz ze słabościami Jego ludu. Opozycja Szatana w czasie Wieku Ewangelii jest o wiele bardziej subtelna niż kiedyś, a prześ­ladowania ludu Bożego w czasie rozszerzonego Wieku Ewangelii cięższe niż w okresach wcześniej­szych. Z upływem czasu błąd rozpanoszył się zde­cydowanie bardziej niż poprzednio. Rozmnożył się także grzech, który coraz bardziej obfituje. Bardziej niż w przeszłości mnożą się bluźnierstwa przeciw­ko Bogu i Chrystusowi. Boski plan jest ośmiesza­ny, fałszowany i wypaczany jak nigdy dotąd. Jednak żadna z tych rzeczy nie sprawiła, by Bóg zrezygno­wał z zasady cichości wobec prawa Swej własnej istoty. Przez cały ten czas pozostaje łagodnie uleg­ły w sercu i umyśle prawu prawdy, sprawiedliwoś­ci i miłości, które są wpisane w Jego charakter. Podobnie słabości, nieużyteczność, powolność w słuchaniu i praktykowaniu ze strony Jego ludu, jak również niewielka przydatność tego ludu nie odwiodły Boga od używania cichości, która z ła­godnością poddaje się w sercu i umyśle Jego prawu prawdy, sprawiedliwości i miłości. Bóg zachowuje Swą cichość zawsze, wszędzie, we wszystkich wa­runkach i doświadczeniach - i zawsze będzie to czynił.

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 541, Lato 2017 — Boska sprawiedliwość”. Cała liczy 8876 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.