Teraźniejsza Prawda nr 505 (2008)

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 2008 · strona 17 · pozycja 2008-17

Spis treści

LATO 2008 Nr 505

Redaktor: Ralph M. Herzig

WIELKA MIŁOŚĆ BOGA DO WYRZUTKÓW

"Tak mówi panujący Pan, który zgromadza rozpędzonych ['wyrzutków" w przekładzie KJV - przyp. tł.] z Izraela: Jeszcze zgromadzę do niego, i do zgromadzonych jego" - Izajasza 56:8.

NASZ Niebiański Ojciec Jehowa w szczególny sposób miłuje tych, którzy są mniej lub więcej wzgardzeni, odrzuceni albo wykluczeni z towarzystwa przez ludzi, stając się w ten sposób wyrzutkami społeczeństwa, miłuje tych z nich, których serca są dobre i którzy Go szukają. Jezus, Jego Syn, nasz Zbawiciel, był wzgardzony i odrzucony przez ludzi (Iz. 53:3; Ps. 22:7), wielu uważało Go za wyrzutka, za osobę znajdującą się pod wpływem diabła, która dokonuje cudów dzięki mocy księcia demonów (Jana 7:20; 8:48; Mat. 12:24). Jednak nasz Pan nie był opuszczony (Jana 16:32), lecz wielce umiłowany przez Ojca. Także na Apostołów wielu spoglądało jak na wyrzutków: "Myśmy głupi dla Chrystusa", "staliśmy się jako śmieci tego świata i jako omieciny u wszystkich" (Dz. 4:1-3; 12:1-3; 16:22-24; 1 Kor. 4:10-13; 2 Kor. 11:24, 25). A zatem uczniowie Chrystusa, gdy w mniejszym lub większym stopniu są wyrzutkami, nie mają tego traktować jako rzecz dziwną (1 Piotra 4:12). "Nie dziwujcie się, bracia moi! jeśli was świat nienawidzi". "Jeśli was świat nienawidzi, wiedzcie, że mię pierwej, niżeli was, miał w nienawiści. Byście byli z świata, świat, co jest jego, miłowałby; lecz iż nie jesteście z świata, alem ja was wybrał z świata, przeto was świat nienawidzi". "Wyłączać was będą z bóżnic; owszem przyjdzie godzina, że wszelki, który was zabije, będzie mniemał, że Bogu posługę czyni" (1 Jana 3:13; Jan 15:18-21, 23; 16:2).

Możemy zostać całkowicie lub częściowo odrzuceni przez innych, w tym przez członków rodziny (Mat. 10:36-39; 24:10; Mar. 13:12) oraz przez fałszywy kościół. Lecz jeśli przybliżymy się do Boga z pokutującymi i poświęconymi sercami, On przybliży się do nas (Jak. 4:8). Bóg i nasz Pan Jezus będą nas szczególnie miłować (Jana 14:21, 23; 16:27) i obdarzą nas drogocenną społecznością z Sobą dzięki naszej modlitwie i łączności duchowej utrzymywanej z Nimi (2 Kor. 6:16, 17; 1 Jana 1:3, 7).

Jezus powiedział: "Wszystko, co mi daje Ojciec, do mnie przyjdzie, a tego, co do mnie przyjdzie, nie wyrzucę precz" (Jana 6:37). Psalmista powiedział (Ps 27:10): "Choć ojciec mój i matka moja opuścili mnie, wszakże PAN przyjął mnie". Bóg i Jezus nigdy o nas nie zapomną i nas nie opuszczą (Iz. 49:15; 41:10, 17; Żyd. 6:10; 13:5). "...Ani ich żaden nie wydrze z ręki mojej" (Jana 10:28, 29; Rzym. 8:38, 39)! Tylko nasza niewierność i puszczenie Ich rąk może odłączyć nas od Ich miłości. Zaiste, wszystkie te obietnice są bardzo błogosławionymi i pocieszającymi zapewnieniami ze strony naszego drogiego Niebiańskiego Ojca i naszego drogiego Pana Jezusa!

Przesłanie z 56 rozdziału Izajasza jest jeszcze jednym bardzo cennym i pocieszającym zapewnieniem dla "wyrzutków" ['rozpędzonych" w przekładzie Biblii Gdańskiej - przyp. tł.] (w. 8). Poselstwo to było błogosławieństwem w jego pierwszym zastosowaniu w odniesieniu do "wyrzutków" cielesnego Izraela w czasach Izajasza i później. I jak to zobaczymy, najwyraźniej odnosi się ono do wszystkich poświęconych oświeconych Duchem w okresie Paruzji i Epifanii, szczególnie w naszych czasach, gdy okres Epifanii zachodzi na okres Bazylei w jego pierwszym zachodzącym początku od jesieni 1954 roku, a przed rozpoczęciem się Pośredniczącego Panowania.

W Iz. 56:1-8 Jehowa podaje obietnice wielkich błogosławieństw dla tych, którzy będą posłuszni Jego przykazaniom i będą trzymać się Jego przymierza, a ci składać się będą nie tylko z rodowitych Izraelitów - tych urodzonych w ziemi (4 Moj. 9:14) - lecz także z cudzoziemców i trzebieńców. Werset 9 wskazuje na zniszczenie przychodzące na nominalny cielesny Izrael, a wersety 10-12 opisują tych stróżów, którzy są symbolicznie ślepi, nie czuwają, kochają się w drzemaniu, są żarłoczni, nie wykazują cech pasterzy, lecz lubują się w winie i innych mocnych trunkach.

RODOWICI IZRAELICI

Rozważmy obecnie zastosowanie odnoszące się do Paruzji i Epifanii, a szczególnie do naszych czasów, gdy okres Epifanii zachodzi na okres Bazylei w jego pierwszym zachodzącym początku od października 1954 roku. Jehowa wówczas poinformował swój spłodzony z Ducha lud, by słuchał Jego nauk (sądu, w. 1; porównaj z Łuk. 8:15; Ps. 19:10-12; E 17 str. 181-184) i czynił sprawiedliwość (Miche. 6:8; Mat. 22:37-39). Jego lud powinien spełniać te rzeczy nie tylko dlatego, że pragnie, by inni postępowali sprawiedliwie wobec niego i nie tylko dlatego, że miłuje dobre zasady, lecz także dlatego, że przybliżyło się jego wybawienie (Łuk. 21:28; 2 Piotra 3:11-14), a wkrótce wspaniała Boska sprawiedliwość, a także Jego mądrość, miłość i moc zostaną w szczególny sposób objawione w Pośredniczącym Panowaniu (Iz. 32:1; 40:5).

Dalszy ciąg po zalogowaniu

To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 505, LATO 2008 — Wielka miłość Boga do Wyrzutków”. Cała liczy 9556 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.

Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.