--- tytul: "Teraźniejsza Prawda nr 500, WIOSNA 2007 — Chleb Żywota | Literatura Biblijna" opis: "Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii, 2007, nr 500. W numerze: Chleb Żywota · Nasze Roczne Sprawozdanie za 2006 rok · Sprawozdanie z…" adres: https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda/2007-1 jezyk: pl --- > [Strona główna](https://literaturabiblijna.pl/) › [Biblioteka](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka) › [Teraźniejsza Prawda](https://literaturabiblijna.pl/biblioteka/terazniejsza-prawda) # Teraźniejsza Prawda nr 500 (2007) Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 2007 · strona 1 · pozycja 2007-1 ## Spis treści - Chleb Żywota - Nasze Roczne Sprawozdanie za 2006 rok - Sprawozdanie z Wielkiej Brytanii za 2006 rok - Roczne Sprawozdanie z Niemiec za 2006 rok - Pamiętamy - Czujność - Listy do Redaktora WIOSNA 2007 Nr 500 ## Redaktor: Ralph M. Herzig ## CHLEB ŻYWOTA "Jamci jest chleb on żywy, którym z nieba zstąpił: jeśliby kto jadł z tego chleba, żyć będzie na wieki; a chleb, który ja dam, jest ciało moje, które ja dam za żywot świata. Jeśli nie będziecie jedli ciała Syna człowieczego, i pili krwi jego, nie macie żywota w sobie." (Jana 6:51, 53) WIELU obecnie, tak jak wtedy, gdy te słowa zostały wypowiedziane (Jana 6:41,42,52,60,61,66) albo nie rozumie, albo błędnie rozumie ich prawdziwe znaczenie. Dlatego właściwym jest, byśmy w okresie Pamiątkowym przypomnieli ich prawdziwe znaczenie. Kiedy Pan ustanawiał Wieczerzę Paschalną na pamiątkę samego siebie jako Baranka Paschalnego, wziął niekwaszony chleb i podziękowawszy złamał go i powiedział: "Bierzcie, jedzcie; to jest \[przedstawia\] ciało moje, które za was bywa łamane; to czyńcie na pamiątkę moją." (1 Kor. 11:23, 24). Przechodząc od symbolicznego chleba spożywanego podczas wieczerzy Pamiątkowej do człowieczeństwa Jezusa (prawdziwego chleba) uświadamiamy sobie, iż rzeczywiście był on prawdziwym chlebem z nieba. To ojciec poświęcił Jezusa (odłączył go od innych istot duchowych w niebie), by stał się tym chlebem i posłał go na świat (Jana 10:36). Dlatego Jezus oświadczył: "Bom zstąpił z nieba, nie iżbym czynił wolę moją, ale wolę tego, który mnie posłał" (Jana 6:38). Zstąpił z nieba w tym znaczeniu, że jako istota duchowa nie powstał z rodzaju ludzkiego, lecz został stworzony, obdarzony życiem duchowym w niebie, i mając to na względzie, że jako istota ludzka Jezus nie został spłodzony przez ziemskiego ojca, lecz że jego życie było istnieniem przeniesionym. Został przeniesiony na ludzki poziom mocą Boskiego Ducha Świętego, ponieważ czytamy: "Słowo \[Logos, przedludzki Jezus\] stało się ciałem \[ludzką istotą\]" (Jana 1:14). Jezus jako istota duchowa nie dążył do tego, by stać się równy Bogu (do czego dążył Szatan - "Będę równy Najwyższemu" Iz. 14:13, 14), lecz wyniszczył samego siebie (swoją przedludzką naturę, urząd i chwałę), przyjmując kształt sługi i stając się podobnym ludziom (stając się istotą niższej natury, i to natury ludzkiej). Z 2 Kor. 8:9 widzimy, że Jezus, który wcześniej był bogaty (posiadając duchową naturę i stanowisko głównego sługi Jehowy) dla naszej korzyści stał się biednym. Przyjął ludzką naturę po to, by odkupić świat. Uczyniwszy to, został wzgardzony i odrzucany przez ludzi, pognębiony jako rzekomy bluźnierca, wyklęty, i ostatecznie ukrzyżowany jako przestępca. Uczynił to, abyśmy jego ubóstwem mogli zostać ubogaceni (w obecne błogosławieństwa usprawiedliwienia z wiary i naszego powołania do prawdy, sprawiedliwości, miłości i mocy chrześcijańskich wysiłków oraz w przyszłe błogosławieństwa w Królestwie). Można by zapytać dlaczego konieczne było, by chleb, który zstąpił z nieba został złamany - zabity - za nas. Było tak dlatego, że sami nie mieliśmy możliwości uzyskania życia. Śmierć działała i wciąż działa w całej ludzkości i pochłania ją w tempie 152 029 osób dziennie. Błędem jest sądzenie, iż tylko Adam znajdował się pod wyrokiem śmierci. Apostoł w Ef. 2:3 mówił o całej rasie ludzkiej, gdy powiedział: "byliśmy z przyrodzenia dziećmi gniewu \[pod wyrokiem śmierci Rzym. 1:18, 32\], jako insi". Bardzo jasno pokazuje (Rzym. 5:12-19), że cała rasa nie tylko dzieli z Adamem śmierć, lecz także wyrok śmierci. Staje się to jasne z całego tego fragmentu, szczególnie gdy zwrócimy uwagę na rozwój myśli między wersetami 16. i 18. Werset 16 pokazuje, że wyrok Adamowy stanowił potępienie nie tylko jego osobiście, lecz, jak to rozwija werset 18, był to wyrok na całą rasę ludzką poprzez Adama: rezultatem występku jednego człowieka było potępienie wszystkich ludzi. Stąd cała rasa odziedziczyła po Adamie nie tylko śmierć, lecz także wyrok śmierci. Wynika to jasno również z 1 Kor. 15:22: "Jako w Adamie wszyscy umierają". Oznacza to, że wszyscy w Adamie rzeczywiście podlegają wyrokowi śmierci. Cały Plan Boży, a szczególnie jego centralny zarys, okup, opiera się na koncepcji, że cała rasa znajduje się pod wyrokiem śmierci w Adamie. Dlatego umiera nie tylko z powodu odziedziczenia po nim niedoskonałego życia i tego, że musi spędzać swoje życie w niedoskonałym otoczeniu sprzyjającym śmierci, lecz także ponieważ ciąży na niej wyrok Boskiej sprawiedliwości skazujący ją na śmierć (Jana 3:36), który odziedziczyła po Adamie. Chociaż wyrok ten nie spadł bezpośrednio na wszystkich, ale pośrednio poprzez Adama, w rzeczywistości wszyscy zostali objęci tym wyrokiem. Zaprzeczanie temu jest z logicznego punktu widzenia zaprzeczaniem okupowi. Wszyscy z rasy Adamowej objęci są wyrokiem śmierci wydanym na niego z powodu jego zdolności rozmnażania się, którą posiadał, gdy zgrzeszył, i w ten sposób wszyscy potomkowie Adama znaleźli się pod potępieniem na śmierć. Dlatego łatwiej jest nam zrozumieć słowa Apostoła w Rzym. 5:12: "Przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak też na wszystkich ludzi śmierć przyszła, ponieważ wszyscy zgrzeszyli." Choć jeszcze się nie narodziliśmy, znajdowaliśmy się potencjalnie w Adamie i dlatego stanowiliśmy jego część, gdy zgrzeszył. Ponieważ cała rasa Adamowa znajdowała się pod tym samym potępieniem na śmierć, nikt nie mógł zdobyć życia dla siebie, ani nie było nikogo, kto mógłby w jakikolwiek sposób odkupić swojego bliźniego, ani dostarczyć Bogu okupu za niego (Ps. 49:8) - wszyscy zostali potępieni i umierali. Dlatego niemoc człowieka stała się Boską sposobnością: zapewnił Kogoś, kto posiadając ludzką naturę tego samego rodzaju, choć nie z potępionej linii Adamowej (lecz z nieba), mógł dostarczyć okupu (równoważną cenę) i stać się możliwym do przyjęcia Odkupicielem Adama i rasy w jego biodrach. Z powodu grzechu Adama on i jego rasa została odcięta od drzew życia i nie mogła podtrzymywać swojego życia (1 Moj. 3:22-24). Jezus jako cena okupu został przedstawiony Boskiej sprawiedliwości, Chleb żywota, dar z nieba, którego przyjęcie ostatecznie przywróci utracone życie i błogosławieństwa. ## CHLEB ŻYWOTA ## Dalszy ciąg po zalogowaniu To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 500, WIOSNA 2007 — Chleb Żywota”. Cała liczy 9595 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne. - [Załóż bezpłatne konto](https://literaturabiblijna.pl/register) - [Zaloguj się](https://literaturabiblijna.pl/login) *Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.*