Teraźniejsza Prawda nr 472 (2000)
Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii · 2000 · strona 65 · pozycja 2000-65
Spis treści
- Członkowie Gwiezdni
- Każda „gwiazda” – wielość członków
- Siedem Zborów
- Siedem Zborów – tabela
- Wyszczególnienie 49 Członków Gwiezdnych
- Sprawozdanie br. Johna Evansa Z podróży do Kanady I zachodniej części USA
WRZESIEŃ – PAŹDZIERNIK 2000 Nr 472
Redaktor: Bernard Hedman
CZŁONKOWIE GWIEZDNI
Wstęp Redaktora
Redaktor i jego żona, siostra Betty Ann Hedman - którzy zaczęli pracować w Domu Biblijnym przy Snyder Avenue w Filadelfii przy końcu 1948 roku - mieli przywilej pomagać bratu Paulowi S.L. Johnsonowi 50 lat temu, w 1949 roku, w przeglądzie członków gwiezdnych. Brat Johnson wcześniej powiedział pewnej liczbie braci, którzy dali jemu swoje spisy członków gwiezdnych, że kompletny spis członków gwiezdnych zostanie przedstawiony, gdy on napisze książkę na temat Objawienia. Brat Johnson dużo napisał na temat Objawienia, lecz nie podał wyjaśnienia wiersza po wierszu. Nie wydał również obiecanej książki na temat 4Mojżeszowej, przewidywanego preludium do książki na temat Objawienia, gdyż ona była typem niektórych wydarzeń i nauk członków gwiezdnych. Były także inne przyczyny: brat Johnson stwierdził w przedmowie do tomu epifanicznego 8, iż myśli, że jest rzeczą właściwą, by Kościół znał odnoszące się do niego wydarzenia z historii Kościoła. Były one niezbędne jako podstawa do badania księgi Objawienia. Dlatego też omawiał 4 Mojżeszową spodziewając się omówić 5 Mojżeszową (choć mniej szczegółowo), bowiem te dwie księgi są typem na wiele z tego, co symbolizuje Objawienie. Związek tych dwóch ksiąg Mojżeszowych jest symbolizowany przez fakt, iż słup w Świątnicy Najświętszej, który jest typem księgi Objawienia, znajduje się po tej samej stronie Świątnicy Najświętszej, co dwie deski narożne będące typem tych dwóch ksiąg Mojżeszowych. Słup symbolizujący Objawienie ściśle przylega do środkowej jednej trzeciej deski, symbolizującej 4Mojżeszową. Pokazuje to, że 4Mojżeszowa jest jeszcze bardziej powiązana z Objawieniem, niż 5Mojżeszowa (tom E 8, s. iii, iv).
Brat Johnson planował wydanie kolejnej książki na temat 4 Mojżeszowej, która miała być 17 tomem epifanicznym. Ogłaszał to w tomach epifanicznych 11, 13, 14 i 15. Zamierzał także napisanie książki, 16 tomu epifanicznego, na temat Ksiąg Mojżeszowych 1,3 i 5. Dwie kolejne książki były w przygotowaniu o Objawieniu - tomy 20 i 21. Chociaż opublikował wiele traktatów na temat tych ksiąg (podobnie jak redaktorzy, bracia Raymond G. Jolly i August Gohlke), te cztery wzmiankowane tomy nigdy nie zostały wydane.
Dla wygody naszych czytelników, przedrukowujemy strony 5 i 6 z Present Truth z 1957 roku, tak, jak były one przedstawione przez brata Raymonda G. Jolly.
PRACA W DOMU BIBLIJNYM
Dodatkowe trudne obowiązki spowodowane naszą wzmożoną działalnością i związanym z nią obalaniem, zarówno na łamach naszych publikacji i korespondencyjnie, błędów przedstawianych przez przesiewaczy i to, że niektórzy nasi pomocnicy musieli opuścić służbę w Domu Biblijnym z powodu złego stanu zdrowia i obowiązków rodzinnych, spowodowało konieczność odłożenia publikacji Wierszy Brzasku na czas późniejszy, choć cieszymy się, iż byliśmy w stanie ukończyć przygotowywanie i wydanie książki Tysiąclecie (17 tomu Epifanicznego), łącznie z broszurkami: Klęski, Dzień Sabatu i jęczenie Wiarą ". Ich wydanie zostało w znacznej mierze sfinansowane z naszego Funduszu Amortyzacyjnego.
Książka Tysiąclecie jest ostatnią, do której brat Johnson dał nam ukończony materiał tekstowy, choć wskazywał, że potrzeba będzie jeszcze wiele pracy, aby przygotować ją do druku. Oprócz lego powierzył nam, jako wodzowi antytypicznego Beniamina (któremu została dana "pełnia Prawdy dotyczącej Wielkiej Kompanii i Młodocianych Godnych" - Etom 10, s. 651), pewne manuskrypty potwierdzające mały antytyp Salomona, a także wiele innych tematów i części Pisma Świętego wraz z licznymi zarysami i notatkami wyjaśniającymi Pismo Święte oraz nieco fragmentarycznych pism, wszystko to będzie wymagało znacznego redagowania i uzupełnienia, niektóre z nich będą zależały częściowo od przyszłych wydarzeń i wypełnień - ponieważ wszystkie proroctwa związane z niektórymi pismami, o których mówimy, jeszcze się nie wypełniły, np. pewne proroctwa z Księgi Objawienia, na które br. Johnson wskazywał, iż wypełnią się zanim zostanie podane wyjaśnienie tej księgi jako całości. Potrzeba jeszcze wiele dodatkowej pracy, by nadać tym wyjaśnieniom kształt nadający się do opublikowania, dlatego też, i z tego powodu, wiele z nich jeszcze nie ukazało się w druku. Wierzymy, iż wszystko to jest opatrznościowe, gdyż jest oczywiste, że Pan pragnął, aby pewne wyjaśnienia zostały opublikowane, a inne pozostały niepublikowane, między innymi w tym celu, by poddać próbie i objawić pewnych wodzów Młodocianych Godnych jako tych, którzy przechwytują władzę przez swój rewolucjonizm przeciwko Jego Prawdzie i zarządzeniom w przedstawianiu swoich zaprzeczeń i błędów, spekulacji, fałszywych interpretacji i błędnych zastosowań wersetów Pisma Świętego przeciwko prawdzie na temat tych wersetów już podanych i tych, które zostaną podane. Zaiste, od śmierci br. Johnsona jesteśmy świadkami poddawania próbie zwłaszcza Młodocianych Godnych, a szczególnie tych wybitniejszych i zdolniejszych, dokładnie tak jak grupy Wielkiej Kompanii, specjalnie były próbowane w swoich wodzach podczas jego życia, np. w związku z ich wybieganiem przed Pana i pisaniem na temat Księgi Objawienia (patrz Tom E 7, str. 305, 306).
Jest oczywiste, iż myśl br. Johnsona, co do liczby tomów epifanicznych, rodzaju treści, tytułów książek, itd. rozwijała się w miarę upływu czasu. W przedmowie do E Tom l. (str. iii, napisanej 12 września 1937 r.) po odniesieniu się do tomów paruzyjnych, br. Johnson stwierdził, że "w Epifanii jest planowana kolejna seria książek przynajmniej o dziesięciu tomach". Oczywiście mówił on tutaj o Epifanii (nie w jej szerszym znaczeniu, lecz) w jej ograniczonym znaczeniu, czterdziestoletnim okresie kończącym się początkowo w 1954 r., a w 1956 r. kończącym się w sposób zachodzący na następną epokę. Spodziewał się on wtedy, iż przynajmniej dziesięć tomów ukaże się do 1954 - 56 r. W okresie późniejszym (Tom E 8, str. iii; napisane 16 lipca 1938) wskazał on, jeżeli taka będzie wola Boska, dwa tomy zostaną poświęcone wyjaśnieniu księgi Objawienia, i że cała seria, jeżeli taka będzie wola Boska, będzie zawierać przynajmniej 14 tomów, bowiem dostrzegał, iż oprócz tomów E 8 i 9 potrzebny będzie dodatkowy tom, by omówić resztę księgi 4 Mojżeszowej. Przed końcem 1940 roku (patrz P ‘40, str. 177, kol. 2, wiersze 12 - 14) najwyraźniej rozważał dodatkowe książki. W Tomie E 10, str. 667 br. Johnson stwierdził, iż jego zamiarem było zawarcie np. wyjaśnienia małego antytypu Salomona w Tomie E 10, lecz zmienił zdanie na ten temat z powodu niewypełnionych zarysów w tym małym antytypie i z powodu braku miejsca.
Dalszy ciąg po zalogowaniu
To jest początek pozycji „Teraźniejsza Prawda nr 472, WRZESIEŃ–PAŹDZIERNIK 2000 — Członkowie Gwiezdni”. Cała liczy 8561 słów i otwiera się po zalogowaniu. Konto jest bezpłatne.
Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii — wydanie polskie: Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, Nowy Dwór Mazowiecki. Roczniki 1921–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.